https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/11091/all fa https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/05/01/13613 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/05/01/13613" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ادبیات سکوت در آثار هنری میلر و ساموئل بکت </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> حسین نوش‌آذر </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/litofsihn01.jpg?1336156759" /> </div> </div> </div> <p>حسین نوش&zwnj;آذر - در برنامه رادیویی خاک، ویژه هنری میلر به اشاره گفتیم: &laquo;هنری میلر نسل بیت&zwnj;نیک و هیپی&zwnj;ها و ادبیات آمریکا در سال&zwnj;های دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ را با هنجارشکنی، ساختارشکنی و تابوشکنی&zwnj;های آگاهانه تحت تأثیر قرار داد.</p> <!--break--><!--break--><p>ایحاب حسن، نظریه&zwnj;پرداز پست مدرن اعتقاد دارد که آثار هنری میلر از شاخه&zwnj;ای از &laquo;ادبیات سکوت&raquo; می&zwnj;آید و از او و از ساموئل بکت به عنوان پایه&zwnj;گذاران پست مدرنیسم در ادبیات داستانی جهان یاد می&zwnj;کند.&raquo; <a href="http://www.radiozamaneh.com/node/13184">(ن. ک به ادبیات غرب در ۱۰ دقیقه، هنری میلر)</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>طبعاً این بحث یک بحث نظری&zwnj;ست و از چارچوب برنامه&zwnj;های رادیویی خاک که به نویسندگاه آزادیخواه اختصاص دارد خارج است. به این جهت بسیار بدیهی&zwnj;ست که برخی خوانندگان انتظار داشته باشند بحث&zwnj;های نظری را دقیق&zwnj;تر و مستدل بیان کنیم. <br /> &nbsp;</p> <p>از مکثی که در این هفته پیش آمده استفاده می&zwnj;کنم و در حد امکاناتی که کار آن&zwnj;لاین در اختیار ما می&zwnj;گذارد، قدری به &quot;ادبیات سکوت&quot; می&zwnj;پردازم. یادآوری می&zwnj;کنم که این بحث بسیار درازدامن است و در اینجا نه با یک مقاله پژوهشی بلکه با نظر یک نویسنده و درک او از یک مفهوم ادبی آشنا می&zwnj;شوید:<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p><img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/litofsihn02.jpg" alt="" />ادبیات سکوت، هنری میلر و ساموئل بکت، نوشته ایحاب حسن</p> </blockquote> <p>&quot;مدار رأس سرطان&quot; نوشته هنری میلر از رمان&zwnj;هایی&zwnj;ست که در آستانه گذار از یک دوران به دورانی دیگر پدید آمده. میلر در این اثر بدون آنکه الزاماً به گذار از مدرنیسم به پست&zwnj;مدرنیسم آگاه باشد، مختصات زمانه&zwnj;اش را بازتاب داده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جان کیج در &quot;خطابه&zwnj;ای پیرامون هیچ&quot; از استعاره &quot;سکوت&quot; برای برنمودن چگونگی دگرگونی آگاهی انسان نسبت به واقعیت استفاده می&zwnj;کند.