سازمان میراث فرهنگی

اعتراض به ممنوعیت تبلیغات سفرهای خارجی

Maryam — Sat, 28 Jul 2012 12:52:07 +0000

رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات گردشگری استان تهران گفت:" ممنوعیت تبلیغات محیطی سفرهای خارجی به نوعی پاک کردن صورت مسئله است و نتیجه مطلوب نخواهد داشت."

رضا اباذری، رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات گردشگری استان تهران روز شنبه، هفتم مرداد در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس، سفرهای خارجی را جزو حقوق و یکی از درخواست‌های مسافران دانست و افزود: "مسافر امروزی را نمی‌توان محدود کرد که به کجا سفر کند."

احسان‌الله حجتی، مديرکل دفتر تبليغات و اطلاع‌رسانی وزارت ارشاد دوم مردادماه سال جاری از مصوبه شورای فرهنگ عمومی مبنی بر ممنوعيت تبليغ سفرهای خارجی به جز سفر حج و زيارت آرامگاه امامان شيعه از طريق تبليغات محيطی خبرداده بود.

رضا اباذری، رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات گردشگری استان تهران سفرهای خارجی را جزو حقوق و یکی از درخواست‌های مسافران دانست و افزود: "مسافر امروزی را نمی‌توان محدود کرد که به کجا سفر کند"

وی ضعف سیستم حمل و نقل، ناکافی بودن مراکز اقامتی، عدم پاسخگویی برخی سایت‌های توریستی و ضعف ناوگان عمومی را از جمله مشکلاتی دانست که مردم را به سمت سفرهای خارجی سوق می‌دهد.

اباذری از اعضای شورای فرهنگ عمومی درخواست کرد با استفاده از نظرات کارشناسی بخش خصوصی نسبت به اصلاح یا لغو این مصوبه اقدام کنند.

وی افزود: "تاکنون هیچگونه ابلاغی در زمینه محدودیت تبلیغات محیطی سفرهای خارجی به انجمن دفاتر و آژانس‌های گردشگری تهران فرستاده نشده است."

منوچهر جهانيان، معاون گردشگری سازمان ميراث فرهنگی ايران ۲۹ تيرماه سال جاری از تعيين شرط‌هايی برای تمديد و صدور مجوزهای تورگردانی خارجی خبر داده و گفته بود: "هر دفتر خدمات مسافرتی ازاين پس موظف است تا تعداد مشخصی تور ورودی و خروجی از کشور داشته باشد در غيراين‌صورت مجوز وی تمديد نخواهد شد."

از سوی ديگر به گفته محمدحسين فراهانی، مديرکل ميراث فرهنگی و گردشگری استان تهران در يکم مردادماه سال جاری، فعاليت هفت دفتر خدمات مسافرتی بهحالت تعليق درآمد. ۱۵ دفتر ديگر اخطار کتبی گرفتند و نيز يک مؤسسه‌ خدمات مسافرتی به بهانه عدم رعايت موازين اسلامی به اداره اماکن ناجا معرفی شد.

۲٤تيرماه سال جاری نيز مرتضی شريفی، مديرکل امور مراکز و خدمات گردشگری سازمان ميراث فرهنگی ايران، از لغو مجوز ۱۵ آژانس گردشگری به بهانه برپايی تورهای غيراخلاقی خبر داده بود.

با آغاز فصل تابستان، نظارت "نامحسوس" و محسوس مسئولان و دست‌اندرکارانحوزه گردشگری ايران بر عملکرد تورهای مسافرتی، آژانس‌ها و دفاتر خدماتمسافرتی با اجرای طرح‌هايی چون "طرح ضربتی برخورد با دفاتر خدمات مسافرتی متخلف" و... افزايش چشمگيری يافته است.

"سازمان ميراث فرهنگی به وزارت‌خانه تبديل می‌شود"

zamaanehnews — Mon, 30 Jan 2012 11:50:00 +0000

شماری از نمايندگان مجلس ايران در حال آماده کردن طرحی است که بر اساس آن سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری به وزارت‌خانه تبديل شود.

