گزارشگران بدون مرز

ايران، يکی از پنج کشور "دشمن اينترنت" در جهان

news-zamaneh — Tue, 12 Mar 2013 12:29:44 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با سانسور در اينترنت با انتشار بيانيه‌ای ايران، سوريه، چين، بحرين و ويتنام را به‌دليل تلاش آن‌ها برای اقدامات مهارکننده بر روی اينترنت، به عنوان "دشمنان اينترنت" و بدترين دولت‌های "جاسوس" جهان معرفی کرد.

اين سازمان مدافع آزادی مطبوعات و رسانه‌ها در جهان، در بيانيه خود که امروز سه‌شنبه ٢٢ اسفندماه ١٣٩١ (١٢ مارس ٢٠١٣) منتشر شد، ضمن اعلام نام اين پنج کشور نوشته است: "هدف اصلی اقدامات مهارکننده‌ اينترنت اين کشورها، که در ماه‌های اخير نيز تشديد شده است، خاموش کردن صدای معترضان است."

سازمان گزارشگران بدون مرز گفته است: "بازداشت روزنامه‌نگاران، شهروند وب‌نگاران و مخالفان، با به کارگيری روزافزون تجاوز اطلاعاتی و رديابی ارتباطات از سوی دولت‌ها افزايش يافته است."

همچنين "حملات سايبری، نفوذ‌گری، و ارسال بدافزار و جاسوس افزار، عليه مخالفان و شبکه‌های آن‌ها" نيز افزايش يافته است.

به‌گفته اين سازمان "هم‌اکنون در جهان نزديک به ١٨٠ شهروند وب‌نگار برای فعاليت‌های اطلاع‌رسانی خود در زندان به‌سر می‌برند."

گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود آورده است: "رژيم ايران، بازهم با فيلترينگ گسترده گامی ديگر برای مهار شبکه اينترنت و توسعه «اينترنت حلال» برداشته است."

گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود آورده است: رژيم ايران، بازهم با فيلترينگ گسترده گامی ديگر برای مهار شبکه اينترنت و توسعه «اينترنت هلال» برداشته است

حکومت ایران اکنون برای کنترل اینترنت به بستن امکان VPN رو آورده است. VPN امکان امنی است برای شکستن سد فیلترینگ.

در روزهای اخیر گزارش‌های بسیاری مبنی بر کند شدن سرعت اینترنت در ایران و اختلال در دسترسی به برخی سایت‌های اینترنتی مخابره شده است.

روز يکشنبه رمضانعلی سبحانی‌فرد، رئیس کمیته ارتباطات و فناوری اطلاعات مجلس گفت: "ظرف چند روز گذشته پورت‌های VPN غیرقانونی در کشور مسدود شده و براساس اعلام قبلی مسئولان، از این پس تنها VPN های قانونی و ثبت نام شده، قابلیت استفاده خواهند داشت."

در همين حال ايران در سال‌های اخير پروژه راه‌اندازی "اينترنت ملی" را در دست دارد تا بتواند کنترل بيشتری بر آن داشته باشد.

گزارشگران بدون مرز چين را "يکی از پرقدرت‌ترين‌ نظام سانسور در جهان" دانسته و گفته است اين کشور "جنگ عليه ابزارهای ناشناس ماندن بر روی اينترنت را شدت بخشيده و شرکت‌های خصوصی در اين عرصه را نيز آلوده کرده است".

در باره سوريه گزارش‌گران بدون مرز، به سندی از شرکت مخابرات سوريه دست يافته است که نشان می‌دهد شبکه اينترنت اين کشور در سال ١٩٩٩ به گونه‌ای ساخته شده است که رژيم بتواند در مواقع لازم آن را مهار و مسدود کند.

اين سازمان مدافع آزادی مطبوعات و رسانه‌ها در جهان، پنج بنگاه اقتصادی گاما، تراویکور، هکینگ تیم، ایمسیس، و بلو کوت که توليدات و ابزارهای خود را در اختيار "دولت‌های سرکوبگر" قرار می‌دهند تا مانع از آزادی اطلاع‌رسانی شوند را "دشمن اينترنت و مزدوران عصر ديجيتال" عنوان کرده است.

گزارشگران بدون مرز گفته است: "توليدات مهارکننده و ابزارهای رصدگر شرکت تراویکور به خاندان سلطنتی بحرين، امکان جاسوسی و دستگيری فعالان اطلاع‌رسانی را دادند. در سوريه توليداتDPI Deep Packet Inspection از شرکت بلو کوت برای رژيم، امکان کنترل و شناسايی معترضان در سراسر کشور و سپس دستگيری و شکنجه آن‌ها را فراهم کرد و توليدات Eagle از شرکت ایمسیس نيز در خدمت پليس سياسی رژيم معمر قذافی قرار داشت."

همچنين بنا به اين بيانيه "بدافزارهای توليد شده از سوی هکینگ تیم و يا گاما به مقامات کشورهای سرکوبگر اجازه می‌دهند تا کلمه‌ عبور روزنامه‌نگاران و شهروند وب‌نگاران رصد و کشف کنند."

کريستف دولوار، دبير اول گزارشگران بدون مرز در اين باره می‌گويد : "رژيم‌هايی که در پی مهار اطلاع‌رسانی آزاد هستند، بيش از پيش ترجيح می‌دهند، مخفيانه عمل کنند."

وی از کشورهای دمکراتيکی که اين شرکت‌ها در آن‌ها مستقر هستند خواست تا موازين و معيارهای محکمی را به‌منظور کنترل کامل صادرات سلاح‌های ديجيتال به مقصد کشورهای که حقوق بنيادين انسانی را پايمال می‌کنند، اعمال کنند.

گزارشگران بدون مرز برای همياری با فعالان اطلاع‌رسانی و کمک به کم کردن مهار اينترنت، ابزارهای مورد نياز برای "بيش زيستن الکترونيکی" را بر روی سايت "ما با سانسور مبارزه می‌کنيم"، (http://www.wefightcensorship.org/) در اختيار کاربران قرار داده است.

در همين زمينه:

ایران، دشمن بزرگ اینترنت، نعيمه دوستدار

اینترنت ملی افتتاح شد: با محدود کردن استفاده از امکان VPN،گفت‌وگو با محمود تجلی‌مهر، کارشناس مخابرات و اینترنت

قطع نرم‌افزارهای فیلترشکن، دلیل احتمالی اختلال در اینترنت

احضار گسترده روزنامه‌نگاران ايران به وزارت اطلاعات

news-zamaneh — Wed, 20 Feb 2013 15:57:03 +0000

گزارشگران بدون مرز در بيانيه تازه خود کارزار دوباره سرکوب روزنامه‌نگاران در ايران را محکوم کرد و از احضار گسترده روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی در ايران خبر داد.

گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود که امروز چهارشنبه دوم اسفندماه (۲۰ فوريه) منتشر شده است از دستگيری روزنامه‌نگاران ايرانی در هشتم بهمن‌ماه به‌عنوان "يکشنبه سياه" ياد کرده و گفته است پس از اين دستگيری‌ها در بسياری از شهرهای ايران، بازداشت، احضار و بازجويی روزنامه‌نگاران تشديد شده است.

بهمن‌ماه سال جاری ۱۷ روزنامه‌نگار در تهران بازداشت شدند که تاکنون چهار نفر از آن‌ها آزاد شده‌اند و بقيه همچنان در بازداشت به‌سر می‌برند.

فاطمه ساغرچی، سليمان محمدی، ميلاد فدايی اصل، جواد دليری، ساسان آقايی، نسرين تخيری، پوريا عالمی، پژمان موسوی، اميلی امرايی، مطهره شفيعی، نرگس جودکی، اکبر منتجبی، صبا آذرپيک، کيوان مهرگان، حسين ياغچی، علی دهقان و ريحانه طباطبايی، اسامی روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده بود.

جواد دليری، فاطمه ساغرچی، مطهره شفيعی و علی دهقان چهار زندانی‌ای هستند که در اين مدت از زندان آزاد شده‌اند.

به‌گفته سازمان گزارشگران بدون مرز، در تاريخ ٣٠ بهمن، دست‌کم ۱۵ روزنامه‌نگار و وب‌نگار که برخی از آن‌ها عضو انجمن ادبی فرهنگی هانا و همکار دو ماهنامه‌ی وريا و کوشک و دوهفته نامه نجوا بودند، از سوی وزارت اطلاعات احضار و يا بازداشت شده بودند و به مدت چند ساعت بازجويی شدند.

در چند روز اخير برخی منابع خبری از بازداشت اين روزنامه‌نگاران در ايلام توسط اداره اطلاعات سپاه پاسداران خبر دادند اما برخی منابع ديگر گفته‌ بودند این روزنامه‌نگاران احضار و بازجویی شده‌اند ولی بازداشت نگردیده‌اند.

بنا به اطلاعات گزارشگران بدون مرز، در بازجويی‌های انجام‌شده، مأموران امنيتی با تهديد به دستگيرشدگان گفته‌اند که بايد متعهد شوند هيچ‌گونه فعاليتی در چارچوب انتخابات رياست جمهوری خرداد‌ماه سال آينده انجام نخواهند داد

بنا بر اطلاعات گردآوری شده از سوی گزارشگران بدون مرز، در روزهای اخير روزنامه‌نگاران و فعالان سياسی و مدنی به شکل گسترده در سراسر ايران به وزارت اطلاعات احضار شده‌اند.

بنا به اطلاعات اين نهاد مدافع آزادی رسانه‌ها، در بازجويی‌های انجام‌شده، مأموران امنيتی با تهديد به آن‌ها گفته‌اند که بايد متعهد شوند هيچ‌گونه فعاليتی در چارچوب انتخابات رياست جمهوری خرداد‌ماه سال آينده انجام نخواهند داد.

يازدهمين دوره انتخابات رياست جمهوری ايران قرار است روز ۲۴ خردادماه سال آينده برگزار شود.

سازمان گزارشگران بدون مرز با اعلام اين‌که در حال حاضر ۵۸ روزنامه‌نگار و وب‌نگار در زندان‌های ايران به‌سر می‌برند، گفت: "رژيم جمهوری اسلامی ايران بايد به بازداشت‌های پی در پی و خودسرانه پايان دهد."

اين نهاد مدافع حقوق روزنامه‌نگاران جهان، آورده است: "چند ماه پيش از انتخابات رياست جمهوری در اين کشور مقامات مسئول، راهبرد «بازداشت پيش‌گيرانه» را برای دهشت‌افکنی نظام‌مند عليه فعالان رسانه‌ها انتخاب کرده‌اند. کارزاری برای به سکوت وادار کردن همه‌ی ‌صداهای انتقادی بر تضيقات روزافزون‌، ضد آزادی اطلاع‌رسانی و سرکوب روزنامه‌نگاران، يعنی کسانی که می‌توانند شاهدان اصلی اما مزاحم تقلب‌کاری در انتخابات باشند."

