سفر کوفی عنان به تهران

آتش‌بس کنونی در سوریه ؛ راه حل بحران نیست

Fri, 13 Apr 2012 09:29:20 +0000

گفت‌وگو با رضا تقی زاده، کارشناس سیاسی

ایرج ادیب زاده

بامداد (پنجشنبه دوازدهم آوریل)، چند ساعت پس از اعلام آتش‏بس، به دنبال اولتیماتوم کوفی‏عنان نماینده‏ سازمان ملل و طرح شش ماده‏ای او برای پایان دادن به خشونت‏ها، وضعیت در سوریه آرام اعلام شد.

وضعیتی که ازسیزده ماه درگیری‏های مرگ‏بار پیش آمده میان ارتش پرقدرت بشار اسد و حامیان حزب‌اله و لشگر قدس جمهوری اسلامی از یک سو و تظاهر کنندگان مخالف بشار ، نتیجه ۹هزار کشته از تظاهرکنندگان غیر مسلح ؛ صدها زن و کودک؛ هزاران زخمی . هزاران نفر نیز به شهرهای مرزی ترکیه گریخته‏اند .

امروز رییس شورای ملی سوریه، اپوزیسیون بشار اسد، فراخوان تظاهرات را اعلام کرد که طرح عنان تضمین حق تظاهرات مخالفان را می‏دهد. دولت بشار اسد هم اعلام کرده که در صورت حمله‏ مخالفان، پاسخ حملات را حق خود می‏داند.

کشورهای غربی با وجود استقبال از آتش‏بس، اطمینان ندارند که بشار اسد به این طرح وفادار بماند.

آلن ژوبه، وزیر خارجه‏ فرانسه گفته است: "بشار اسد به کوفی عنان برای ادامه‏ آتش‏بس دروغ گفته. قرار بود آتش‏بس دو روز پیش برقرار شود، اما ارتش بشار اسد به حملات خود ادامه داد و ۹ نفر بی‌گناه دیگر کشته شدند."

از آقای رضا تقی‏زاده، کارشناس سیاسی در گلاسکو، می‏پرسم: چند ساعت پس از اعلام آتش‏بس، اوضاع سوریه آرام گزارش شده است. به نظر شما، چقدر این اوضاع می‏تواند دوام داشته باشد؟

اجرای آتش‏بس بخشی از مأموریت آقای کوفی عنان است که گذشته از آتش‏بس، پنج ماده‏ دیگر را هم با تایید دولت سوریه، بایستی عملی کند.

همین برقراری آتش‏بس و مفاد دیگر توافق آقای کوفی عنان با دولت سوریه، به نظر من، یک گام بزرگ است و یک امتیاز قابل ملاحظه در جهت دولت کنونی بشار اسد در سوریه است، در مقایسه با آن‏چه ما تا ماه‏های گذشته می‏شنیدیم که آقای اوباما و رهبران اروپایی، قویاً از ضرورت کنار رفتن بشار اسد یاد می‏کردند و حکومت او را قابل دوام و قابل توجیه نمی‏دیدند.

ولی همین‏که حالا با بشار اسد مذاکره می‏شود و به روی آتش‏بس و مذاکرات دیگر توافق به عمل می‏آید، به‏هرحال یک گام دور شدن از آن چیزی است که ما در ماه‏های گذشته شاهد آن بودیم.

وضعیت فعلی، به نوعی مقابله‏ سیاست پیروی از گفت‏وگوهای آرام و دیپلماتیک، در مقابل اتخاذ تصمیمات تند و ایستادگی در مقابل رژیم‏هایی مانند سوریه است. به نظر من، این یک نوع آزمایش سیاست خارجی دولت اوباما در یک شرایط حساس است. وضعیتی که مشابه آن را ما هم‏زمان در قبال ایران و کره‏ شمالی هم می‏بینیم.

این‏که آیا این سیاست پیش خواهد رفت و به نتیجه خواهد رسید، بی‏تردید دو سه روز آینده، شاید روزهای حساسی باشند. ولی با نبودن یک نیروی پایدار صلح و ناظر بر آتش‏بس در منطقه و نبودن هماهنگی در صفوف مخالفان و همین‏طور نارضایی دولت سوریه از ایجاد یک منطقه‏ حایل بین این دو گروه، به نظر من مانع خواهد شد که آتش‏بس در روزهای آینده حفظ شود و به عنوان یک راه‏حل قاطع بشود به آن تکیه کرد.