علی‌اکبر اوليا، نماينده يزد در مجلس و طراح اين طرح روز دوشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۰ به خبرگزاری ميراث فرهنگی (CHN) گفت: "با اين تصميم اهالی پارلمان می‌توانند نظارت بيشتری بر حوزه ميراث فرهنگی و گردشگری داشته باشند."

به گفته اوليا اين طرح هم‌اکنون ۲۵ امضا دارد.

سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری در حال حاضر يکی از معاونت‌های رياست‌جمهوری ايران است و نمايندگان مجلس نمی‌توانند بر عملکرد آن نظارت کنند.

علی‌اکبر اوليا: آنچه در سال‌های اخير در سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری اتفاق افتاده، فاجعه است. در چهار سال گذشت يک روند فروپاشی در سازمان طی شده و تلاش ما اين است که از اين روند جلوگيری کنيم

در دوره رياست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد، اسفنديار رحيم مشايی، حميد بقايی و روح‌الله احمدزاده کرمانی رياست اين سازمان را بر عهده داشته‌اند. در حال حاضر نيز سيد حسن موسوی، رئيس سازمان ميراث فرهنگی ايران است.

علی‌اکبر اوليا گفته است: "آنچه در سال‌های اخير در سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری اتفاق افتاده، فاجعه است. در چهار سال گذشت يک روند فروپاشی در سازمان طی شده و تلاش ما اين است که از اين روند جلوگيری کنيم."

بهروز جعفری، عضو کميسيون فرهنگی مجلس نيز گفته است: "نظارت پذيری، دليل اصلی پيگيری وزارت‌خانه شدن سازمان ميراث فرهنگی است."

داريوش قنبری يکی ديگر از نمايندگان مجلس ايران نيز معتقد است: "ما نياز داريم مثل بسياری از کشورهای ديگر دنيا وزارت جهانگردی و گردشگری داشته باشيم. بسياری از کشورهای ديگر دنيا در مقايسه با ايران جاذبه های گردشگری زيادی ندارند، وزارت تخصصی گردشگری و جهانگردی دارند و اين باعث پيشرفت اين حوزه در آن کشور شده است."

ين عوض فراکسيون اقليت مجلس همچنين درباره سيدحسن موسوی، رييس جديد سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری هم گفت:‌ آقای موسوی پيشتر هم در سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری فعاليت می کردند و کارنامه خوبی نيز در سازمان داشتند. اما اکنون بايد منتظر باشيم تا زمان بگذرد تا ببينيم در پست جديد چه عملکردی خواهند داشت.

اين طرح در حالی دوباره به جريان افتاده که پيشتر برخی از نمايندگان مجلس با تبديل سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری مخالفت کرده بودند.

جواد آرين منش يکی از اين نمانيدگان است که می‌گويد: "وزارت‌خانه شدن اين سازمان به نفع برنامه های فراملی گردشگری و ميراث فرهنگی نيست."

طرح تغییرات جدید در میراث فرهنگی

Mon, 06 Jun 2011 09:10:29 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - سازمان میراث فرهنگی ایران بار دیگر در آستانه‌ی تغییراتی جدی قرار گرفته است. این روز‌ها نمایندگان مجلس با جدیت از طرحی صحبت می‌کنند که بر مبنای آن سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار است از نهاد ریاست جمهوری جدا شود و به عنوان زیر مجموعه‌ای از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درآید. استدلال موافقان این طرح در مجلس آن است که در حال حاضر چون رئیس این سازمان جزو معاونان رییس جمهور است، بنابراین برخلاف وزیران به مجلس پاسخگو نیست. اما اگر این سازمان به معاونتی در وزارت ارشاد تبدیل شود، آن‌گاه وزیر ارشاد در قبال رویدادهای میراث فرهنگی نیز باید به مجلس پاسخگو باشد.

نمایندگان مطرح‌کننده‌ی این طرح که تعداد آن‌ها به ۹۱ نفر رسیده است، اختلاف دیدگاه‌های سیاسی خود را با مدیران فعلی سازمان میراث فرهنگی کتمان نکرده‌اند. بنابراین به‌نظر می‌رسد این طرح بیش از آنکه به دنبال حل مشکلات ساختاری میراث فرهنگی باشد، به دنبال کنار زدن سیطره گروهی از مدیران است که همگی از نزدیکان اسفندیار رحیم مشایی هستند.