کميته‌ کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه در ايران نيز بهمن‌ماه سال جاری فهرستی به‌عنوان جرم‌های مربوط با انتخابات رياست جمهوری را تصويب کرد که بر اساس آن عملا هرگونه اظهار نظری عليه انتخابات، نحوه اجرای آن و همچنين انتقاد از مسئولان امر جرم تلقی شده است.

گزارشگران بدون مرز همچنين به اطلاعيه روز گذشته وزارت اطلاعات ايران اشاره کرده است که در آن اين وزارتخانه همچون موارد ديگر دستگيری افراد، از اعترافات احتمالی بازداشت‌شدگان خبر داده و گفته بود: "تعدادی از اعضای شناسايی‌شده شبکه تقاضا نمودند اطلاعات و تجربيات خود از اين شبکه را بازگو و منتشر نمايند تا هشداری برای سايرين باشد."

همچنين احمد بخشايش عضو کميسيون امنيت مجلس در مصاحبه با روز آنلاين از احتمال مصاحبه تلويزيونی روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده خبر داده بود.

کريستف دولوار دبير اول گزارشگران بدون مرز در اين‌باره گفت: "اين نخستين بار نيست که اعترافات قربانيان که در اصل بخش‌های از بازجويی آن‌هاست و با بدرفتاری و اعمال فشار به‌دست آمده از شبکه‌های صداوسيمای جمهوری اسلامی، شبکه انگليسی‌زبان و شبکه عربی‌زبان آن پرس تی‌وی و العالم پخش می‌شود."

وی افزود: "پيش از اين برخی از روزنامه‌نگاران زندانی، شبکه‌های تلويزيونی جمهوری اسلامی را به همدستی با وزارت اطلاعات برای آماده‌ کردن و پخش اعترافات اجباری متهم کرده بودند. اين اقدام به شکل اشکار نقض ميثاق بين‌المللی حقوق مدنی و سياسی‌ست که ايران از جمله کشورهای امضا کننده‌ آن است."

گزارشگران بدون مرز گفته است روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده از حقوق اوليه خود، حق دسترسی به وکيل و يا ملاقات با خانواده محروم و همچنان در سلول‌های انفرادی بند امنيتی ٢٠٩ که تحت کنترل وزارت اطلاعات است، زندانی هستند.

رده‌بندی آزادی رسانه‌ها: ايران در انتهای جدول، بهبود وضعيت در افغانستان

news-zamaneh — Wed, 30 Jan 2013 17:47:21 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز، گزارش سالانه خود در مورد وضعيت آزادی رسانه‌ها در سال گذشته ميلادی را منتشر کرد که در آن از ادامه وضعيت بد ايران و رشد قابل ملاحظه افغانستان خبر داده است.

در اين رده‌بندی جهانی، ايران همچنان جزو چند کشور قعر جدول است که در ميان ۱۷۹کشور، رتبه ۱۷۴ را گرفته است.

در اين گزارش آمده است که ايران به خاطر آن‌که سومالی سالی مرگبار برای خبرنگاران داشت، يک رتبه نسبت به سال گذشته صعود کرده است.

سازمان گزارشگران بدون مرز در مورد ايران گفته است: "اين کشور تنها به زندانی کردن روزنامه‌نگاران و شهروند وب‌نگاران بسنده نمی‌کند، که ابتکار روش‌های غير قابل پذيرش، فشار بر خانواده‌های روزنامه‌نگاران در داخل و خارج از کشور را هم در دست دارد."

افغانستان در رده‌بندی سال جاری اين سازمان از ميان ۱۷۹ کشور، جايگاه ۱۲۸ را کسب کرده است. اين کشور نسبت به سال گذشته که در رديف ۱۵۰ قرار داشت، ۲۲ رتبه رشد کرده است.

گزارشگران بدون مرز: ايران تنها به زندانی کردن روزنامه‌نگاران و شهروند وب‌نگاران بسنده نمی‌کند، که ابتکار روش‌های غير قابل پذيرش، فشار بر خانواده‌های روزنامه‌نگاران در داخل و خارج از کشور را هم در دست دارد

به‌گفته اين سازمان، افغانستان طی يک سال گذشته در زمينه رعايت آزادی رسانه‌ها رشدی قابل ملاحظه را طی کرده است.

نبود روزنامه‌نگار کشته شده و يا زندانی در سال گذشته در افغانستان، يکی از دلايل اين صعود خوانده شده است اما گفته شده که در آينده به‌ويژه پس از خروج نيروهای خارجی، اين کشور با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهد شد.

هر چند در اين گزارش آمده است که در سال ۲۰۱۲ هيچ خبرنگاری در افغانستان کشته نشده اما بر پايه اطلاعات منابع محلی دو خبرنگار طی اين سال در ولايت‌های هلمند و پکتيکا درجنوب اين کشور جان باخته‌اند.

اين سازمان اما گفته است "سه کشور ديکتاتوری، ترکمنستان، کره شمالی و اريتره که ترکيب سه‌گانه‌ جهنمی را تشکيل داده‌اند، در انتهای جدول قرار دارند."

بر پايه اين گزارش، فنلاند برای سومين سال پیاپی جايگاه نخست جدول در زمينه رعايت آزادی بيان را به‌دست آورده و پس از آن هلند و نروژ قرار گرفته‌اند.

به گفته گزارشگران بدون مرز، با آن‌که موارد بسياری از خشونت در چارچوب‌های قضايی عليه روزنامه‌نگاران، در کشورهای دمکراتيک ديده شده است، با اين حال اين کشورها رده‌های نخست جدول را به خود اختصاص داده‌اند.

"اتهام‌زنی به روزنامه‌نگاران شیوه‌ای کهنه است"

news-zamaneh — Wed, 30 Jan 2013 10:49:54 +0000

"زمانه" همکاری با روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده در ايران را تکذيب کرد و سازمان گزارشگران بدون مرز در آخرين اطلاعيه خود اتهام‌زنی به روزنامه‌نگاران را شيوه‌ای تکراری در جمهوری اسلامی دانست.

محمدرضا نيکفر، سردبير "زمانه" امروز چهارشنبه ۱۱ بهمن‌ماه در رابطه با دستگيری اخير گروهی از روزنامه‌نگاران در ايران و اتهاماتی که عليه آنان عنوان می‌شود، گفت: "ما از تماس با خبرنگاران و نويسندگان در داخل بسيار خرسنديم و اين تماس را امری عادی می‌دانيم که رژيمی غيرعادی بر مبنای آن پروند‌ه‌سازی می‌کند."

محمدرضا نيکفر افزود: "مشکل به وحشت‌ رژيم از اطلاع‌رسانی برمی‌گردد و آشکارا هر چه که می‌گذرد بر اين وحشت افزوده می‌شود. از دست خبرنگاران برای حل اين مشکل روانی کاری ساخته نيست. وظيفه آنان اطلاع‌رسانی است و موظف هستند که به اين کارشان ادامه دهند."

سردبير زمانه تأکيد کرد: "ما متأسفانه افتخار آشنايی با دستگيرشدگان را نداشته‌ايم. به همه آنان از اين‌جا درود می‌فرستيم و وظيفه خود می‌دانيم که پيگيرانه در مورد آنان و فشار بر ديگر روزنامه‌نگاران در ايران اطلاع‌رسانی کنيم."

محمدرضا نيکفر، سردبير "زمانه": مشکل به وحشت‌ رژيم از اطلاع‌رسانی برمی‌گردد و آشکارا هر چه که می‌گذرد بر اين وحشت افزوده می‌شود. از دست خبرنگاران برای حل اين مشکل روانی کاری ساخته نيست. وظيفه آنان اطلاع‌رسانی است و موظف هستند که به اين کارشان ادامه دهند

روزنامه کيهان، که به سرپرستی حسين شريعتمداری نماينده ولی فقيه هدايت می‌شود و ارگان پرونده‌سازی عليه همه منتقدان است، در شماره امروز خود (چهارشنبه، ۱۱ بهمن) نوشته است: "همکاری با جريان‌های فمنيستی موسوم به جنبش زنان، ايجاد اختلاف ميان اقوام ايرانی، سياه‌نمايی، یأس‌آفرينی، القای بی‌اعتمادی، حمايت از بازداشتی‌های جريان فتنه و همکاری با رسانه‌های خارجی ضدانقلاب چون بی‌بی‌سی و راديو زمانه، از جمله مواردی است که در پرونده اقدامات رسانه‌ای بازداشت‌شده‌ها ديده می‌شود."

از شامگاه شنبه هفتم بهمن تاکنون شماری از روزنامه‌نگاران در ايران از جمله سليمان محمدی، ميلاد فدايی اصل، جواد دليری، ساسان آقايی، نسرين تخيری، پوريا عالمی، پژمان موسوی، اميلی امرايی، مطهره شفيعی، نرگس جودکی، اکبر منتجبی، صبا آذرپيک، کيوان مهرگان و حسين ياغچی بازداشت شده‌اند.

تاکنون به جز آزادی مطهره شفيعی، خبر تاييدشده‌ای درباره آزادی ساير روزنامه‌نگاران منتشر نشده است.

بازتاب جهانی دستگيری روزنامه‌نگاران ايرانی

سازمان گزارشگران بدون مرز در آخرين اطلاعيه خود درباره بازداشت‌های اخير می‌نويسد که اتهام‌زنی به خبرنگاران شيوه‌ای تکراری در جمهوری اسلامی است: "اتهام «همکاری با گروه‌های ضد انقلاب» از سوی مقامات قضايی و امنيتی به روزنامه‌نگاران بازداشت شده، اتهام تازه‌ای نيست. جمهوری اسلامی همواره از اين اتهام برای به سکوت وادار کردن روزنامه‌نگاران و روشن‌فکران استفاده کرده است."

بنابر خبرهايی که به دست گزارشگران بدون مرز رسيده، دستگيرشدگان در سلول‌های انفرادی بند ٢٠٩ زندان اوين به سر می‌برند.

دستگيری روزنامه‌نگاران ايرانی بازتاب جهانی وسيعی داشته است. در همه رسانه‌های مهم کشورهای مختلف در اين مورد خبرهايی منتشر شده است. سازمان‌های مدافع حقوق بشر، عفو بين‌الملل و ديده‌بان حقوق بشر نيز در اين‌باره اطلاعيه صادر کرده‌اند.