ولی با این حال، بایستی دو سه روز به انتظار نشست و دید که نتیجه‏ وضعیت شکننده‏ سوریه با این آتش‏بسی که تحت نظارت نیست و دعاوی‏ای که دولت سوریه دارد (از‏جمله این‏که من حق دفاع از خودم را محترم می‏شمارم و اگر از طرف مخالفان به سمت ما آتش بشود، ما از خودمان دفاع خواهیم کرد)، چه خواهد شد و این وضعیت به چه سمتی حرکت می‏کند.

شما از راه‏حل قاطع صحبت کردید. فکر می‏کنید این آتش‏بس بتواند راه‏حل قاطعی به‏وجود بیاورد، برای مشکلاتی که به‏ویژه در یک سال گذشته در سوریه وجود داشته؟

آتش‏بس تنها یک بخش کوچک از یک مشکل بزرگ است. نه تنها راه‏حل نیست، حتی مُسکن موقت هم نمی‏تواند باشد.

در طول ۱۳ ماه گذشته، بیش از ۹هزار نفر از مردم سوریه، در مخالفت با این حکومت، جان خود را از دست داده‏اند، ده‏ها هزار نفر زخمی شده‏اند و ده‏ها هزار نفر به صورت آواره در کشور ترکیه پراکنده هستند. خرابی‏های زیادی در شهر حمص و بقیه‏ی شهرهایی که در آن‏ها تظاهرات بیشتر از دمشق بوده، به وجود آمده است.

آتش‏بس تنها یک بخش کوچک از یک مشکل بزرگ است. نه تنها راه‏حل نیست، حتی مُسکن موقت هم نمی‏تواند باشد

این تحولات را نمی‏شود فقط با استقرار یک آتش‏بس و حتی حفظ آن برای دو سه روز یا دو سه ماه، کنار گذاشت، ندیده گرفت و فکر کرد که مسائل سوریه حل می‏شود.

این‏که آیا این یک لحظه‏ سکوت فرصت خواهد داد برای پیدا کردن راه‏حل‏های دیگر، به‏هرحال باید به این سمت حرکت کرد و به نظر من، اگر قاطعیت در کنار پیشنهاد مذاکره و دیپلماسی، به‏خصوص از طرف غرب، دیده نشود، وضعیت بحرانی‏ای که تا امروز شاهد بودیم، بی‏تردید ادامه پیدا می‏کند و دولت سوریه که حالا به‏هرحال در گام اول یک امتیاز گرفته، امتیازهای دیگری را خواستار خواهد شد و این وضعیت کمک نمی‏کند به حل بحران سوریه. مشابه آن‏ چیزی که ما در کشورهای شمال آفریقا، در طول یک سال گذشته شاهد بودیم.

آقای تقی‏زاده، طرح شش ماده‏ای آتش‏بس کوفی عنان، پس از گفت‏وگو با رهبران غربی، روسیه، چین و ترکیه و سفر به تهران عملی شد. در تهران، خامنه‏ای با عنان دیدار نکرد، برای دیدار با احمدی‏نژاد هم او را به بندرعباس بردند. به نظر شما، این آتش‏بس می‏تواند تأثیری بر روابط ایران با غرب هم بگذارد؟

البته این سئوال وجود دارد. بایستی تا روز شنبه به انتظار بنشینیم و ببینیم که مذاکرات اتمی ایران با گروه ۵+۱ که قرار است در استانبول صورت بگیرد، به چه سمتی حرکت خواهد کرد و آن گفت‏وگوها تا چه حد به نتیجه می‏رسد.

نباید خیلی روی ارتباط دادن مستقیم این دو مورد حساب باز کرد، ولی به‏هرحال بی‏ارتباط باهم هم نیستند.

ایران هم مانند سوریه، بخشی از دیپلماسی رو کردن به مذاکره و مسالمت است، در مقابل اقدامات سخت و تند برای رویارویی با رژیم‏هایی که با قواعد بین‏الملل بازی نمی‏کنند و ایران یکی از این سه کشور، در کنار کره‏ شمالی و سوریه است.