اما از سوی دیگر ارائه‌ی این طرح توسط نمایندگان مجلس نتوانسته است رضایت منتقدان سازمان میراث فرهنگی را نیز فراهم کند، زیرا به اعتقاد آنان اجرای این طرح نه تنها به وضعیت نا‌به‌سامان این سازمان کمکی نمی‌کند، بلکه در شرایط فعلی باز هم ساختار اداری آن را با ضربه‌ای جدید مواجه خواهد کرد. در این میان تعدادی از باستان‌شناسان و دانش‌آموختگان رشته‌ی باستان‌شناسی با ارسال نامه‌ای به نمایندگان مجلس از آنان خواسته‌اند به جای مطرح کردن بحث ادغام این سازمان در وزارت ارشاد، با تشکیل کمیته‌ای تخصصی راهکارهای برون‌رفت از بحران فعلی را که به گفته‌ی آنان «معلول مدیریت سیاسی، ناکارآمد و غیر تخصصی» است بررسی کنند.

به‌جز دانش‌آموختگان باستان‌شناسی، تعدادی از روزنامه‌نگاران و فعالان انجمن‌های غیردولتی میراث فرهنگی هم با انتشار بیانیه‌ای با طرح ادغام مخالفت کرده‌اند و از نمایندگان خواسته‌اند به جای آنکه میراث فرهنگی را زیرمجموعه‌ی وزارت ارشاد کنند، وزارتخانه‌ی مستقلی برای نظارت بر میراث فرهنگی کشور به‌وجود آورند تا هم وزیر میراث فرهنگی به مجلس پاسخگو باشد و هم با توجه به «ظرفیت‌های فراوانی که در این عرصه وجود دارد» از دیدگاه نویسندگان بیانیه «حرکتی رو به جلو و در راستای منافع ملی» صورت بگیرد.

بیژن روحانی: مشکلات ساختاری میراث فرهنگی در ایران پیچیده‌تر از آن هستند که با کم و زیاد کردن مداوم سازمان میراث فرهنگی بتوان امید به حل آن داشت. در ابتدا باید یک استراتژی کلی و در سطح ملی برای رویکرد به این مسأله طراحی شود و نگاه به میراث فرهنگی باید از حد «نمایش استوانه کوروش» و سایر اقدامات تبلیغاتی عبور کند و به گنجاندن این مقوله در متن برنامه‌ی توسعه‌ی پایدار کشور ارتقاء بیابد

اما تغییرات پیشین و دگرگونی‌های احتمالی در آینده تا چه حد در حفاظت بهتر از میراث تاریخی ایران مؤثر بوده و یا خواهد بود؟ سازمان بزرگی که امروز مسئولیت میراث فرهنگی ایران و همچنین گردشگری و صنایع دستی را بر عهده دارد، در سال‌های گذشته چندین بار ساختارش تغییر کرده است و شاهد دگرگونی‌های فراوانی بوده است. هر از چند گاهی نیز برای برطرف کردن کمبودهای جدی در این عرصه، طرح جدیدی برای آن ارئه می‌شود. اما علیرغم تمام این تغییرات گوناگون در طی چند دهه، مشکلات نه تنها بر سر جای خود باقی مانده‌اند بلکه بر حجم آن‌ها نیز اضافه شده است. در این میان سئوال اساسی این است که گره حفاظت از میراث فرهنگی و تاریخی ایران در کجاست که با هیچ‌کدام از این تغییرات تاکنون گشوده نشده است؟ و آیا تغییرات جدید می‌تواند کمکی به اهداف سازمان کند و یا باز هم برای مدتی طولانی باعث آشفتگی در نظام مدیریت و برنامه‌ریزی در عرصه‌ی میراث فرهنگی می‌شود؟

سازمان میراث فرهنگی پس از انقلاب و در دهه‌ی شصت خورشیدی با ادغام چند سازمان و مرکز در یکدیگر به‌وجود آمد و در ابتدا به صورت سازمانی وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی بود. در سال ۱۳۷۲ این سازمان از وزارت آموزش عالی جدا شد و به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیوست. در سال ۱۳۸۲ سازمان میراث فرهنگی با سازمان گردشگری ادغام و سازمان جدیدی به وجود آمد که دیگر جزو وازرت ارشاد نبود بلکه به معاونت مستقلی در مجموعه‌‌ی ریاست جمهوری تبدیل شد. در سال ۱۳۸۵ صنایع دستی از وزارت صنایع جدا شد و به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری پیوست.