<a href="http://www.amazon.de/Silence-Lectures-Writings-John-Cage/dp/0819560286"> ( ن. ک به John Cage, Silence)</a><br /> &nbsp;</p> <p>اگر تا پیش از این در آثار نویسندگان واقع&zwnj;گرا در قرن نوزدهم، نویسندگانی مانند تئودور فونتان، و چارلز بودلر که اصلاً زمینه&zwnj;ساز رئالیسم بود و فلوبر که از او به عنوان آورنده رئالیسم یاد کرده&zwnj;اند، مفهوم &quot;واقعیت&quot; مشخص و انکارناپذیر بود، در زمانه&zwnj;ای که هنری میلر آغاز به نوشتن کرد، مفهوم واقعیت در عرصه هنر و ادبیات داستانی به چالش کشیده شده بود. &quot;از خودبیگانگی&quot; و نوعی سردگمی پدید آمده بود، بیهودگی و احساس تهی بودن از یک&zwnj;سو و از سوی دیگر نوعی تورم و انباشتگی باروک دو سویه متضادی بودند که به اندیشه و ذهنیت هنرمندان در آن دوران جهت می&zwnj;دادند. <br /> &nbsp;</p> <p>ایحاب حسن اعتقاد دارد که ادبیات پست&zwnj;مدرن در گیرودار درگیری نویسنده بین خودویرانگری از یک سو و نیز نیاز او به درونگرایی از سوی دیگر شکل می&zwnj;گیرد. او اعتقاد دارد که در کشاکش بین این دو عامل است که &quot;ادبیات سکوت&quot; شکل می&zwnj;گیرد. <a href="http://www.amazon.de/Dismemberment-Orpheus-Toward-Postmodern-Literature/dp/0299091201">(ن ک. به The Dismemberment of Orpheus )</a><br /> &nbsp;</p> <p>به گمان ایحاب حسن ادبیات سکوت دو شاخه دارد: گروهی از نویسندگان تلاش می&zwnj;کنند فاصله بین هنر و زندگی را از میان بردارند و به&zwnj;گونه&zwnj;ای بنویسند که اثرشان بخشی از زندگی باشد. هنری میلر با رمان&zwnj;های اتوبیوگرافیک و غیر داستانی&zwnj;اش مفهوم &quot;بازآفرینی واقعیت&quot; را به چالش کشید و در &quot;مدار رأس سرطان&quot; به جای آنکه بخواهد واقعیت بیرونی را بازآفریند، از خود رمان یک واقعیت مستقل و به اصطلاح قائم به ذات ساخت که بخشی از زندگی خود اوست. <br /> &nbsp;</p> <p>در شاخه دیگر &quot;ادبیات سکوت&quot; نویسنده تلاش می&zwnj;کند در یک فضای متافیزیکی، بی&zwnj;معنا بودن و الکن بودن زبان و ناکارآمدی زبان برای ارتباط گرفتن با دیگری و به این جهت ارتباط&zwnj;ناپذیری انسان و لذا تنهایی جاودانه او را به نمایش بگذارد. ساموئل بکت که به&zwnj;زودی در برنامه جداگانه&zwnj;ای به او خواهیم پرداخت، به&zwnj;ویژه سه&zwnj;گانه &quot;مولوی&quot;، &quot;مالونه می&zwnj;میرد&quot; و &quot;نام&zwnj;ناپذیر&quot;ش را بر این اساس پدید می&zwnj;آورد. <a href="http://www.amazon.com/Literature-Silence-Miller-Samuel-Beckett/dp/0394433653">( ن. ک به The Literatur of Silence )</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>ایحاب حسن اعتقاد دارد که چه در آثار بکت و چه در آثار هنری میلر کلمات در یک معنای استعاری به کار می&zwnj;روند و در نهایت به &quot;سکوت&quot; در معنای ناتوانی انسان در ارتباط گرفتن با دیگری اشاره دارند. او همین معنای استعاری را وجه مشترک آثار بکت با میلر می&zwnj;داند. <a href="http://www.amazon.com/Literature-Silence-Miller-Samuel-Beckett/dp/0394433653">(همان) </a><br /> &nbsp;</p> <p>ایحاب حسن راهی را که با مارکی دو ساد آغاز می&zwnj;شود و به بکت و میلر می&zwnj;انجامد، &quot;ضد ادبیات&quot; می&zwnj;خواند. او اعتقاد دارد که بیگانگی انسان با طبیعت و