ایران به هرحال، یکی از حامیان وضع موجود در سوریه است و در ملاقات‏هایی که آقای کوفی عنان با رهبران یا مسئولان کشورهایی که در امور سوریه تأثیرگذار هستند داشته، واکنش مسئولان ایران به مراتب تندتر از کشورهای دیگر بوده است.

یعنی وقتی اظهارات آقای علی‏اکبر صالحی را با اظهارات لاوروف وزیر خارجه روسیه در مورد سوریه مقایسه می‏کنیم، ایرانی‏ها تنها به حمایت از رژیم کنونی سوریه و مخالفت با معترضان سوری اکتفا می‏کنند، در حالی‏که لااقل آقای لاوروف از استقرار آتش‏بس در سوریه حمایت می‏کند و دو طرف را به مصالحه می‏خواند.

در مقایسه برخورد وزرای خارجه ایران و روسیه در برابر سوریه، صالحی تنها به حمایت از رژیم کنونی سوریه و مخالفت با معترضان سوری اکتفا می‏کنند در حالی‏که وزیر خارجه روسیه از استقرار آتش‏بس در سوریه حمایت کرد و دو طرف را به مصالحه خواند

این نشان می‏دهد که اگر قرار است ما تکیه کنیم به سیاست مذاکره و دیپلماسی، ولی این اقدامات با یک ایستادگی جدی در مواضع دیگر همراه نباشد، ممکن است شانس توفیق آن خیلی کاهش پیدا کند.

اگر در سوریه گفت‏وگوهای مسالمت‏آمیز و همین‏طور استقرار آتش‏بس به نتیجه نرسد و اقدام تندی هم علیه سوریه صورت نگیرد، ایران هم تشویق خواهد شد که بدون دادن امتیاز، وضع موجود را ادامه بدهد. این وضعیت را ما در کره‏ شمالی هم شاهد هستیم.

یعنی آن‏ها هم تهدید می‏کنند که ما موشک خودمان را به هوا می‏فرستیم و یا حتی دو سه روز بعد از فرستادن موشکی که جنجالی در جنوب شرقی آسیا برپا کرده، مبادرت به آزمایش اتمی زیرزمینی تازه‏ای هم خواهیم کرد.

در هر حال، این یک آزمایش از سیاست آقای اوباما است برای تکیه کردن بر دیپلماسی و پرهیز از برخورد. آیا این مجموعه به نتیجه خواهد رسید یا خیر، به نظر من، اولین سطح آزمایش سوریه است و در سطح دوم، به نوعی ایران قرار دارد.

ترکیه در وضعیت بحرانی سوریه نقش مهمی داشته و از مخالفان بشار اسد حمایت کرده است. روز جمعه هم هم نخست‏وزیر ترکیه برای هماهنگی سیاست‏های خود پس از آتش‏بس، با پادشاه عربستان دیدار کرد. نقش ترکیه را در این وضعیت، به ویژه در رابطه با سوریه و ایران چطور می‏بینید؟

برای ترکیه تغییر وضع موجود در سوریه، به همان حد اهمیت دارد که برای ایران حفظ وضع موجود. ترکیه می‏خواهد به عنوان یک قدرت منطقه‏ای ظاهر بشود و این نقش را به‌خصوص در طول یک سال گذشته، با قدرت نسبی ایفا کرده و هم‏مرزی ترکیه با سوریه و داشتن تبعات امنیت ملی در ترکیه در نتیجه‏ی بحران فعلی در سوریه، حساسیت مسئله را برای ترکیه بیش از حد کرده است.

ترکیه در اقداماتی که صورت می‏دهد، از حمایت کشورهای عربی، از جمله عربستان سعودی و قطر که کشورهای ثروت‏مند عرب که دارای ابزارهایی برای تأثیرگذاری در وضعیت سوریه هستند، برخوردار است و در کنار اسراییل، تنها کشوری است که بضاعت نظامی مقابله با دولت سوریه را در اختیار دارد.

این‏که آیا ترکیه از این بضاعت‏ها استفاده خواهد کرد یا خیر، به نظر من، ترکیه در اجرای نقشی که به دنبال آن است، یعنی ظاهر شدن در قالب یک قدرت منطقه‏ای قابل تکیه، اگر استفاده از این وسیله را ضروری ببیند، از آن استفاده می‏کند.