طی سال‌های اخیر هم اتفاقات گوناگونی در داخل سازمان میراث فرهنگی رخ داده است. چندپاره شدن سازمان و رفتن چند معاونت اصلی آن به شهر‌ها و استان‌های دیگر، بر سر کار آمدن مدیرانی از سازمان‌ها و نهادهای دیگر که با هیچکدام از زمینه‌های تخصصی میراث فرهنگی آشنایی نداشتند، حذف و به حاشیه راندن منتقدان، حذف شوراهای تخصصی و پژوهشی سازمان، تغییر در نحوه‌ی صدور مجوز عملیات باستان‌شناسی و ده‌ها رویداد دیگر سازمان میراث فرهنگی را مدام در معرض تغییراتی قرار داده که تمرکز آن را بر وظایف اصلی‌اش برهم زده است.

بیژن روحانی:شاید در میان وضع نامناسب موجود، بهترین راه حل به جای تغییرات مدام در سازمان میراث فرهنگی، تلاش برای بهبود ساختار موجود، به کار گرفتن هرچه بیشتر متخصصان، شنیدن صدای منتقدان و ارتباط هرچه بیشتر با مجامع علمی در دنیا و از همه مهم‌تر تدوین یک استراتژی جامع و هدفمند برای تعامل با ثروت‌های تاریخی و فرهنگی کشور باشد

اکنون نیز اگر بحث بازگشت میراث فرهنگی به وزارت ارشاد مطرح شود، عملاً یک مسیر چندساله به صورت عقب‌گرد، دوباره تکرار خواهد شد. وزارتخانه‌شدن این سازمان نیز گرچه ممکن است به نظر برخی به معنای رشد و بزرگ شدن آن باشد، اما با توجه به تجربیات موجود عملاً منتهی به بزرگ شدن ساختار بروکراتیک آن می‌شود بدون آنکه الزاماً به تقویت جایگاه علمی، فنی و پژوهشی آن بینجامد. برای پاسخگو کردن مدیران میراث فرهنگی به مجلس، ابزارهای قانونی در کنار فشار افکار عمومی و منتقدان می‌تواند کارساز‌تر از وزارت‌خانه‌کردن این مجموعه و یا فرستادنش به وزارت ارشاد باشد.

مشکلات ساختاری میراث فرهنگی در ایران پیچیده‌تر از آن هستند که با کم و زیاد کردن مداوم سازمان میراث فرهنگی بتوان امید به حل آن داشت. در ابتدا باید یک استراتژی کلی و در سطح ملی برای رویکرد به این مسأله طراحی شود و نگاه به میراث فرهنگی باید از حد «نمایش استوانه کوروش» و سایر اقدامات تبلیغاتی عبور کند و به گنجاندن این مقوله در متن برنامه‌ی توسعه‌ی پایدار کشور ارتقاء بیابد.

شناخت و حفاظت از میراث فرهنگی یک مقوله‌ی میان‌‌رشته‌ای است از این‌رو تا زمانی که توسعه‌ی همه‌جانبه در تمام مقولات وابسته به آن صورت نگیرد، تغییرات مداوم در ساختار اداری این سازمان تنها باعث کندی و آشفتگی حرکت آن می‌شود. قوانین حفاظتی و صیانتی مربوط به میراث فرهنگی مدت‌هاست نیازمند بازنگری جدی و روزآمدن‌شدن هستند. بسیاری از دستگاه‌های اجرایی در کشور از وزارت‌خانه‌های نیرو و راه گرفته تا شهرداری‌ها، عملاً در بسیاری از موارد همین قوانین موجود را نیز رعایت نمی‌کنند ولی ساختارهای قانونی و نظارتی موجود توانایی چندانی در برخورد با آنان ندارند.