عفو بين‌الملل خواهان آزادی همه دستگيرشدگان شده است. ديده‌بان حقوق بشر نيز ضمن تأکيد بر اين خواست، از قوه قضائيه ايران و ديگر نهادهای مسئول در اين کشور خواسته است تا از حقوق روزنامه‌نگاران در اين کشور، به‌ويژه در ماه‌های پيش از برگزاری انتخابات رياست جمهوری حفاظت شود.

گزارشگران بدون مرز: منصوره بهکيش را زندانی نکنيد

news-zamaneh — Thu, 17 Jan 2013 13:40:50 +0000

گزارشگران بدون مرز با انتشار بيانيه‌ای از مقامات مسئول جمهوری اسلامی ايران خواست تا منصوره بهکيش، فعال مدنی را که قرار است برای اجرای حکم زندان خود را معرفی کند، زندانی نکنند.

گزارشگران بدون مرز در اين بيانيه که امروز، پنج‌شنبه ٢٨ دی‌ماه منتشر شد نگرانی خود را از احضار منصوره بهکيش، شهروند وب‌نگار و فعال حقوق مدنی، برای سپری کردن حکم شش ماه زندان اعلام کرد.

منصوره بهکيش ١٨ دی‌ماه ١٣٨٩ به همراه ٣٣ تن از زنان خانواده‌های قربانيان اعدام و سرکوب از دهه شصت تا امروز که عنوان "مادران عزادار" را دارند در پارک لاله بازداشت و پس از چند روز آزاد شد.

وی سپس در روز ٢٢ خرداد ١٣٩٠ در تهران بار ديگر بازداشت گرديد و به بند ٢٠٩ زندان اوين انتقال يافت. اين بار نيز اين فعال مدنی پس از يک ماه زندان با سپردن وثيقه به شکل موقت و تا برگزاری دادگاه آزاد شد.

در ۱۶ آذرماه ١٣٩٠ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران او را به چهار سال و نيم زندان به اتهام "اجتماع و تبانی عليه نظام از طريق تشکيل گروه مادران عزادار" و "تبليغ عليه نظام" محکوم شد.

گزارشگران بدون مرز: منصوره بهکيش سال‌هاست قربانی آزارهای قضايی – امنيتی‌ست، که خود نشانگر اعمال فشارهای نظام‌مند رژيم بر خانواده‌های زندانيان اعدام شده‌ای‌ست که سکوت و روايت رسمی در اين‌باره را نمی‌پذيرند

اين حکم در تيرماه امسال از سوی دادگاه تجديدنظر به شش ماه زندان قطعی و سه سال و نيم زندان تعليقی (به مدت پنج سال) تعديل يافت.

اکنون منصوره بهکيش تا ١٠ بهمن‌ماه سال جاری فرصت دارد که خود را به دادياری اجرای احکام زندان اوين معرفی کند.

گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود آورده است: "ما از مقامات مسئول می‌خواهيم که از زندانی کردن منصوره بهکيش خوداری کنند."

اين سازمان مدافع حقوق روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران گفته است منصوره بهکيش "سال‌هاست قربانی آزارهای قضايی – امنيتی‌ست، که خود نشانگر اعمال فشارهای نظام‌مند رژيم بر خانواده‌های زندانيان اعدام شده‌ای‌ست که سکوت و روايت رسمی در اين‌باره را نمی‌پذيرند."

گزارشگران بدون مرز جرم اين خانواده‌ها در ايران را "تلاش برای روشن شدن حقيقت و خواست عدالت برای عزيزان خود" دانسته است که "يا خودسرانه اعدام و يا در گورهای جمعی ناپديد شده‌اند."

بيانيه آورده است کسانی چون منصوره بهکيش که درباره‌ اين "رويدادهای دهشتناک" اطلاع‌رسانی می‌کنند به جرم "تبليغ عليه نظام" محکوم و زندانی می‌شوند.

منصوره بهکيش که شش تن از اعضای خانواده‌اش از سال ٦٠ تا ٦٧ خورشيدی توسط جمهوری اسلامی ايران کشته شده‌اند تاکنون چندين مقاله برای روشن شدن همه حقايق درباره‌ اعدام‌های زندانيان سياسی بر روی اينترنت منتشر کرده و به شکل مستمر از سوی نهادهای امنيتی احضار و مورد بازجويی و يا بازداشت قرار گرفته است.

وی همچنين از فعالان "مادران خاوران" است، نامی برگرفته از گورستان خاوران که محل دفن زندانيان سياسی اعدام شده‌ و گورهای جمعی کشتار زندانيان در سال ١٣٦٧ است.

خانواده‌های اين قربانيان خواهان دادخواهی هستند و از سوی مسئولان حکومت ايران به‌شدت تحت فشار قرار دارند.

منصوره بهکيش هم‌اکنون مسئوليت نگاهداری از مادر پير و بيمار خود را نيز بر عهده دارد.

"روش نظام‌مند حکومت ايران در سرکوب روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران"

news-zamaneh — Thu, 10 Jan 2013 10:01:18 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز نگرانی عميق خود را از دستگيری‌های خودسرانه روزنامه‌نگاران و شهروند وب‌نگاران و تهديد عليه خانواده روزنامه‌نگاران رسانه‌های جهانی در ايران اعلام کرد.

اين نهاد بين‌المللی مدافع روزنامه‌نگاران و آزادی مطبوعات در بيانيه‌ای که روز گذشته، چهارشنبه ۲۰ دی‌ماه منتشر شد، ضمن اعلام اين نگرانی نوشت: "از سه سال پيش گزارشگران بدون مرز ده‌ها مورد تهديد را عليه خانواده‌های روزنامه‌نگارانی که برای رسانه‌های بين‌المللی کار می‌کنند، شمارش کرده است."

به‌گفته گزارشگران بدون مرز در دو ماه گذشته تعدادی از روزنامه‌نگاران و شهروند وب‌نگاران از سوی نهادهای امنيتی از جمله در شهرهای تهران، بوشهر، کرج و قزوين، احضار و مورد تهديد و بازجويی قرار گرفته‌اند که در ميان اين افراد دو نوجوان ۱۴ و ۱۵ ساله ديده می‌شوند.

اين سازمان مدافع آزادی بيان به حمله مأموران وزارت اطلاعات شهر قزوين در روز پنج دی‌ماه جاری به دفتر هفته‌نامه حديث قزوين اشاره کرده است که در آن پس از بازرسی محل و ضبط کامپيوترها همه‌ حاضران در محل بازداشت و پس از سه ساعت آزاد شدند.

رحيم سرکار سردبير اين هفته‌نامه همچنان در اداره اطلاعات قزوين در بازداشت به‌سر می‌برد و دفتر اين روزنامه نيز پلمپ شده است.

هفته‌نامه حديث قزوين يک بار پيش از اين در ١٨ اسفند ١٣٩٠ نيز توقيف و سردبير آن به ‌مدت دو روز بازداشت شده بود.

گزارشگران بدون مرز با بيان اين‌که تهديد خانواده‌های روزنامه‌نگاران پيش از اين نيز در جمهوری اسلامی وجود داشته‌اند، به نمونه‌ "ه - کا" يک خبرنگار جوان زن در اين زمينه اشاره کرده است

همچنين يک هفته پس از حمله به دفتر روزنامه حديث قزوين، در روز ١٢ دی‌ماه محمد کيميايی، نويسنده و همکار اين هفته‌نامه نيز دستگير می‌شود.

محمد کيميايی هم‌اکنون در سلول‌های انفرادی اداره اطلاعات قزوين در بازداشت به‌سر می‌برد و خانواده وی از علت دستگيری وی بی‌اطلاع هستند.

به‌گفته گزارشگران بدون مرز در روز ١٢ دی‌ماه همچنين در شهر کرج يک وبلاگ‌نويس ۱۴ ساله از سوی پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات نیروی انتظامی جمهوری ايران (فتا) بازداشت شده است.

فتا اين نوجوان را به اتهام "انتشار داستان‌های مستهجن در وبلاگ خود" دستگير کرده است.

دو هفته پيش‌تر نيز در جنوب ايران، در بوشهر برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی به پليس فتا احضار و مورد بازجويی قرار گرفته بودند که در اين ميان سروش قيصی‌زاده وبلاگ نويس ۱۵ ساله نيز احضار و به مدت پنج ساعت بازجويی شده بود. وی فرزند يونس قيصی‌زاده يکی از روزنامه‌نگاران منتقد و معروف منطقه است.

گزارشگران بدون مرز بخش ديگر بيانيه خود را به تهديد از سوی جمهوری اسلامی ايران عليه خانواده‌های روزنامه‌نگارانی که با رسانه‌های جهانی همکاری می‌کنند، پرداخته است.

در اين بيانيه آمده است: "بسياری از خانواده‌های روزنامه‌نگاران تحت فشار قرار می‌گيرند تا از آن‌ها خواسته شود به همکاری خود با اين رسانه‌ها پايان دهند. تهديدهايی که مصداق بارز گروگان‌گيری است."

اين نهاد مدافع روزنامه‌نگاران جهان با بيان اين‌که اين تهديدها پيش از اين نيز در جمهوری اسلامی وجود داشته‌اند، به نمونه‌ای در اين زمينه اشاره کرده است.

به‌نوشته گزارشگران بدون مرز، "ه - کا" يک خبرنگار جوان زن بوده است که پس از آشنايی با يکی از روزنامه‌نگاران خارجی روزنامه‌ای جهانی، در همايشی که از سوی حکومت ايران در بهمن‌ماه ١٣٨٩ برگزار شده بود، از سوی مأموران وزارت اطلاعات احضار و مورد بازجويی قرار گرفته است.

بيانيه می‌افزايد: "اين دختر جوان، تحت فشار مأموران وزارت اطلاعات مجبور به اعتراف به «جاسوسی» و امضای اعتراف‌نامه‌هايی شد که در آن‌ها روزنامه‌نگار خارجی را به «تجاوز» به خود متهم کرده بود."

پس از اين اعترافات، اين خبرنگار جوان مجبور می‌شود تا با مأموران امنيتی ايران همکاری کند و با روزنامه‌نگار خارجی ارتباط گرفته اطلاعاتی را به او منتقل کند و تلاش کند تا او را به ايران بکشاند و به مناطقی که مأموران امنيتی تعيين کرده‌اند، از جمله شهری در نزديکی يکی از تأسيسات اتمی ايران ببرد.

به‌گفته گزارشگران بدون مرز "اين روزنامه‌نگار جوان پس از ماه‌ها کابوس موفق می‌شود ايران را ترک و به يکی از کشورهای اروپايی پناهنده شود، اما در خارج از کشور هم مأموران امنيتی برای وادار به همکاری کردن او همچنان خانواده‌‌اش را در داخل کشور تهديد می‌کنند."