ترکیه در طول ده سال گذشته، تغییر ساختاری اقتصادی کرده و از مرز بیمار اروپا، تبدیل شده به یکی از بیست قدرت بزرگ اقتصادی دنیا. ولی هنوز در منطقه و در داخل ترکیه، دولت کنونی مسائل کوچکی دارد که باید به آن‏ها هم بپردازد.

برای ترکیه تغییر وضع موجود در سوریه، به همان حد اهمیت دارد که برای ایران حفظ وضع موجود. ترکیه می‏خواهد به عنوان یک قدرت منطقه‏ای ظاهر بشود

به نظر من، اگر تکیه بر نیروی نظامی برای راه‏حل سوریه، ضروری باشد و ترکیه این مسئله را مورد توجه قرار بدهد، آن وقت دولت اسلام‏گرای کنونی ترکیه که الگویی است برای کشورهای مسلمان منطقه، پیوند نزدیک‏تری با ملی‏گرایان ترکیه و همین‏طور ارتش ترکیه پیدا می‏کند.

موقعیت داخلی دولت کنونی ترکیه مستحکم می‏شود و در منطقه از حمایت بیشتر کشورهای مسلمان برخوردار خواهد شد و قدرت کنونی ترکیه به عنوان یک بازیگر محلی، در حدی که دولت کنونی انتظار دارد، ارتقا پیدا می‏کند.

بنابراین از هر جهت که نگاه می‏کنیم، ترکیه را نمی‏توانیم نسبت به وقایع و تحولات داخلی سوریه بی‏تفاوت ببینیم.

اگرچه در وضعیت فعلی، ترک‏ها سکوت نسبی اختیار کرده‏اند تا نتیجه‏ وضعیت موجود و تکیه‏ دولت اوباما به گفت‏وگوها و دیپلماسی را در آینده ببینند. بعد از شکست احتمالی این دیپلماسی، ترکیه یقیناً نقش خود را در منطقه و در ارتباط با سوریه، فعال‏تر خواهد کرد.

همراهی ناگزیر ایران با طرح عنان درباره سوریه

Thu, 12 Apr 2012 16:43:37 +0000

اشکان پارسا

اشکان پارسا- آتش‌بسی شکننده میان نیروهای دولتی سوریه و مخالفان مسلح از صبح پنج‌شنبه (۲۴ فروردین) برقرار شده است. این یعنی که تلاش‌های "کوفی عنان" نماینده ویژه سازمان ملل در امور سوریه ناکام نبوده است. عنان طی روزهای اخیر با همه طرف‌های دخیل در بحران سوریه به گفت‌وگو نشست.

او طرح صلحی را در دست دارد که از حمایت شورای امنیت سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب برخوردار است.

بر اساس این طرح لازم است پس از برقراری آتش‌بس، واحدهای ارتش همراه با جنگ‌افزارهای سنگین و تک‌تیراندازان از مناطق مسکونی خارج شوند تا معترضان بتوانند به برگزاری تظاهرات علیه حکومت مبادرت ورزند.

تا پیش از بامداد پنج‌شنبه انتظار چندانی برای به ثمر رسیدن این طرح وجود نداشت اما عنان در سفر روز چهارشنبه (۲۳ فروردین) به ایران توانست که موافقت مقام‌های جمهوری اسلامی را نسبت به این طرح جلب کند.

علی اکبر صالحی : باید فرصت لازم به حکومت دولت سوریه داده شود تا این تغییرات به طور طبیعی در داخل سوریه توسط دولت و تحت رهبری اسد صورت بگیرد

کمتر از ۱۲ ساعت بعد آتش‌بس در سوریه برقرار شد. این می‌تواند به نشانه حرف‌شنوی و تبعیت دولت بعث سوریه از تنها متحد استراتژیک منطقه‌ای‌اش یعنی جمهوری اسلامی تعبیر شود.

پیام‌های صریح تهران

مقام‌های ایران انتظار‌های‌شان درباره بحران سوریه را به شکلی نسبتا صریح با نماینده ویژه سازمان ملل در میان گذاشتند.

"علی اکبر صالحی" وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی صبح چهارشنبه (۲۳ فروردین) در کنفرانسی مشترک با عنان ضمن حمایت از رییس جمهوری سوریه اعلام کرد:" آقای بشار اسد قول تغییرات و پاسخگویی به خواسته‌های مردم را داده است و باید فرصت لازم به حکومت دولت سوریه داده شود تا این تغییرات به طور طبیعی در داخل سوریه توسط دولت و تحت رهبری اسد صورت بگیرد."