جامعه و دور افتادن او از جنسیتش و همچنین انکار ارزش&zwnj;های اخلاقی این &quot;سکوت منفی&quot; را رقم می&zwnj;زند. چنین است که از دل این سکوت به گمان او &quot;ضد زبان&quot; آفریده می&zwnj;شود، هنجارهای زبان در هم می&zwnj;ریزد و قواعد نحوی آشفته می&zwnj;گردد. نویسنده تلاش می&zwnj;کند در گستره این &quot;زبان&zwnj;پریشی&quot; تجربه&zwnj;های کاملاً متفاوت و ذهنیت&zwnj;های غریبش را به گونه&zwnj;ای متفاوت بیان کند.</p> <blockquote><p><img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/litofsihn03.jpg" alt="" />ایحاب حسن</p> </blockquote> <p>ایحاب حسن در این نظریه از اندیشه&zwnj;های رناتو پوجیولی در اثر معروفش، نظریه آوانگارد بسیار بهره می&zwnj;برد. اما آنچه که در این میان اهمیت دارد این است که او در تعریف زیباشناسی سکوت، ادبیات پست مدرن را در ادامه مدرنیسم در نظر می&zwnj;گیرد.<a href="http:// http://www.amazon.de/Theory-Avant-Garde-Renato-Poggioli/dp/0674882164"> (ن. ک به The Theory of the Avant-Garde)</a><br /> &nbsp;</p> <p>ایحاب حسن به نویسندگانی مانند دونالد بارتلمی، ژوزف هلر، رونالد ساکنیک و همچنین ریچارد براتیگان به عنوان ادامه&zwnj;دهندگان راه بکت و هنری میلر اشاره می&zwnj;کند.&nbsp; <br /> &nbsp;</p> <p>اهمیت هنری میلر در این نیست که در &quot;مدار رأس سرطان&quot; با وصف&zwnj;های بی&zwnj;پرده جنسی ما را با تمایلات و ماجراهای رختخوابی&zwnj;اش آشنا می&zwnj;کند. اهمیت او در این است که بدون خودسانسوری یا روشنفکرنمایی، و بدون آنکه بخواهد کتاب&zwnj;سازی کند، از تنهایی بی&zwnj;پایان و سکوتی که در میان همه هیاهوهای زندگی در یک شهر بزرگ او را فراگرفته با ما سخن می&zwnj;گوید.<br /> &nbsp;</p> <p>همه این نظریه&zwnj;ها اگر به کارمان نیاید، چه اهمیتی می&zwnj;تواند داشته باشد؟ پس باید پرسید آیا ما در ایران &quot;ادبیات سکوت&quot; داریم؟ اگر داریم خاستگاه آن چیست و چه نمودهایی در داستان و شعر فارسی دارد؟</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گمانم در ایران، پس از انقلاب در شرایطی قرار گرفتیم که &quot;منبر&quot; و خطابه&zwnj; آخوندی بر ما تسلط پیدا کرد. هم&zwnj;زمان جامعه با وجود همه محدودیت&zwnj;ها پیشرفت کرده و ظاهراً در چارچوب خانواده سنتی و در کشاکش با مدرنیته آن ارتباط&zwnj;ناپذیری که در آغاز پست مدرنیسم، ادبیات غرب را از خود متأثر کرد، در ایران و در روابط بین انسان&zwnj;ها هم دیده می&zwnj;شود. ما سخن می&zwnj;گوییم بدون آنکه سخنی گفته باشیم؛ هیاهو می&zwnj;کنیم، بی&zwnj;آنکه هیاهویی در کار باشد. در این میان طبعاً آشفتگی در زبان و ضد ادبیات در رمان&zwnj;های لاغر و البته کم&zwnj;مایه شهری که چند سالی&zwnj;ست رواج پیدا کرده، یک مفهوم اعتراضی پیدا می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>می&zwnj;گوییم &quot;اعتراض&quot; و می&zwnj;پرسیم اعتراض به کی یا به چی؟ و پاسخ می&zwnj;دهیم: اعتراض به زبان رسمی که در خطابه آخوند و بر سر منابر جاری&zwnj;ست. اعتراض به هر آنچه که بخواهد معیار باشد و خود را به ما تحمیل کند. اعتراض به زبان و بیان شیوا و بی&zwnj;غلط. اعتراض به هر آنچه که از کمال نشان داشته باشد و بخواهد مرجع قرار بگیرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>البته ادبیات سکوت با این سویه اعتراضی، در دو دهه گذشته بیش از آنکه در ادبیات داستانی نمود داشته باشد، در شاخه&zwnj;ای از شعر فارسی نمود دارد. اگر این فرض را بپذیریم، شاید بتوانیم بگوییم که &quot;خطاب به پروانه&zwnj;ها&quot; نمود شهری&zwnj; ادبیات سکوت در ایران و غزل پست مدرن در اشعار سید مهدی موسوی و یارانش شکل شهرستانی این نوع ادبیات است.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>اینگونه اشعار از تنهایی و ارتباط ناپذیری انسان ایرانی، ضدیت با سنت&zwnj;ها و همچنین اعتراض به شیوایی صوری در زبان ادبی و ادبیات رسمیت یافته و دولتی&zwnj;شده نشان دارند. ضدیت با زبان رسمی در ایران به معنای ضدیت با فرهنگ دولتی&zwnj;ست. نظریه &quot;ادبیات سکوت&quot; از این زاویه هم قابل تأمل است.<br /> &nbsp;</p> <p>در همین زمینه:<br /> <a href="http://www.radiozamaneh.com/taxonomy/term/3511"> ::ادبیات غرب در ده دقیقه از حسین نوش&zwnj;آذر در رادیو زمانه:</a><br /> <a href="http://www.radiozamaneh.com/node/13184"> ::هنری میلر و معشوقه&zwnj;اش آنائیس نین، حسین نوش&zwnj;آذر، دفتر خاک، رادیو زمانه::</a></p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/05/01/13613#comments ادبیات سکوت ادبیات غرب در ده دقیقه ایحاب حسن حسین نوش آذر ساموئل بکت هنری میلر خاک Tue, 01 May 2012 08:39:29 +0000 13613 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/04/17/13184 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/04/17/13184" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ادبیات غرب در ۱۰ دقیقه، هنری میلر و اهمیت تجربه در داستان‌نویسی (۱۸۹۱-۱۹۸۰) </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> حسین نوش‌آذر </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/henrmhn01.jpg?1334946675" /> </div> </div> </div> <p>حسین نوش&zwnj;آذر &ndash; هنری میلر با رمان &quot;مدار رأس سرطان&quot; ادبیات داستانی در نیمه دوم قرن بیستم را کاملاً دگرگون کرد. بین &quot;مدار رأس سرطان&quot; و سه&zwnj;گانه &quot;پلکسوس&quot;، &quot;نکسوس&quot; و &quot;سکسوس&quot; ۳۶ سال فاصله وجود دارد.</p> <!--break--><!--break--><p>میلر &quot;سکسوس&quot; را در هفتاد سالگی نوشت و با وجود آنکه انسان در کهنسالی معمولاً محتاط هم می&zwnj;شود، اما &quot;سکسوس&quot; رادیکال&zwnj;ترین اثر اوست. <br /> &nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>هنری میلر گفته بود: برای من فقط یک چیز مهم است و آن هم این است که آنچه را که در ادبیات حذف می&zwnj;کنند، بیان کنم.