https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/11167/all fa https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/04/17/13323 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/04/17/13323" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو با دکتر سعید محمودی استاد حقوق بین‌الملل سوئد </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سراج‌الدین میردامادی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="400" height="260" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/aboomosa.jpg?1334946664" /> </div> </div> </div> <p>&nbsp;سراج&zwnj;الدین میردامادی - در پی سفر محمود احمدی&zwnj;نژاد رييس جمهوری اسلامی ایران به جزیره ابوموسی در جریان سفر استانی وی به استان هرمزگان، مقامات شیخ&zwnj;نشین امارات متحده عربی نسبت به این سفر اعتراض شدید کرده و سفیر خود را از تهران فراخواندند و حتی تیم فوتبال امارات هم از مسابقه با تیم ایران منصرف شد.</p> <p>&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL"><b>از دکتر سعید محمودی استاد حقوق بین&zwnj;الملل در سوئد پرسیدم، سفر آقای احمدی&zwnj;نژاد به جزیره ابوموسی در خلیج فارس آیا ناقض مقررات و تعهدات بین&zwnj;المللی ایران است یا نه؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120414_Siasi_Seraj_MahmoudiSaeid.mp3"><img src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" alt="" /></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به نظر من نه،&nbsp; اینطور نیست و اعتراضی که وزیر خارجه امارات در این مورد کرده، یک امر سیاسی&zwnj;ست و پایه حقوقی ندارد و محکمه پسند نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علتش هم این است که در مورد جزیره ابوموسی بدون تردید براساس توافق&zwnj;نامه&zwnj;ای که در سال ۱۹۷۱ بین ایران و طرف مقابل، که آن موقع انگلیس بوده، صورت گرفته. چون در آن زمان امارات متحده&zwnj;ای وجود نداشت، در آن توافق&zwnj;نامه حقوق ایران بر این جزیره به رسمیت شناخته شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ضمن این که با توجه به واقعیت موجود در این جزیره، یعنی وجود تعدادی اتباع شارجه که سالیان سال در آنجا زندگی کرده بودند، دولت ایران در همان موافقت&zwnj;نامه و در همان زمان توافق کرد که قسمت جنوبی جزیره که محل استقرار این&nbsp; اتباع است، کماکان از نظر اداری و از نظر مالی تحت نظارت و حاکمیت شارجه قرار بگیرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">البته این مفهومش این نیست که چون دولت ایران در آن توافق&zwnj;نامه به این امر رضایت داده، از حاکمیت خود صرف&zwnj;نظر کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به خاطر این که در همان قرارداد هم به طور مشخص تأیید شده که ایران پرچمش را در جزیره مستقر خواهد کرد و رسماً حاکمیت ایران در جزیره به رسمیت شناخته شده است. بنابراین من می&zwnj;توانم بگویم اعتراضات بعدی که بین امارات متحده و ایران پیش آمده مسموع نیست. ضمن این که از نظر سیاسی قابل فهم است، ولی از نظر حقوقی مسموع نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>اما ایران هیچ&zwnj;گاه نپذیرفته که این دعوا به دیوان بین&zwnj;المللی لاهه برود. چرا جمهوری اسلامی امتناع می&zwnj;کند که این دعوا و این اختلاف حقوقی به آنجا بر</b><b>ده شو</b><b>د؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دلایل متعدد دارد. من به دو دلیل عمده&zwnj;اش اشاره خواهم کرد. ولی قبل از این که این نکته را بگویم، باید بگویم که اصولاً با توجه به سابقه&zwnj; تاریخی این جزیره و همینطور جزایر تنب و دو جزیره دیگری که بدون توافق کتبی بین ایران و انگلیس حاکمیت ایران از نظر انگلیس در آنجا شناخته شده و تردیدی در حاکمیت ایران نیست، ولی با توجه به سابقه&zwnj; تاریخی&zwnj;اش و بعد هم با توجه به نحوه انتقال مجدد حاکمیت آن به ایران، به نظر من هم ایران صلاحش براین است