او طرح کوفی عنان برای پایان دادن به نزاع میان دولت و مخالفان حکومت سوریه را نیز مورد تایید قرار داد و گفت: "تا زمانی که آقای عنان به شیوه کنونی رفتار کند، ایران از طرح وی برای حل بحران سوریه حمایت خواهد کرد."

منظور وزیر امورخارجه ایران به طور روشن این بود که جمهوری اسلامی تا زمانی از طرح آتش‌بس حمایت می‌کند که در آن بحثی از براندازی حکومت اسد به میان نیامده باشد.

در همین حال "محمود احمدی‌نژاد" رییس جمهوری ایران نیز در دیدار با کوفی عنان خواستار عدم دخالت قدرت‌های دیگر در امور سوریه شد. او گفت که "اجرای هر طرح و راهکاری در سوریه باید فارغ از فشار‌ها و دخالت‌های دیگران باشد و هرگونه خشونت در این کشور باید متوقف شود."

طرح کوفی عنان در راستای همه اهداف تهران قرار ندارد چرا که ایجاد آتش‌بس می‌تواند زمینه‌ساز تقویت اعتراض‌های مسالمت‌آمیز مخالفان شود. امری که در ‌‌نهایت تضعیف حکومت اسد را در پی خواهد داشت

وی ضمن ابراز نگرانی از دخالت احتمالی ناتو برای پایان دادن به خشونت‌ها در سوریه گفت که این نیرو در صدد تسلط بر شرق است و ابایی از بیان هدف خود در این باره ندارند. در عوض کوفی عنان طی دیدارهای رسمی با مقام‌های جمهوری اسلامی از آن‌ها خواست که بخشی از راه حل در بحران سوریه باشند.

او با اشاره به دغدغه‌های جمهوری اسلامی درباره طرح آتش‌بس گفت: "دولت سوریه خواسته‌های خود را در این زمینه اعلام کرده که نیروهای مخالف باید حملات را متوقف کنند و ما با آن‌ها در تماس بودیم و پاسخ مثبت آن‌ها را دریافت کردیم اما به هر حال باید تضمینی داده شود که هم دولت و هم طرف‌های درگیر آتش‌بس را رعایت کرده و به آن احترام بگذارند. "

تلاش برای تثبیت اسد

مقام‌های ایران مدعی‌اند که اعتراض‌ها علیه حکومت سوریه به صورت سازمان‌یافته و با تحریک قدرت‌های خارجی برای ساقط کردن بشار اسد انجام می‌شود و هدف از آن حذف یکی از معدود کشورهای منطقه است که در خط مقاومت علیه اسراییل قرار دارد.

منظور وزیر امورخارجه ایران از ایراد " تا زمانی که آقای عنان به شیوه کنونی رفتار کند "، به طور روشن این بود که جمهوری اسلامی تا زمانی از طرح آتش‌بس حمایت می‌کند که در آن بحثی از براندازی حکومت اسد به میان نیامده باشد

در پس این ادعای تهران، نگرانی نسبت به از دست رفتن یکی از مهم‌ترین حوزه‌های نفوذ منطقه‌ای‌اش دیده می‌شود.

دمشق تنها متحد استراتژیک ایران در حال حاضر است و سقوط دولت اسد، پیامدهای واقعی و البته روانی مهمی بر جمهوری اسلامی خواهد داشت.

ایران بر همین اساس طرفدار بی‌قید و شرط ادامه حکومت اسد است. این سیاستی است که هم به طور رسمی و هم به طور غیر رسمی در محافل سیاسی و رسانه‌ای حکومت مطرح می‌شود.

پایگاه خبری تابناک از رسانه‌های محافظه‌کاران ایران در تحلیلی همزمان با حضور کوفی عنان در ایران به "۶ پیام مهم در پاسخ به پیشنهادات عنان" اشاره کرد که در واقع رئوس دغدغه‌های ایران در بحران سوریه را بازتاب می‌دهد.