گزارشگران بدون مرز نوشته است: "اين مورد منحصر به فرد نيست و متأسفانه اين روش به شکل نظام‌مند از سوی تئوکراسی غرق در بحران و فساد حاکم بر ايران عليه اطلاع‌رسانی به‌کار گرفته می‌شود."

سال ٢٠١٢ مرگبارترين سال برای روزنامه‌نگاران

news-zamaneh — Thu, 20 Dec 2012 13:12:07 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز بيلان آزادی رسانه‌ها در سال ٢٠١٢ را منتشر کرد. در اين گزارش به روزنامه‌نگاران زندانی در ايران، فشارهای گوناگون بر آن‌ها و خانواده‌هايشان به‌عنوان بخشی از محدوديت‌های جهانی عليه روزنامه‌نگاران اشاره شده است.

در بيلان گزارشگران بدون مرز آمده است در ايران هم‌اکنون ٢٦ روزنامه‌نگار و ١٧ وب‌نگار زندانی هستند.

گزارش می‌افزايد: "از سال ١٣٨٨ با سرکوب گسترده جنبش اعتراضی به انتخاب مجدد محمود احمدی‌نژاد به رياست جمهوری اسلامی در انتخاباتی مخدوش، وضعيت آزادی رسانه‌ها به شکل جدی روی به وخامت نهاد."

گزارشگران بدون مرز گفته است: "از آن پس قدرت حاکم به شکل نظام‌مند فعالان رسانه‌ای را که به‌زعم خود از خط‌های قرمز عبور می‌کنند، زندانی می‌کند."

اين گزارش ضمن اعلام نگرانی از وضعيت سلامت بسياری از اين زندانيان آورده است که روزنامه‌نگاران زندانی از يک سو از آزادی محروم شده‌اند و از سوی ديگر خانواده‌هايشان به شکل مداوم هدف تهديد قرار می‌گيرند.

به‌گفته اين نهاد بين‌المللی مدافع آزادی رسانه‌ها، برخی از روزنامه‌نگاران ايرانی که از زندان آزاد شده‌اند، افزون بر تهديد و احضارهای متعدد در اغلب موارد با فشار نهادهای امنيتی از حق اشتغال به حرفه خود محروم می‌شوند.

در سال ٢٠١٢، ٣٣ درصد بر تعداد روزنامه‌نگارانی که به هنگام انجام وظيفه کشته شده‌اند، افزوده شده است

سازمان گزارشگران بدون مرز در بيلان خود سال ٢٠١٢ را با مرگ ٨٨ روزنامه‌نگار و ۴۷ شهروند - خبرنگار، مرگبارترين سال برای روزنامه‌نگاران از ١٩٩۵، زمان انتشار نخستين بيلان اين نهاد تاکنون دانسته است.

بدين ترتيب در سال ٢٠١٢، ٣٣ درصد بر تعداد روزنامه‌نگارانی که به هنگام انجام وظيفه کشته شده‌اند، افزوده شده است.

از اين ميان، خاورميانه و آفريقای شمالی با ٢٩ کشته، آسيا با ٢۴ کشته و آفريقای جنوبی با ٢١ کشته پرمرگ‌ترين مناطق جهان برای روزنامه‌نگاران بوده‌اند.

اين گزارش می‌افزايد تنها در قاره آمريکا تعداد روزنامه‌نگاران کشته‌شده با کاهش نسبی مواجه بوده است.

در بيلان‌ سال‌های گذشته اين سازمان مدافع حقوق بشر، ۶٧ روزنامه‌نگار در سال ٢٠١١، ۵۸ تن در سال ٢٠١٠، ٧٥ تن در سال ٢٠٠٩، ۶٠ نفر در سال ٢٠٠٨ و ٨٧ نفر در سال ٢٠٠٧ کشته شده بودند.

٨٨ روزنامه‌نگاری که در سال ٢٠١٢ در ارتباط با فعاليت‌شان جان باخته‌اند، در بيشترين موارد به هنگام پوشش خبری حملات و درگيری‌ها و توسط باند‌های جنايات سازمان‌يافته مانند مافيا و قاچاق‌ مواد مخدر و همچنين شبه‌نظاميان اسلامی و يا به دستور مسئولان فاسد دولتی، قربانی شده‌اند.

علت‌های اصلی افزايش روزنامه‌نگاران کشته‌شده "درگيری‌های سوريه، وضعيت فاجعه‌بار سومالی و خشونت قومی و بومی و طالبان در پاکستان" عنوان شده است.

به‌گفته گزارشگران بدون مرز مصونيت از مجازات که عاملان تعدی از آن بهره‌مند می‌شوند، يکی از علت‌های اصلی دوام‌داری نقض حقوق بشر و به‌ويژه نقض آزادی اطلاع‌رسانی‌ست."

سوريه، سومالی، پاکستان، مکزيک و برزيل کشورهايی هستند که در آن‌ها بيشترين تعداد روزنامه‌نگاران و خبرنگاران کشته شده‌اند.

بيلان سالانه گزارشگران بدون مرز همچنين از بازداشت و زندانی شدن ٨٧٩ روزنامه‌نگار در سال جاری ميلادی، ربوده شدن ٣٨ نفر، تعرض و تهديد ١٩٩٣ نفر و ترک کشور ٧٣ فعال رسانه‌ای خبر داده است.

در اين گزارش از شهروند - وب‌نگارها و شهروند - خبرنگاران نيز آمار داده شده است که بر اساس آن در سال ۲۰۱۲، ۴۷ تن از آنان کشته و ۱۴۴ نفر بازداشت شده‌اند.

افزون بر ايران؛ ترکيه، چين، اريتره و سوريه بزرگ‌ترين زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران به‌شمار می‌روند.
گزارشگران بدون مرز گفته است برای تهيه اين بيلان بر داده‌های دقيقی که در طی سال گذشته با ديده‌بانی از نقض آزادی اطلاع‌رسانی در جهان، جمع‌آوری نموده استفاده کرده است.

اين آمارها روزنامه‌نگاران و شهروند - وب‌نگارانی را که در چارچوب فعاليت سياسی يا کنشگری مدنی و بدون ارتباط با امر اطلاع‌رسانی به قتل رسيده‌اند، در بر نمی‌گيرد.

گزارشگران بدون مرز: خطر مرگ جان اعتصاب‌کنندگان را تهديد می‌کند

news-zamaneh — Tue, 06 Nov 2012 08:25:30 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعيه‌ای "نگرانی عميق" خود را از وضعيت جسمی هشت زندانی سياسی زن در ايران اعلام کرد و گفت اين زندانيان "در اعتراض به وضعيت بازداشت و رفتار غيرانسانی و تحقيرآميز مأموران زندان اوين، اعتصاب غذا کرده‌اند."

به گفته اين انجمن مدافع حقوق بشر، "اين زندانيان هدف انتقام‌جويی مقامات مسئول و مأموران زندان قرار گرفته‌اند."

گزارشگران بدون مرز می‌گويد: "ساعاتی پس از انتشار بيانيه‌ مشترک از سوی شيرين عبادی برنده جايزه صلح نوبل و شش سازمان مدافع حقوق بشر در باره وضعيت بند زنان زندان اوين، نگهبانان اين زندان به بند زنان زندان يورش بردند."

هفته گذشته شيرين عبادی همراه با ديده‌بان حقوق بشر، عفو بين‌الملل، کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران، گزارشگران بدون مرز، فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران در بيانيه‌ای از مقامات ايران خواستند تا اجازه دهند، تمام زندانيان مطابق با حقوق بشر از مراقبت‌های پزشکی و حق ديدار با خانواده برخوردار شوند.

اين اعتصاب‌کنندگان می‌گويند مأموران در هنگام بازرسی، آن‌ها را "هتک حرمت" کرده‌اند و "آزار جنسی" ‌داده‌اند

اطلاعيه گزارشگران بدون مرز می‌افزايد: "اين مأموران طی بازرسی چند ساعته وسايل و لباس‌های زندانيان و پس آن‌که هيچ مورد ممنوعه‌ای را کشف نکردند، به شکل تحقيرآميز و با توهين به تفتيش بدنی زندانيان پرداختند."

ژيلا بنی‌يعقوب، مهسا امرآبادی، شيوا نظرآهاری، نازنين ديهمی، بهاره هدايت، نسيم سلطان‌بيگی، حکيمه شکر، ژيلا کرم‌زاده مکوندی، محبوبه کرمی و راحله ذکايی دست به اعتصاب غذا زدند.

از بين اين ۱۰ زندانی، محبوبه کرمی و راحله ذکايی به اعتصاب غذای خود پايان داده‌اند.

به گفته تارنمای کلمه، مقام‌های زندان اوين به زندانيان سياسی زن هشدار داده‌اند در صورتی که به اعتصاب غذا پايان ندهند، "ممنوع‌الملاقات خواهند شد و به سلول انفرادی منتقل می‌شوند".

اين اعتصاب‌کنندگان می‌گويند مأموران در هنگام بازرسی، آن‌ها را "هتک حرمت" کرده‌اند و "آزار جنسی" ‌داده‌اند.

اين زندانيان از مسئولان زندان خواسته‌اند مأموران بازرسی را مورد تنبيه قرار دهند. زندانيان سياسی زن همچنين خواهان "عذرخواهی رسمی رئيس زندان اوين و مسئولان اداره حفاظت اين زندان و همچنين ارائه ضمانت‌هايی از سوی آنان مبنی بر عدم تکرار چنين رفتارهای شده‌اند". گزارشگران بدون مرز از زندانيان اعتصاب‌کننده خواسته تا "برای حفظ سلامت خود به اعتصاب غذا پايان دهند."

گزارشگران بدون مرز زندانی کردن ژيلا بنی‌يعقوب را محکوم کرد

news-zamaneh — Thu, 06 Sep 2012 12:39:52 +0000

گزارشگران بدون مرز زندانی کردن ژيلا بنی‌يعقوب، روزنامه‌‌نگار و مدافع حقوق زنان را محکوم کرد.

در بيانيه‌ای که امروز پنج‌شنبه ۱۶ شهريورماه (ششم سپتامبر) اين نهاد بين‌المللی مدافع حقوق روزنامه‌نگاران منتشر کرد، ضمن اشاره به بازگشت ژيلا بنی‌يعقوب به زندان در تاريخ ١٢ شهريور برای سپری کردن يک سال زندان خود، به وضعيت بهمن احمدی امويی، همسر وی در زندان نيز پرداخته و نوشته است که اين دو تنها مورد زندانی کردن زوج‌های روزنامه‌نگار در ايران نيستند.