<br /> &nbsp;</p> <p>او تا پایان زندگی به این طرح و برنامه وفادار ماند. <br /> &nbsp;</p> <p>در مجموعه برنامه&zwnj;های ادبیات غرب در ۱۰ دقیقه که با هومر آغاز شد و با فیلیپ راث به پایان می&zwnj;رسد، امروز به هنری میلر و اهمیت او در ادبیات داستانی قرن بیستم می&zwnj;پردازیم. یادآوری می&zwnj;کنم که آنچه که از طریق فایل صوتی می&zwnj;توانید بشنوید، با متن حاضر تفاوت دارد.<br /> &nbsp;</p> <p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120417_miller_nushazar.mp3"><img align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon_14.jpg" alt="" /></a></p> <p>&nbsp;</p> <p>مهم&zwnj;ترین ویژگی آثار هنری میلر اهمیت &quot;تجربه زندگی&quot; در داستان&zwnj;نویسی&zwnj;ست. میلر به تخیل اعتقاد نداشت. او معتقد بود که نویسنده می&zwnj;بایست در وهله اول زندگی کند، سپس با زبانی شیوا و با صراحت و بدون خودسانسوری تجربه&zwnj;هایش را بنویسد. این موضوع، یعنی سهم تجربه یا تخیل از مهم&zwnj;ترین و چالش&zwnj;برانگیزترین بحث&zwnj;ها در ادبیات جهان است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در &quot;مدار رأس سرطان&quot; میلر هرگونه تابویی را که تا آن زمان در ادبیات وجود داشته، به چالش می&zwnj;کشد. بیان بی&zwnj;پرده روابط جنسی یکی دیگر از ویژگی&zwnj;ها و جذابیت&zwnj;های آثار اوست. بی&zwnj;جهت نیست که &quot;مدار رأس سرطان&quot; بعد از چهار دهه در آمریکا امکان انتشار پیدا کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/henrmhn02.jpg" alt="" /></p> </blockquote> <p>هنری میلر نسل بیت&zwnj;نیک و هیپی&zwnj;ها و ادبیات آمریکا در سال&zwnj;های دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ را با هنجارشکنی، ساختارشکنی و تابوشکنی&zwnj;های آگاهانه تحت تأثیر قرار داد. ایحاب حسن، نظریه&zwnj;پرداز پست مدرن اعتقاد دارد که آثار هنری میلر از شاخه&zwnj;ای از &quot;ادبیات سکوت&quot; می&zwnj;آید و از او و از ساموئل بکت به عنوان پایه&zwnj;گذاران پست مدرنیسم در ادبیات داستانی جهان یاد می&zwnj;کند. <br /> &nbsp;</p> <p>هنری میلر فرزند یک مهاجر آلمانی بود. در نیویورک بزرگ شد و با کارهای دم&zwnj;دستی گذران می&zwnj;کرد، تا اینکه زندگی او را به پاریس کشاند. در کافه&zwnj;های پاریس در سال&zwnj;های درخشان دهه ۱۹۳۰ او با حلقه&zwnj;ای از نویسندگان و شاعران و نقاشان بوهمی آشنا شد. یکی از این نویسندگان آنائیس نین بود. میلر نه تنها با آنائیس روی هم ریخت و یک ماجرای عاشقانه و پرشور را با او آغاز کرد، بلکه یادداشت&zwnj;های روزانه آنائیس و سبک بی&zwnj;پرده او در نوشتار هم او را تحت تأثیر قرار داد. &quot;مدار رأس سرطان&quot; بدون آشنایی با آنائیس نین هرگز به این شکل نوشته نمی&zwnj;شد. میلر در این کتاب و در آثار بعدی&zwnj;اش زندگی روزانه&zwnj;اش را در مرکز توجه قرار می&zwnj;دهد و سپس اهریمنی&zwnj;ترین نیازها و اندیشه&zwnj;هایش را با بی&zwnj;پروایی بیان می&zwnj;کند. این دو ویژگی، یعنی اهمیت تجربه از یک سو و از سوی دیگر بیان بی&zwnj;پرده، ادبیت آثار هنری میلر را رقم می&zwnj;زنند.