در این تحلیل آمده بود که "بشار اسد خط قرمز ایران است و جمهوری اسلامی به‌هیچ‌وجه اجازه سقوط رییس جمهور قانونی سوریه را نمی‌دهد، هر تغییری در سوریه در چارچوب اصلاحات آغاز شده از سوی رئیس جمهور قانونی این کشور و زیر نظر بشار اسد محتمل است،هر گونه برخورد غیر اصولی با موضوع سوریه آثار و تبعات مخربی در فضای منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای خواهد داشت، هیچ کس حق ندارد حقوق مشروع مردم سوریه را نادیده بگیرد و باید فرصت لازم به بشار اسد داده شود تا اصلاحات انجام شود و مداخله خارجی در امور سوریه و ایجاد درگیری‌های مسلحانه از جانب برخی کشورهای منطقه که به‌صراحت اعلام کرده‌اند تا براندازی بشار ایستاده‌اند بلافاصله باید قطع شود."

نویسنده این تحلیل همچنین اشاره کرده بود که راه ‌حل مساله سوریه، پایبندی همه طرف‌ها به قواعد دموکراسی است اما توضیح بیشتری در این‌باره نداده بود. این گزاره‌ها روی‌هم‌رفته منطق استراتژیک جمهوری اسلامی پیرامون سوریه را نشان می دهد. منطقی که متکی به تثبیت رژیم اسد تحت هر شرایطی است.

پیامدهای شکست احتمالی طرح صلح

آتش‌بسی که از صبح روز پنجشنبه در سوریه برقرار شده است هنوز به حدی شکننده است که نمی‌توان امید چندانی به استمرار آن داشت.

در صورت شکست آتش‌بس، فضا برای طرف‌داران مداخله خارجی در سوریه هموار‌تر شود. برخی از کشورهای غربی و اعضای اتحادیه عرب از طرح ایجاد منطقه امن برای حفاظت از غیرنظامیان سوری در برابر حملات نیروهای دولتی حمایت می‌کنند

چنان که برای نمونه منابع مخالفان حکومت سوریه صبح روز پنجشنبه (۲۴ فروردین) فیلمی از شهر "زبدانی" منتشر کردند که نشان می‌داد تانک‌های ارتش در حال مخفی کردن خود در حومهٔ شهر هستند.

هم‌چنین در حالی که براساس طرح عنان، تمامی نیروهای نظامی باید از شهر‌ها خارج شوند و محاصره پایان یابد و به کمک‌های انسان‌دوستانه اجازه ورود داده شود اما بر اساس گزارش‌های رسانه‌ها، محاصره پایان نیافته و تنها آتش‌بار قطع شده و هنوز خبری از ورود کمک‌های انسان‌دوستانه نیست.

بیانیه وزارت دفاع سوریه در روز چهارشنبه (23 فروردین) نیز یکی از نشانه‌هایی است که امید به استمرار صلح را کم‌رنگ می کند.

در این بیانیه آمده بود که حکومت سوریه "به حمله گروه‌های تروریستی به نهاد‌ها و نفرات حکومتی، شهروندان و اموال دولتی و خصوصی واکنشی متناسب" نشان خواهند داد. انتظار می‌رود که در صورت شکست این آتش‌بس، فضا برای طرف‌داران مداخله خارجی در سوریه هموار‌تر شود.

برخی از کشورهای غربی و همچنین اعضای اتحادیه عرب از طرح ایجاد منطقه امن برای حفاظت از غیرنظامیان سوری در برابر حملات نیروهای دولتی حمایت می‌کنند. مخالفان حکومت سوریه نیز تاکنون بار‌ها خواهان دخالت ناتو و ایجاد منطقه پرواز ممنوع در شهرهای بحران‌زده این کشور شده‌اند.

این‌ها سناریوهایی است که جمهوری اسلامی با آن مخالفت کامل دارد چرا که در تضاد با اهداف تهران برای تثبیت حکومت اسد است.

البته طرح کوفی عنان نیز کاملا در راستای اهداف تهران قرار ندارد چرا که ایجاد آتش‌بس می‌تواند زمینه‌ساز تقویت اعتراض‌های مسالمت‌آمیز مخالفان شود.

امری که در ‌‌نهایت تضعیف حکومت اسد را در پی خواهد داشت. بنابراین همراهی کنونی تهران با طرح کوفی عنان را می‌توان یک انتخاب ناگزیر و ناشی از نگرانی نسبت به احتمال کاربرد سناریوهای دیگر در سوریه تلقی کرد.