گزارشگران بدون مرز همچنين به مورد مهسا امرآبادی و مسعود باستانی دو روزنامه‌نگار ديگر که هم‌اکنون دوران محکوميت خود را در زندان‌های ايران می‌گذرانند نيز اشاره کرده است.

ژيلا بنی‌يعقوب به همراه همسرش بهمن احمدی امويی در تاريخ ٣٠ خرداد ١٣٨٨ و در رويدادهای پس از انتخابات بحث‌برانگيز دهمين دوره رياست جمهوری در ايران دستگير شدند.

گزارشگران بدون مرز: ژيلا بنی‌يعقوب و بهمن احمدی امويی تنها مورد زندانی کردن زوج‌های روزنامه‌نگار در ايران نيستند، مهسا امرآبادی و مسعود باستانی نيز زوج ديگر زندانی هستند

ژيلا بنی‌يعقوب در تاريخ دوم شهريورماه ١٣٨٨ با سپردن وثيقه‌ای سنگين آزاد شد، اما بهمن احمدی امويی همچنان در زندان ماند.

٢٢ آبان‌ماه ١٣٨٨ دادگاه تجديدنظر حکم يک سال زندان و ٣٠ سال محروميت از روزنامه‌نگاری ژيلا بنی‌يعقوب را که پيش از اين از سوی شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب صادر شده بود، تأييد کرد.

بهمن احمدی امويی نيز از سوی دادگاه به تحمل هفت سال حبس تعزيری محکوم گرديد. اين حکم سپس در دادگاه تجديدنظر به پنج سال حبس کاهش يافت.

وی در روز ٢٢ خردادماه سال جاری از بند ٣۵٠ زندان اوين، به زندان رجايی‌شهر انتقال داده شد.

مسعود باستانی نيز پس از رويدادهای دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در دادگاه به شش سال حبس تعزيری محکوم شد و در زندان رجايی‌شهر به‌سر می‌برد. همچنين مهسا امرآبادی نيز از ارديبهشت‌ماه سال جاری برای گذراندن دو سال حکم راهی زندان اوين شد.

سازمان گزارشگران بدون مرز، همچنين در اين بيانيه نگرانی خود را وضعيت سلامت روزنامه‌نگار زندانی عيسی سحرخيز، مدير و همکار بسياری از روزنامه‌های اصلاح‌طلب اعلام کرد.

خانواده عيسی سحخيز گفته‌اند که وی از تاريخ هشتم شهريور و در اعتراض به انتقالش از بيمارستان به زندان دست به اعتصاب غذا زده است.

عيسی سحرخيز نيز پس از رويدادهای دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در تاريخ ١١ تيرماه ١٣٨٨ بازداشت و در شهريورماه همان سال به سه سال زندان به اتهام "فعاليت تبليغی عليه نظام" محکوم شد.

سحرخيز همچنين در تاريخ مردادماه سال گذشته به دليل فعاليت‌های مطبوعاتی پيش از دوران بازداشت اخيرش، به دوسال زندان محکوم شده است.

وی از چند بيماری رنج می‌برد و از پنج ماه پيش در بيمارستان بستری شده بود، و بعد به سلول‌های انفرادی بند ٢٠٩ زندان اوين منتقل شد.

گزارشگران بدون مرز جمهوری اسلامی ايران را "رکوردار محکوم و زندانی کردن زنان روزنامه‌نگار و وب‌نگار در جهان" دانسته و نوشته است: "از فردای انتخابات مورد مناقشه خرداد ١٣٨٨، بيش از ۵٧ زن روزنامه‌نگار و وب‌نگار بازداشت و از سوی دادگاه‌های انقلاب اسلامی به حبس‌های زندان از شش ماه تا هفت سال محکوم شده‌اند.

درخواست از بان کی مون برای آزادی زندانيان عقيدتی در ايران

Wed, 29 Aug 2012 16:34:17 +0000

گزارشگران بدون مرز در نامه‌‌ای به امضای کریستف دولوار، مديرکل اين نهاد مدافع روزنامه‌نگاران، از دبيرکل سازمان ملل خواست تا در سفر به ايران خواهان آزادی بی‌قيد و شرط همه زندانيان عقيدتی اين کشور شود.

کريستف دولوار (Christophe Deloire) در نامه خود که امروز، چهارشنبه هشتم شهريور (٢٩ اوت) منتشر شده است توجه بان کی مون، را به وضعيت روزنامه‌نگاران، شهروند وب‌نگاران و فعالان جامعه مدنی ايران جلب کرده است که به گفته وی پس از انتخاب محمود احمدی‌نژاد در انتخابات مورد مناقشه خرداد ١٣٨٨، مورد سرکوب قرار گرفته‌اند.

وی ضمن "غيرقابل تحمل" دانستن وضعيت آزادی در ايران نوشته است: "رژیم تهران در حالی نشست کشورهای غیرمتعهد را برگزار می‌کند، که سرکوب علیه فعالان اطلاع‌رسانی تشدید شده است. بسیاری از روزنامه‌نگاران از شرکت و پوشش این نشست محروم شده‌اند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارسال دستور عملی رسمی رسانه‌ها را به سانسور فراخوانده است."

بنا بر اين نامه وزارت ارشاد از جمله از آن‌ها خواسته‌ است تا اهمیت برگزاری اجلاس در تهران و سخنان آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران را برجسته کنند و از انتشار اخبار تلخ و رویکردهای توأم با تخریب و سیاه‌نمایی اجتناب کنند.

کريستف دولوار: شکی نیست که در این نشست [اجلاس غيرمتعهدها] نیز جمهوری اسلامی ایران چون سال‌های اخیر، سعی خواهد کرد، از وضعیت پرتنش منطقه و مذاکرات پیرامون برنامه‌های اتمی خود، بهره گیرد تا توجه افکار عمومی جهانی را از وضعیت وخامت‌بار حقوق بشر در ایران دور کند

کريستف دولوار نوشته است: "خبرنگارانی نیز که اجازه شرکت و تهیه گزارش از این نسشت را یافته‌اند، از سوی مقامات تهدید شده‌اند که از پرسش‌های «بیم‌برانگیز برای رژیم» اجتناب کنند."

شانزدهمين اجلاس سران جنبش غير متعهدها با حضور نمايندگان نزديک به ۱۲۰ کشور در تهران در حال برگزاری است و امروز بان کی مون و گروهی از سران اين کشورها وارد تهران شدند. اين اجلاس از پنجم شهريور آغاز شده و تا ۱۰ شهريور ادامه دارد.

در ادامه نامه، مديرکل گزارشگران بدون مرز به بان کی مون گفته است اکنون از کشوری ديدار می‌کند که "با ٢٦ روزنامه‌نگار و ١٨ وب‌نگار زندانی، پس از چین، دومین زندان بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران است."

وی با اشاره به سخنان سخنگوی دبيرکل سازمان ملل که گفته بود بان کی مون در سفر خود به ايران "نگرانی جامعه جهانی را به شکلی روشن با مقامات جمهوری اسلامی در میان خواهد نهاد" آورده است: "شکی نیست که در این نشست نیز جمهوری اسلامی ایران چون سال‌های اخیر، سعی خواهد کرد، از وضعیت پرتنش منطقه و مذاکرات پیرامون برنامه‌های اتمی خود، بهره گیرد تا توجه افکار عمومی جهانی را از وضعیت وخامت‌بار حقوق بشر در ایران دور کند."

کريستف دولوار برگزاری این نشست و حضور بان کی مون در ايران را فرصتی دانست، تا در کنار مذاکرات پیرامون بحران اتمی ایران، درباره‌ "رعایت حقوق بنیادین مردم ایران و آزادی همه‌ روزنامه‌نگاران و وب‌‌نگاران" نیز گفت‌وگو شود.

مديرکل گزارشگران بدون مرز در نامه خود به دو مورد "ادامه‌ صدور احکام زندان و زندانی کردن زنان روزنامه‌نگار و وب‌نگار" و "بازداشت‌های خودسرانه و نگاهداری زندانیان در زندان‌های مخفی" پرداخته و به نمونه‌هايی در اين‌ موارد اشاره کرده است.

وی همچنين دبيرکل سازمان ملل را از وضعيت ميرحسين موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد، سه تن از رهبران مخالفان دولت که نزديک به ۵۳۰ روز است در بازداشت خانگی به‌سر می‌برند، آگاه کرده است.
کريستف دولوار نوشته است: "بر خلاف قوانین ملی و بین‌المللی در ایران هیچ ناظر مستقل داخلی یا خارجی امکان بازدید از زندان‌های ایران و گزارش نقض فاحش حقوق بنیادین زندانیان را ندارد."

وی از بان کی مون خواسته است به نام جامعه جهانی مقامات جمهوری اسلامی ایران را وادار به همکاری بدون قید وشرط با سازمان ملل متحد کند و از آن‌ها بخواهد تا تعهدات جهانی خود را به‌ویژه میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران از جمله کشورهای امضا کننده‌ آن است، رعایت کنند.

مديرکل گزارشگران بدون مرز در پايان نامه خود آورده است: "این از وظایف شماست که به نام جامعه‌ جهانی خواهان آزادی بدون قید و شرط همه‌ زندانیان عقیدتی در ایران شوید."

پيش از اين بيش از ۴۰۰ تن از فعالان سياسی و مدنی ايران، با نوشتن نامه‌ای به بان‌ کی ‌مون از وی خواسته‌ بودند در مدت زمان سفر به ايران به ديدار ميرحسين موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد از رهبران در حصر مخالفان دولت و زندانيان سياسی رويدادهای پس از دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری برود.

نامه گزارشگران بدون مرز به ارتش آزاد سوریه

Wed, 15 Aug 2012 11:09:33 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز در بیانیه‌ای خطاب به ارتش آزاد سوریه و همچنین شورای ملی این کشور خواهان آزادی خبرنگاران زندانی شد.

به گزارش تارنمای رسمی این انجمن بین‌المللی مدافع آزادی رسانه‌ها، کریستف دولوار، مدیرکل گزارشگران بدون مرز در این بیانیه نوشت: "در طی هفته‌های اخیر، گزارشگران بدون مرز در جبهه‌ مخالفان رژیم (بشار اسد) شاهد افزایش موارد نقض آزادی اطلاع‌رسانی است. کارکنان رسانه‌های طرفدار رژیم، بیش از بیش هدف ربایش و قتل قرار گرفته‌اند."