<br /> &nbsp;</p> <p>آنائیس نین دختر یک موسیقی&zwnj;دان اسپانیایی بود. مادرش دانمارکی بود و هر چند که در آمریکا به دنیا آمده بود، اما در فرانسه بزرگ شده بود. او چند رمان و داستان کوتاه نوشت، اما به خاطر یادداشت&zwnj;های روزانه&zwnj;اش که در فاصله بین سال&zwnj;های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۸ منتشر شد، به شهرت جهانی دست یافت.</p> <p>مهم&zwnj;ترین اثر او که شاهکاری در قلمرو اروتیسم به شمار می&zwnj;آید، مجموعه داستان&quot;مثلث ونوس&quot; است. وقتی آنانیس نین و هنری میلر در پاریس زندگی می&zwnj;کردند، به شدت به پول نیاز داشتند. نین این کتاب را در ازای هر صفحه یک دلار نوشت و آن را به یک بازرگان مرفه فروخت. بعدها این اثر همراه با &quot;مدار رأس سرطان&quot; به گنجینه ادبیات جهانی راه پیدا کرد.<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>&nbsp;<img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/henrmhn03.jpg" alt="" /></p> </blockquote> <p>طبعاً زندگی بوهمیایی در پاریس چندان به درازا نکشید. با آمدن فاشیست&zwnj;ها روی کار شرایط جهان تغییر کرد و میلر هم ناگزیر شد به آمریکا برگردد. او در آمریکا به طور جدی با نوشتن پلمیک&zwnj;هایی از شیوه زندگی آمریکایی انتقاد کرد. او از اعتقاد آمریکایی&zwnj;ها به مذهب و به صنعت و نیز از وطن&zwnj;پرستی آنها دل خوشی نداشت، اما با این حال نباید فراموش کرد که آثار هنری میلر در بستر تاریخ ادبیات داستانی آمریکا که مبتنی&zwnj;ست بر آزادی و فردیت انسان به وجود آمده و در این چارچوب قابل مطالعه است. <br /> &nbsp;</p> <p>سکسوالیته در فرهنگ غربی بخشی از فردیت انسان است و اگر بپذیریم که انسان حق دارد فردیتش را به تمامی آشکار کند، پس ناگزیریم بپذیریم که سکسوالیته او هم هیچگونه محدودیتی را نمی&zwnj;تواند برتابد. هنری میلر در آثارش روی این نکته تأکید می&zwnj;کند. <br /> &nbsp;</p> <p>او اعتقاد دارد که در دنیای ماشینی که انسان به راحت&zwnj;طلبی و عافیت&zwnj;اندیشی عادت کرده، سکسوالیته تها راهی&zwnj;ست که می&zwnj;تواند بیانگر فردیت انسان باشد. در واقع سکسوالیته، تنها مذهب هنری میلر و تن و خواهش&zwnj;های آن تنها اخلاقی&zwnj;ست که به آن اعتقاد دارد.<br /> &nbsp;</p> <p>هنری میلر ادبیت اثر را به شدت نفی می&zwnj;کرد. او می&zwnj;گفت: کتاب به نظر من خود انسان است و کتاب من هم خود انسانی&zwnj;ست که من هستم، پر از عشق و شور، بددهن، گاهی متفکر، اغلب شیاد و یک دروغگو با صداقتی مثال&zwnj;زدنی.&quot;<br /> &nbsp;</p> <p>در همین زمینه:<br /> <a href="http://www.radiozamaneh.com/taxonomy/term/3511"> :: ادبیات غرب در ۱۰ دقیقه از حسین نوش&zwnj;آذر در رادیو زمانه::</a><br /> <a href="http://www.youtube.com/watch?v=rJHmzWDgG-c&amp;feature=relmfu">::گفت&zwnj;و&zwnj;گوی هنری میلر با آنائیس نین درباره مرگ و رؤیا، یوتیوب، به زبان انگلیسی::</a></p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2012/04/17/13184#comments ادبیات غرب در ده دقیقه حسین نوش آذر هنری میلر خاک Tue, 17 Apr 2012 07:35:32 +0000 13184 at https://archive.radiozamaneh.com