که این موضوع را از طریق سیاسی، همانطور که تا به&zwnj;حال هم گفته، حل کند و این قضیه را به دادگاه نفرستد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">کسانی که با قرارداد کتبی که در مورد شارجه نوشته شده ، از نزدیک درگیر بوده&zwnj;اند، از آن ناراضی هستند زیرا ایران حق مسلم&zwnj;اش را به خاطر ملاحظات سیاسی به نحوی منعکس کرده که اگر به دادگاه محول شود، احتمال تصمیم&zwnj;گیری علیه ایران، زیاد است</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دو دلیل عمده&zwnj;اش به نظر من یکی این است که قرارداد کتبی که در مورد شارجه نوشته شده، زیاد جای تفسیر گذاشته و کسانی که با این قرارداد از نزدیک درگیر بوده&zwnj;اند، مثل کارمندان آن موقع وزارت خارجه که راجع به این مسئله اطلاعات دقیق داشته و کتاب درباره&zwnj;اش منتشر کرده&zwnj;اند، از این قرارداد ناراضی هستند و فکر می&zwnj;کنند ایران یک حق مسلم&zwnj;اش را به خاطر ملاحظات سیاسی به نحوی در این قرارداد منعکس کرده که اگر به دادگاه محول شود، احتمال این که دادگاه تصمیمی علیه مسئله ایران بگیرد، زیاد است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">و بعد اصل اساسی در حقوق بین&zwnj;الملل که همیشه تقریباً از جانب بسیاری کشورها رعایت شده، این است که معمولاً مسائل مربوط به حاکمیت ملی را دولت&zwnj;ها سعی می&zwnj;کنند به دادگاه محول نکنند و سعی می&zwnj;کنند از طریق دیپلماتیک و مذاکره حلش کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">چون در دادگاه شما سرنوشت کار را به عهده&zwnj; قدرتی می&zwnj;گذارید که روی آن هیچ کنترلی ندارید. درصورتی&zwnj;که در مذاکرات دیپلماتیک در حال بده و بستان است و می&zwnj;شود به&zwnj;نوعی منافع ملی را تا حد امکان رسیدگی کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی در مورد این مسئله&zwnj; خاص یک دلیل عمده دیگر که ایران حاضر نیست مسئله را به دادگاه محول کند، این است که قرارداد بین ایران و انگلیس بوده، نه بین ایران و امارات متحده، و احتمال این هست که اگر این قضیه آن طور که امارات متحده اصرار دارد که برای حل به دادگاه بین&zwnj;المللی لاهه محول شود، مطابق مقررات دادگاه بین&zwnj;المللی لاهه تمام کشورهایی که عضو این دادگاه هستند، ازجمله انگلیس، اجازه&zwnj; ورود به دعوا را دارند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">یعنی به عنوان شخص ثالث می&zwnj;توانند وارد دعوا شوند و احتمال این که این امر پیش آید هم زیاد است. با توجه به روابط ایران و انگلیس.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اگر این امر صورت گیرد، به نظر من حرف انگلیس در این دادگاه حجت خواهد بود. چون آنها بودند که سه قرن بر این جزایر حاکمیت داشتند، آنها بودند که با ایران در مورد شارجه به صورت کتبی، در مورد تنب ابوموسی به صورت غیرکتبی [در مورد تنب بزرگ و کوچک ] موافقت کردند و هیچ کس دیگری غیر از آنها واقعیت را نمی&zwnj;داند که در آن زمان چه چیزی را به ایران داده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با توجه به روابط سیاسی نه چندان خوشایند ایران و انگلیس بعد از انقلاب، احتمال این که انگلیس در چنین موردی طرف امارات متحده را بگیرد زیاد است و البته این به ضرر ایران است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بنابراین من فکر می&zwnj;کنم اصرار ایران که این مسئله به دادگاه مراجعه نشود، یک امر صحیح است و ایران درست عمل کرده.