محمد ال‌سعید، مجری تلویزیونی که اواسط ماه ژوئیه ربوده شده بود، سوم آگوست اعدام شد. همچنین پنجم آگوست طلال جنبکلی فیلمبردار تلویزیون رسمی سوریه از سوی گروه هارون‌الرشید وابسته به ارتش آزاد سوریه ربوده شد. در تاریخ دهم اگوست نیز یک گروه تلویزیون الاخباریه از سوی ارتش آزاد سوریه دستگیر و زندانی شدند. یازدهم آگوست نیز علی عباس خبرنگار خبرگزاری رسمی سوریه (سانا) در منزلش به قتل رسید.

گزارشگران بدون مرز از ارتش آزاد سوریه و دیگر گروه‌های مخالف خواسته تا به شکل "فوری و بدون قید و شرط" روزنامه‌نگاران و همکاران رسانه‌هایی را که اسیر کرده‌اند، از جمله خبرنگاران الاخباریه را آزاد کنند و "به بدرفتاری و رفتار تحقیرکننده علیه بسیاری از روزنامه‌نگاران اسیر و مجبور کردن آن‌ها به اعترافات در برابر دوربین‌های فیلمبرداری که با تهدید انجام می‌شوند، پایان دهند."

به گفته گزارشگران بدون مرز، بسیاری از گزارشگران خارجی گفته‌اند از گروه‌های مخالف دولت سوریه "پیام‌های تهدید به مرگ" دریافت کرده‌اند.

مدیرکل گزارشگران بدون مرز این اقدامات مخالفان را "به شکل غم‌انگیزی یادآور روش‌های به کار گرفته شده از سوی رژیم بشار ‌اسد علیه روزنامه‌نگاران مخالف" توصیف کرده است.

در بخشی از این بیانیه خطاب به ارتش آزاد سوریه آمده است: "ما به خوبی می‌دانیم که مخالفان در سوریه از گروه‌های متفاوتی تشکیل شده است. با این حال، ما از شما به عنوان نمایندگان عالی و مهم‌ترین تجمع اپوزیسیون سوریه، می‌خواهیم به شکل علنی این اقدامات سرکوبگرانه را محکوم و درباره چگونگی انجام آنها تحقیق و بررسی انجام دهید."

گزارشگران بدون مرز از ارتش آزاد سوریه و دیگر گروه‌های مخالف خواسته تا به شکل "فوری و بدون قید و شرط" روزنامه‌نگاران و همکاران رسانه‌هایی را که اسیر کرده‌اند، از جمله خبرنگاران الاخباریه را آزاد کنند و "به بدرفتاری و رفتار تحقیرکننده علیه بسیاری از روزنامه‌نگاران اسیر و مجبور کردن آن‌ها به اعترافات در برابر دوربین‌های فیلمبرداری که با تهدید انجام می‌شوند، پایان دهند."

کریستف دولوار این اقدامات ارتش آزاد سوریه را مغایر با حقوق بشر و مسئولیت‌های بین‌المللی دانسته و افزوده است اینگونه روش‌ها "چهره‌ای نامطلوب از اپوزیسیون سوریه در میان مردم و نیروهای حمایت‌کننده در جهان به نمایش می‌گذارند."

سوریه حدود ۱۷ ماه است که شاهد اعتراض‌های گسترده شهروندانش علیه حکومت است. در این مدت هزاران نفر کشته‌ شده‌اند.

نهمین سالروز مرگ زهرا کاظمی

Thu, 12 Jul 2012 13:01:55 +0000

در گفت‌وگو با رضا معینی، مسئول بخش فارسی‌زبان گزارشگران بدون مرز

ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده - زهرا کاظمی، خبرنگار ایرانی‌تبار کانادایی، روز دوم تیرماه ۱۳۸۳- یعنی ۹ سال پیش،- در حالی‌که از گردهمایی خانواده‌های زندانیان سیاسی مقابل زندان اوین عکس می‌‌گرفت، بازداشت شد. او در مدت بازداشت مورد شکنجه و آزار قرار گرفت و در اثر ضربات وارده، روز بیستم تیرماه همان سال در بیمارستان نظامی «بقیه‌الله» درگذشت.

علت مرگ زهرا کاظمی ضربه‌ مغزی اعلام شد. پیکر او با شتاب و برخلاف خواسته پسرش، استیون هاشمی که در کانادا زندگی می‌کند، در شیراز به خاک سپرده شد و از زمان خاکسپاری تا به امروز، هنوز با خواسته‌ فرزند او برای نقش قبر و انتقال پیکر مادرش به کانادا، موافقت نشده است.

سازمان گزارشگران بدون مرز، به همین مناسبت، در نهمین سالگرد کشته شدن این خبرنگار - عکاس ایرانی- کانادایی، روز سه‌شنبه دهم جولای، یک گردهمایی اعتراضی و سمبلیک برابر دفتر «ایران‌ایر» در خیابان شانزلیزه پاریس، مقابل چشمان صدها توریست و نمایندگان رسانه‌های مختلف فرانسوی و خارجی برپا کرد. در این مراسم نسبت به امنیت جان خبرنگاران و وب‌نگاران زندانی در ایران هشدار داده شد که بر اساس آمار این سازمان، ۳۳ روزنامه‌نگار، ۱۹ وب‌نگارند و شمار زیادی زندانی سیاسی هستند.

از رضا معینی، مسئول بخش فارسی زبان سازمان گزارشگران بدون مرز در پاریس، درباره این تظاهرات اعتراضی در مقابل ایران‌ایر پرسیده‌ایم و اینکه آیا واکنشی از سوی مسئولان دفتر ایران‌ایر یا سفارت جمهوری اسلامی دیده شد یا خیر؟

رضا معینی - واکنشی که خیر، ولی سئوالی که از ما پرسیدند، این بود که چرا در مقابل ایران‌ایر؟ من این توضیح را باید بدهم که دفتر ایران‌ایر در شانزه‌لیزه یکی از پررفت‌وآمدترین خیابان‌های پاریس و در عین حال نزدیک به بسیاری از دفاتر رسانه‌های بین‌المللی قرار دارد.

رضا معینی

این حرکت اعتراضی ما، بدون شک، بدون مجوز بود و در عمل برای سرعت بیشتر و انعکاس بیشتر خبر آن، این نقطه را برگزیدیم. دفتر ایران‌ایر در مجموعه‌ ساختمانی قرار دارد که به عنوان «خانه ایران» معروف و به شکلی سمبلیک نشان‌دهنده ایران است.

در پیوند با این اعتراض، متأسفانه نه تنها سفارت جمهوری اسلامی و دفتر ایران‌ایر که حتی مقامات رسمی هم، علی‌رغم انتشار خبر آن توسط آژانس‌های خبری جهان، تاکنون واکنشی نشان نداده‌اند.

واکنش مردم نسبت به این رویداد که با هدف جلب توجه مردم نسبت به شرایط زندان‌ها و زندانیان سیاسی ایرانی، به ویژه روزنامه‌نگاران زندانی شکل گرفت چگونه بود؟

ما می‌خواستیم در همین خیابان یا توسط عکس‌هایی که گرفته می‌شود، نشان بدهیم که زندانی در ایران چه وضعیتی دارد. از طریق پنج نفر که در مقابل پنج سمبل رسانه مثل کامپیوتر، رادیو، روزنامه و یا قلم و کاغذ، ایستاده بودند، می‌خواستیم بگوییم که شکنجه چگونه است.

زهرا کاظمی، هدی صابر و علیرضا افتخاری، افرادی بودند که طی این مدت در زندان کشته شده‌اند، عده‌ای شهادت داده‌اند که این افراد کشته شده‌اند، ولی تاکنون هیچ اقدامی برای مجازات مجرمان، آمران و عاملان این جنایت‌ها طرح نشده، اعلام نشده و پیش نرفته است.

در عکسی که روی رسانه‌های تصویری منتشر شده است، شکل شکنجه شده و مثله شده بسیاری از روزنامه‌نگاران را نشان داده‌ایم که شاید کمی اغراق‌آمیز به نظر برسد، ولی واقعیت این هست که زندانی سیاسی بدون شک شکنجه می‌شود.

از یکی از دوستان روزنامه‌نگاری که در آنجا تشریف داشتند، در این زمینه پرسیدم و ایشان گفتند که بیشتر شکنجه‌های سفید بوده، نه اینگونه شکنجه. بدون شک زخم شکنجه‌ سفید روی جسم و جان ماندگارتر است، ولی ما به شکل سمبلیک می‌خواستیم نشان بدهیم که وضعیت زندانیان در ایران وخیم است و باید به این عنوان حرکتی انجام شود. ما در فراخوان‌مان از جامعه جهانی خواستار توجه بیشتر به آن شده‌ایم.

این مراسم واکنشی هم در رسانه‌های فرانسوی داشت؟

چندین شبکه تلویزیونی در آنجا حضور داشتند و فیلم گرفتند و هم‌چنین نمایندگان برخی رادیوها در آنجا بودند. به ویژه روی شبکه‌‌های اجتماعی، تصویری را که می‌خواستیم منتشر و طرح بشود، منتشر شده است و این تصویر را از روز سه‌شنبه عصر، تقریباً روی سایت‌ها و رسانه‌های خبری، به شکل بین‌المللی و به ویژه در میان ایرانیان می‌بینیم.

از ایران هم واکنشی مشاهده کرده‌اید؟

بسیاری از پیام‌هایی که از دیروز به بخش‌های مختلف سازمان گزارشگران بدون مرز رسیده، پیام‌های تشکر و سپاس بوده و بسیاری از آنها از سوی خانواده‌ها و برخی از زندانیان سابق است. دوستان و همکارانی هم قبلاً که در زندان بوده‌اند و بعد خارج شده‌اند، از آن شرایط عبور کرده‌اند، ولی هم‌چنان قلبشان می‌تپد. آنها پیام‌هایی برای ما ارسال کرده‌اند که برای خودمان دلگرمی بود.

در بیانیه سازمان گزارشگران بدون مرز، به ویژه نسبت به وضعیت پنج زندانی سیاسی محمد صدیق کبودوند، بهمن احمدی امویی، آرش هنرور شجاعی، محمد سلیمانی‌نیا و نرگس محمدی - که اعلام کرده «هر حادثه‌ای در زندان برای من پیش آمد، عامدانه است»- هشدار داده شده. این هشدار به علت وضعیت نگران کننده این زندانیان سیاسی است؟

دقیقاً. آنچه ما گفته‌ایم، این است که شرایط این پنج نفر نمونه‌‌‌وار، نشان‌دهنده شرایط زندانیان سیاسی ایران است. در مورد این پنج نفر، همه سخت‌گیری‌ها، آزار و اذیت‌های قضایی، اعمال فشار و شکنجه اعمال شده و دستگیری‌های‌شان هم خودسرانه بوده است و هم غیر قانونی. مثلاً آقای صدیق کبودوند وضعیت وخیمی دارند. ایشان در حال مرگ هستند. یعنی به‌طور مشخص، فاصله زیادی با مرگ ندارند.

ما در این اطلاعیه گفته‌ایم که بسیاری از روزنامه‌نگاران زندانی در ایران، امروز در همان مکان و در همان شرایطی به سر می‌برند که زهرا کاظمی در آنجا به قتل رسید. زهرا کاظمی در چنین شرایطی به قتل رسید و بنابراین با این عنوان در نهمین سالروز مرگ زهرا کاظمی، می‌خواستیم بگوییم که متأسفانه آن شرایط ادامه داشته است و دارد.

محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه، باز تکرار کرده‌ که نظام کسی را به خاطر فعالیت سیاسی زندانی نکرده و گفته که «زندانی سیاسی»، اتهام دشمن است. ارزیابی شما از حرف او چیست؟

صحبتی که ایشان کرده‌اند، اهمیت زیادی ندارد، به دلیل تکراری بودن آن. اما از این زاویه که ایشان یکی از نمایندگان و نماینده اصلی جمهوری اسلامی در محافل حقوق بشری هستند و خارجی‌ها به او لقب «آیت‌الله حقوق بشر» جمهوری اسلامی داده‌اند، صحبت ایشان مهم است.

بسیاری از روزنامه‌نگاران زندانی در ایران، امروز در همان مکان و در همان شرایطی به سر می‌برند که زهرا کاظمی به قتل رسید.

بدون شک، پیش از ایشان هم برخی دیگر از مقامات جمهوری اسلامی گفته بودند که در نظام اسلامی، ما «مخالف» نداریم، «محارب» داریم و بنابراین اساساً زندانی سیاسی نداریم. به این عنوان کسی که منتقد و معترض نظام جمهوری اسلامی است، به شکل عمومی، از آغاز انقلاب تاکنون «محارب» بوده و علیه حکومت جمهوری اسلامی قیام کرده است.

این صحبت جدیدی نیست. آنچه ما امروز باید بپرسیم، این است که آنچه به سازمان ما مربوط می‌شود، یعنی این ۳۳ روزنامه‌نگار زندانی، برای چه در زندان هستند؟ بهمن احمدی امویی چرا در زندان است؟ آیا کاری غیر از نقد روزنامه‌نگارانه وضعیت اقتصادی ایران انجام داده است؟ آقای محمد سلیمانی‌نیا به چه دلیلی در زندان هستند؟ آیا جرم نرگس محمدی که محکومیتش به‌ خاطر همکاری با یک مؤسسه‌ دفاع از حقوق بشر و خانم عبادی، یعنی کانون مدافعان حقوق بشر بوده، یک جرم سیاسی است؟

سازمان شما بر این عقیده است که ایران دومین زندان بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران است. آیا هم‌چنان این عقیده را دارید؟

ما بر مبنای آمار می‌گوییم که ایران پس از چین، بزرگ‌ترین زندان جهان برای روزنامه‌نگاران است. این مطلب مشخص و معینی است. اسامی‌ای که ما به عنوان روزنامه‌نگار و وب‌نگار اعلام کرده‌ایم، اسامی دروغینی نیستند. این افراد در زندان هستند و با این تعداد، ایران امروز دومین زندان بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران است.

ضمن آنکه ما در همین اطلاعیه تاکید کرده‌ایم که ایران برای مصونیت از مجازات، یکی از استثنایی‌ترین کشورها است. زهرا کاظمی، هدی صابر و علیرضا افتخاری، افرادی بودند که طی این مدت در زندان کشته شده‌اند، عده‌ای شهادت داده‌اند که این افراد کشته شده‌اند، ولی تاکنون هیچ اقدامی برای مجازات مجرمان، آمران و عاملان این جنایت‌ها طرح نشده، اعلام نشده و پیش نرفته است. چنان‌که قاتلان و آمران کشتار روزنامه‌نگارانی مثل محمد مختاری، محمدجعفر پوینده، مجید شریف، پیروز دوانی و امیدرضا میرصیافی، وب‌نگاری که بنا بر شواهدی که ما در دست داریم، می‌توانم بگویم در زندان به قتل رسیده است، هم‌چنان آزادانه و بهره‌مند از مصونیت کیفری می‌توانند به زندگی خود ادامه دهند.

نگاه شما به وضعیت آزادی بیان و روزنامه‌نگاران در ایران چیست؟

آن‌‌چه بخواهیم به عنوان روزنامه مستقل از آن نام ببریم، در ایران نداریم. مجموعه روزنامه‌هایی هستند که تحت نظر و تسلط وزارت ارشاد اسلامی و دولت جمهوری اسلامی هستند. ۹ نهاد بر سانسور در ایران نظارت دارند؛ از نهادهایی که مقام رهبری گذاشته‌اند تا دیگر نهادهایی که در عمل در حاشیه سیستم سرکوب جمهوری اسلامی قرار دارند.

بنابراین از آنجایی که ۳۳ روزنامه‌نگار به خاطر نوشتن نقد در ایران زندانی هستند، از آنجایی که ۱۹ وب‌نگار به خاطر ابراز عقیده آزاد روی اینترنت زندانی‌اند، من فکر نمی‌کنم بتوان از آزادی بیان صحبت کرد و آزادی بیان و اطلاع‌رسانی در ایران جایی ندارد.

حسین رونقی ملکی و ادامه اعتصاب غذا در زندان

Thu, 07 Jun 2012 08:48:27 +0000

لیدا حسینی‌نژاد

لیدا حسینی‌نژاد - حسین رونقی ملکی، نویسنده وبلاگ «بابک خرمدین» و مدیر سایت «ایران پروکسی» که از فعال‌ترین گروه‌ها در زمینه ساخت فیلترشکن بود، در حالی‌که یک کلیه‌اش به طور کامل و ۲۰ درصد از کلیه دیگرش از کار افتاده‌، همچنان در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

این زندانی، در آذرماه ۱۳۸۸ در شهر «ملکان» در آذربایجان شرقی بازداشت شد و از آن زمان بدون مرخصی در زندان به سر می‌برد. این وبلاگ‌نویس به اتهام «تلاش برای براندازی نرم» به ۱۵ سال زندان محکوم شده است.

آقای رونقی ملکی در تاریخ ششم خردادماه سال جاری (۱۳۹۱ خورشیدی) نامه سرگشاده‌ای خطاب به آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر حکومت اسلامی منتشر و در آن اعلام اعتصاب غذا کرد. او دلیل این اعتصاب غذا را «شکایت از دخالت‌های سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات در امور قضایی و سلب استقلال این قوه و تلاش برای احیای قانون اساسی، آیین دادرسی، استقلال قضایی و احیای حقوق زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان نظیر برخورداری از مرخصی، تلفن، ملاقات و غیره» اعلام کرده است.

در روزهای گذشته، ۱۱۷ زندانی سیاسی بند ۳۵۰، سازمان عفو بین‌الملل، ۹۰۰ فعال مدنی و سیاسی، فدراسیون بین‌المللی جامعه حقوق بشر، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، گزارشگران بدون مرز و شیرین عبادی در نامه‌ها و بیانیه‌هایی راجع به وضعیت حسین رونقی ملکی ابراز نگرانی کرده‌اند و از مسئولان خواستار پیشگیری از بروز هرگونه اتفاق ناگوار برای این وبلاگ‌نویس شده‌اند. فعالان مدنی در بیانیه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و نهاد نظامی- امنیتی تحت نظارت وی یعنی سپاه را مسئول مستقیم جان حسین رونقی ملکی دانسته‌اند.

این وبلاگ‌نویس از زمان بازداشت تاکنون از ناراحتی کلیوی رنج می‌برد. بیماری او با وجود چند عمل جراحی روی وی، نه تنها بهبود نیافته که شدت پیدا کرده است. این عمل‌های جراحی هر بار به دلیل موافقت نکردن نهادهای امنیتی با مرخصی استعلاجی این زندانی سیاسی، با عفونت مجدد کلیه‌های وی ناموفق مانده‌اند. خانواده او همچنین به تزریق آمپول‌های مسکن غیر مجاز و حاوی مرفین به فرزندشان به عنوان یکی از دلایل وخیم‌تر شدن وضعیت کلیه‌های او اشاره می‌کنند.

این زندانی سیاسی یکشنبه شب، ۱۴ خرداد در پی وخامت حالش به بیمارستان هاشمی‌نژاد منتقل شده، در حالی‌که پدر او، احمد رونقی ملکی در گفت‌وگو با دویچه‌وله گفته است که بعد از ظهر سه‌شنبه ۱۶ خرداد ماموران امنیتی وارد بیمارستان می‌شوند، حسین را به اتاق دیگری منتقل می‌کنند و تا ۱۱ شب او را مورد بازجویی قرار می‌دهند. حسین رونقی ملکی پس از بازجویی اعلام اعتصاب غذای خشک کرده است. بر اساس گفت‌وگوی یادشده، در بیمارستان حسین رونقی ملکی را تهدید کرده‌اند که «شبانه می‌بریم و گم و گورت می‌کنیم».

صبح روز چهارشنبه ۱۷ خرداد، احمد رونقی ملکی به دادستانی تهران رفته و آن‌چه اتفاق افتاده را به اطلاع مسئولان دادستانی رسانده است.

در همین زمینه و در خصوص آخرین خبر‌ها از وضعیت حسین رونقی ملکی با امیر رشیدی، فعال حقوق بشر در ایتالیا گفت‌وگو کرده‌ایم.

امیر رشیدی در این گفت‌وگو از شکستن اعتصاب غذای خشک حسین رونقی ملکی به دلیل توصیه پزشکان خبر داد و اینکه او با وجود وخامت حالش همچنان بر سر حرف‌های خود باقی مانده و به اعتصاب غذای «‌تر» نیز ادامه داده است.

امیر رشیدی، فشارهای وارده بر حسین رونقی ملکی را ناشی از ترس حکومت از فضای آزاد رسانه‌ای می‌داند. از نظر این فعال حقوق بشر، در کنار حمایت گروه‌ها، سازمان‌ها و فعالان مدنی - سیاسی ایرانی، توجه جامعه جهانی به وضعیت این زندانی سیاسی و نوشتن نامه از سوی فعالان حقوق بشر جهانی و نمایندگان کشورهای مختلف به سفارت‌های ایران از جمله کارهایی است که در این شرایط می‌تواند مفید باشد.

در همین زمینه:

پدر حسین رونقی تهدید به مرگ شد

"وزارت ارشاد مکان بازجويی روزنامه‌نگاران"

Wed, 23 May 2012 12:05:02 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران را متهم ساخت که در بازجويی از روزنامه‌نگاران ايرانی دست دارد.