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آقای دکتر محمودی ؛ گفته شده است که در دوره پهلوی در برابر تصاحب این سه جزیره استقلال شیخ&zwnj;نشین&zwnj;های امارات و شارجه &nbsp;به رسمیت شناخته شده است. چه قدر این روایت تاریخی درست است؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">راستش من باید بگویم که نمی&zwnj;دانم. ولی قطعاً می&zwnj;دانم توافقی که با انگلیس شده یک توافق کلی بوده آن زمان و صحبت فقط این جزایر نبود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" height="189" align="bottom" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mahmodi.jpg" alt="" />دکتر محمودی: با توجه به روابط سیاسی نه چندان خوشایند ایران و انگلیس بعد از انقلاب، احتمال این که انگلیس در چنین موردی طرف امارات متحده را بگیرد زیاد است و البته این به ضرر ایران است</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی در این توافق کلی مسئله&zwnj; مهم، اول از همه بحرین بود. چون از نظر تاریخی ایران می&zwnj;توانست ادعا کند که بحرین جزو ایران بوده و ایران دلایل کافی داشته که حتی موضوع را بعداً به دادگاه بکشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی توافقی که صورت گرفت این بود&nbsp; که ایران از آنجا صرف&zwnj;نظر کند و در مقابلش این سه جزیره را که بازهم از نظر تاریخی با اسناد انگلیس، اسنادی که هیچ تردیدی در آن نیست، متعلق به ایران بوده، این&zwnj;ها به ایران بازگردانده شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی این که آیا ایران در مورد موجودیت امارات متحده و تشکیل کشوری به نام امارات متحده هم نظری داشته، من شخصاً خیلی بعید می&zwnj;دانم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">چون برای ایران فرقی نمی&zwnj;کرد که یک کشور مستقل آنجا باشد یا احتمالاً تحت حاکمیت انگلیس. احتمالاً ایران ترجیح می&zwnj;داد که یک کشور مستقل باشد. بنابراین این توافق کلی بیشتر در زمینه بحرین بود و این سه جزیره.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از این دیدگاه هم البته آن کسانی که از نزدیک درگیر این توافق بودند، اظهار نارضایتی کرده و می&zwnj;کنند و معتقدند که شاه یک&zwnj;مقدار جاه&zwnj;طلبی کرد و از حقوق حقه ایران تقریباً به&zwnj;راحتی گذشت، به&zwnj;ویژه در مورد جزیره شارجه.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>آقای دکتر محمودی در این موارد مشابه مثل جزایر سه&zwnj;گانه در خلیج فارس، با توجه به این که &nbsp;در میان این سه جزیره محل اختلاف میان ایران و امارات ابوموسی تنها جزیره&zwnj;ای&zwnj;ست که ساکنینی دارد، از نگاه حقوق بین&zwnj;الملل چقدر خواست و اراده&zwnj; ساکنان آن در تصمیم&zwnj;گیری نهایی این که تعلق به چه کشوری داشته باشند، می&zwnj;تواند دخیل باشد؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این امر می&zwnj;تواند مؤثر باشد. منتهی نباید فراموش کنیم که ابوموسی در زمانی که ایران آن را به حاکمیت مجدد خودش درآورد، فقط ۵۰ خانوار در آن زندگی می&zwnj;کردند. یعنی تعداد جمعیت بسیار ناچیز بود که در این محاسبات بخواهند تأثیرگذار باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">اگر موضوع تعلق ابوموسی به ایران یا امارات، در مذاکرات بین دو دولت بررسی، یا به دادگاه محول شود، خواست و نظر خود مردم این جزیره می&zwnj;تواند جزو عواملی باشد که در تصمیم نهایی مؤثر باشد</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اگر مقایسه&zwnj;اش کنیم مثلاً با یک کوچه در ایران، در واقع همین حد آدم در آنجا زندگی می&zwnj;کرد. بنابراین من فکر می&zwnj;کنم دست&zwnj;کم در مورد جزیره ابوموسی این مسئله زیاد اهمیت نداشته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی طبیعی&zwnj;ست که اگر این موضوع در مذاکرات بین دو دولت بررسی و یا به دادگاه محول شود، می&zwnj;تواند جزو عواملی باشد که در تصمیم نهایی مؤثر باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همان&zwnj;طور که در مورد بحرین خواسته&zwnj; خود اکثریت مردم بحرین، حتی شیعیان آن زمان مؤثر بود. چون رفراندوم شد و نتیجه رفراندوم این بود که مردم می&zwnj;خواستند کشور مستقلی از ایران بشوند.</div> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/04/17/13323#comments ادعای امارات جزایر سه‌گانه دکتر سعید محمودی سراج‌الدین میردامادی قرارداد شارجه گوی سیاست Tue, 17 Apr 2012 13:19:34 +0000 13323 at https://archive.radiozamaneh.com