گزارشگران بدون مرز، نهاد مدافع آزادی روزنامه‌نگاران و مطبوعات در جهان امروز چهارشنبه سوم خردادماه بيانيه‌ای در رابطه با بازداشت‌های اخير روزنامه‌نگاران در ايران منتشر کرد.

در اين بيانيه آمده است: "بنا براطلاعات جمع‌آوری‌شده از سوی گزارشگران بدون مرز، مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران همچنان روزنامه‌نگاران را به محل اين وزارتخانه احضار می‌کنند تا از سوی مأموران امنيتی بازجويی شوند."

اين نهاد بين‌المللی از وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ايران به‌عنوان "نهاد رسمی سانسور" ياد کرده و نوشته است اين وزارتخانه از زمان به‌قدرت رسيدن محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهوری ايران به "ابزار مهار و سرکوب" تبديل شده است.

در اين بيانيه، محمد حسينی، وزير ارشاد، محمدجعفر محمدزاده، معاون مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی و محمدجواد آقاجری، مديرکل رسانه‌های خارجی اين وزارتخانه، "مسئولان مستقيم" احضار روزنامه‌نگاران به محل اين وزارتخانه و بازجويی آن‌ها از سوی مأموران وزارت اطلاعات و يا سپاه پاسداران معرفی شده‌اند.

گزارشگران بدون مرز تأکيد کرده است که برخی از همکاران رسا‌نه‌های خارجی در ايران نيز در اين وزارتخانه بازجويی شده‌اند و در اغلب اوقات بازجويی‌ها پرخشونت و برخی از روزنامه‌نگاران قربانی بدرفتاری بازجويان شده‌اند

گزارشگران بدون مرز تأکيد کرده است که برخی از همکاران رسا‌نه‌های خارجی در ايران نيز در اين وزارتخانه بازجويی شده‌اند و در اغلب اوقات بازجويی‌ها پرخشونت و برخی از روزنامه‌نگاران قربانی بدرفتاری بازجويان شده‌اند.

نهاد مدافع آزادی روزنامه‌نگاران چنين اقداماتی را غيرقابل پذيرش دانسته و از همه نهادهای فرهنگی جهان خواسته است "با وزارت‌خانه‌ای که اجازه می‌دهد در محل آن روشنفکران کشور از سوی مقامات امنيتی احضار و بازجويی و مورد آزاد قرار گيرند، همکاری نکنند."

گزارشگران بدون مرز با اشاره به اظهارات نماينده جمهوری اسلامی ايران در نشست دو روز پيش "بررسی دوره‌ای وضعيت حقوق بشر" کشور بحرين در ژنو، که خواهان آزادی زندانيان سياسی و پايان دادن به دستگيری‌های خودسرانه در بحرين شده بود، نوشته است: "شگفت‌آور است که اين کشور در حالی به ديگران «درس اخلاق و رعايت حقوق بشر» می‌دهد که صدها زندانی سياسی و در اين ميان ٣٠ روزنامه‌نگار و ١٨ وب‌نگاردر زندان‌های ايران در وضعيتی نابسامان به‌سر می‌برند."

بيانيه افزوده است: "يکی از سرکوبگرترين کشورهای جهان بهتر است اين توصيه‌ها را نخست خود به اجرا بگذارد."

گزارشگران بدون مرز سپس به بازداشت‌های اخير فريبرز رئيس‌دانا، نويسنده و عضو کانون نويسندگان ايران در روز يکم خردادماه، رحمان بوذری، دبير صفحه "انديشه" روزنامه شرق در روز ٢٩ ارديبهشت‌ماه و محکوميت رضا طالشی جلودارزاده، سردبير هفته‌نامه توقيف شده صبح آزادی، به يک سال زندان به‌اتهام "فعاليت تبليغی عليه نظام" پرداخته و اين اقدامات را محکوم کرده است.

فريبرز رئيس‌دانا پيش از اين در روز ٢٨ آذرماه سال گذشته خورشيدی پس از گفت‌وگو با شبکه فارسی بی‌بی‌سی که در آن از طرح هدفمندسازی يارانه‌های دولت انتقاد کرده بود بازداشت و نزديک به يک ‌ماه را در زندان به‌سر برد. وی در تاريخ ٢٧ خرداد به يک سال زندان به اتهام "تبليغ عليه نظام و عضويت در تشکل غيرقانونی کانون نويسندگان" محکوم شد.

رحمان بوذری نيز پس از احضاربه دادسرای اوين زندانی شد. اين روزنامه‌نگار نيز در خرداد ماه سال گذشته بازداشت و بيش از يک ماه را در زندان به‌سر برد.

وی به دو سال زندان و ٧٥ ضربه شلاق به اتهام "فعاليت تبليغی عليه نظام" محکوم گرديد.

رضا طالشی جلودارزاده نيز پس از دو ماه بازداشت در تاريخ ٢٩ فروردين ١٣٩١ به‌شکل موقت آزاد شده بود.

وی از مجروحان جنگ هشت ساله‌ ايران و عراق است و از بيماری جدی رنج می‌برد، پزشک معالج وی اعلام کرده است که وضعيت زندان می‌تواند بيماری او را شدت بخشد.

"تشديد سرکوب روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در ايران"

Thu, 10 May 2012 09:43:29 +0000

گزارشگران بدون مرز با انتشار بيانيه‌ای "تشديد سرکوب" روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در ايران توسط جمهوری اسلامی را محکوم کرد.

در اين بيانيه که امروز، پنج‌شنبه ٢١ ارديبهشت‌ماه منتشر شده، آمده است در کمتر از دوهفته دو روزنامه‌نگار، مهسا امرآبادی و رضا انصاری راد برای گذراندن مدت محکوميت خود به زندان احضار شده‌اند، محمود شکرايه کاريکاتوريست به ٢٥ ضربه شلاق محکوم گرديده و ماهنامه "نسيم بيداری" برای مدت دو ماه توقيف شده است.

بيانيه افزوده است که "بسياری از روزنامه‌نگاران زندانی، در زندان‌های کشور، از اين ميان نرگس محمدی در شرايط غيرانسانی و تحقيرآميز و محروم از حقوق ابتدايی خود نگاهداری می‌شوند."

گزارشگران بدون مرز ضمن ابراز نگرانی عميق خود از وضعيت سلامت نرگس محمدی، روزنامه‌نگار و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر نوشته است به گفته‌ خانواده‌ نرگس محمدی، وی به سلول انفرادی بند ٢٠٩ اوين که تحت مسئوليت مأموران وزارت اطلاعات است، منتقل و دچار شوک عصبی و انقباض عضلانی شده است.

مهسا امرآبادی روزنامه‌نگار و همسر روزنامه‌نگار زندانی مسعود باستانی روز گذشته، چهارشنبه ٢٠ ارديبهشت‌ماه برای سپری کردن يک سال محکوميت خود به زندان اوين احضار شد.

گزارشگران بدون مرز سران سه قوه حکومت جمهوری اسلامی را مسئول "تشديد سرکوب" روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در ايران دانسته است

به‌گفته گزارشگران بدون مرز، مهسا امرآبادی روز يکم اسفندماه سال گذشته خورشيدی مطلع شده بود که از سوی شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب اسلامی تهران برای "نوشتن گزارش و حمايت از همسر زندانی‌اش" به پنج سال زندان که چهارسال آن تعليقی است، محکوم شده است.

امرآبادی پيش از اين نيز در تاريخ ٢٢ مهرماه ١٣٨٩ از سوی دادگاه انقلاب اسلامی تهران، به يک‌سال زندان محکوم شده بود.

مسعود باستانی همسر اين روزنامه‌نگار، که همچنان در زندان رجايی‌شهر زندانی است، در تاريخ ١٢ تيرماه ١٣٨٨ بازداشت و مردادماه همان سال به شش سال زندان محکوم شد.

همچنين رضا انصاری راد، همکار بسياری از روزنامه‌های اصلاح‌طلب نيز ١٤ ارديبهشت‌ماه جاری برای سپری کردن مدت محکوميت خود به زندان اوين احضار شده بود.

وی به اتهام "تبليغ عليه نظام" در شهريورماه سال ١٣٨٩ به يک‌سال زندان محکوم شده بود، اين حکم از سوی دادگاه تجديد نظر تائيد شده است.

از سوی ديگر، محمود شکرايه، کاريکاتوريست هفته‌نامه‌ "نامه امير" در شهر اراک، ١٥ ارديبهشت‌ماه جاری مطلع شد که برای انتشار کاريکاتوری از احمد لطفی آشتيانی، يکی از نمايندگان شهر اراک در مجلس ايران به ٢٥ ضربه شلاق محکوم شده‌ است.

احمد لطفی آشتيانی کاريکاتور خود به شکل فوتباليست در اين نشريه را "توهين‌آميز" دانسته و از مدير هفته‌نامه "نامه امير" و محمود شکرايه به دادگاه شکايت کرده بود. در دادگاه مدير مسئول تبرئه شد اما کاريکاتوريست هفته‌نامه‌ به ٢٥ ضربه شلاق محکوم گرديد.

همچنين محمدمهدی طباطبايی، صاحب امتياز ماهنامه "نسيم بيداری"، ١٠ ارديبهشت‌ماه جاری با دريافت نامه‌ای از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از توقيف دو ماهه‌ اين ماهنامه در پی دستور قضايی بازپرس شعبه نهم دادسرای فرهنگ و رسانه مطلع شد.

در اين دستور اتهام نشريه " تخلف از مصوبات شورای عالی امنيت ملی در شماره های ٢٥ و٢٦ ماهنامه " اعلام شده است.

در شماره ۲۶ ماهنامه "نسيم بيداری" خاطرات محمد خاتمی، رئيس جمهور پيشين ايران در مورد نلسون ماندلا رهبر جنبش ضدنژادپرستی در آفريقای جنوبی و رئيس جمهور پيشين اين کشور، منتشر شده بود که برخی دليل توقيف اين ماهنامه را انتشار گفت‌وگو با خاتمی و طرح روی جلد آن با تصوير رئيس جمهور دوران اصلاحات در ايران می‌دانند.

شماره ۲۵ ماهنامه "نسيم بيداری" نيز که اطلاعيه دادسرای فرهنگ و رسانه به آن اشاره کرده است پرونده ويژه نوروزی بود که با عنوان "رازهای سرزمين من" منتشر شد.

اين پرونده به احوال ايران و ايرانيان در صد بهار گذشته، از نوروز ۱۲۹۱ تا نوروز ۱۳۹۰ پرداخته بود.

گزارشگران بدون مرز سران سه قوه حکومت جمهوری اسلامی را مسئول "تشديد سرکوب" روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در ايران دانسته است.