آموزش‌های مرتبط با حفاظت از میراث فرهنگی و فن‌آوری‌های مربوط به آن فاصله‌ای بسیار زیاد با علم روز دنیا دارند و ضعف اساسی در رشته‌های دانشگاهی مرتبط با حفاظت از میراث فرهنگی دیده می‌شود. افراد غیر متخصص مدیریت بخش‌های مختلف میراث فرهنگی را بر عهده گرفته‌اند، بخشی از متخصصان موجود نیز یا سعی دارند خود را به مدیران غیر متخصص این وادی نزدیک کنند و یا در غیر این صورت بسیاری از آنان به‌کار گرفته نمی‌شوند.

شاید در میان وضع نامناسب موجود، بهترین راه حل به جای تغییرات مدام در سازمان میراث فرهنگی، تلاش برای بهبود ساختار موجود، به کار گرفتن هرچه بیشتر متخصصان، شنیدن صدای منتقدان و ارتباط هرچه بیشتر با مجامع علمی در دنیا و از همه مهم‌تر تدوین یک استراتژی جامع و هدفمند برای تعامل با ثروت‌های تاریخی و فرهنگی کشور باشد.

«سازمان میراث فرهنگی، حیاط خلوت تخلفات دولت است»

zamaanehnews — Thu, 02 Jun 2011 01:33:18 +0000

روزنامه مردم‌سالاری در شماره پنج‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۰ به نقل از علی مطهری، نماينده مجلس نوشته است: « سازمان ميراث فرهنگی به حيات خلوت دولت برای انجام تخلفات تبديل شده است.»

اين روزنامه به نقل از مطهری افزوده برخی «تخلفات» در سازمان ميراث فرهنگی صورت می‌گيرد و مجلس هم «نمی‌تواند» کاری انجام دهد.

اين نماينده مجلس «بهترين» راه برای نظارت بر سلازمان ميراث فرهنگی و گردشگری، ادغام آن در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دانسته است: «به صلاح کشور است که سازمان ميراث فرهنگی به وزارت ارشاد ملحق شود.

روح‌الله احمزاده کرمانی، رئيس کنونی سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری ايران است. پيش از اين و در دولت احمدی‌نژاد، اسفنديار رحيم مشايی و حميد بقايی رئيس اين سازمان بودند. به تازگی برخی منابع خبری از «تخلفات مالی» مشايی و بقايی در سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری خبر داده‌اند اما بقاييی اين خبرها را رد کرده است.

علی مطهری: برخی تخلفات در سازمان ميراث فرهنگی صورت می‌گيرد و مجلس هم نمی‌تواند کاری انجام دهد

مطهری همچنين گفته طرح ادغام سازمان ميراث فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، «منافاتی» با اهميت حوزه ميراث فرهنگی و گردشگری ندارد و ادامه عملکرد آن تحت نظارت وزارت ارشاد بستگی به مديريت وزير خواهد داشت.

به گفته وی «اگر وزير موفق و قوی وجود داشته باشد، به گمان من آسيبی به حوزه ميراث فرهنگی وارد نمی‌شود.»

مطرح شدن احتمال ادغام سازمان ميراث فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اعتراض دانش‌آموختگان باستان‌شناسی را به دنبال داشته است: «به عنوان گروهی از دانش‌آموختگان و متخصصان باستان‌شناسی خواستار آن هستيم که اقدامات ناآگاهانه، ناکارشناسانه و سياسی مديران قبلی اين سازمان با رويه‌ای مشابه پاسخ داده نشود.»

همچنين محمد حسنی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی نيز گفته است دولت موافق اين ادغام نيست.
وی گفته است: «پيشنهاددهندگان اين طرح بايد به اين نکته توجه کنند که فعاليت‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در عرصه‌های مختلف بسيار متنوع است و اضافه شدن يک سازمان ديگر بسياری از فعاليت‌های اين حوزه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.»

سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری ايران در سال ۱۳۸۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جداد شد. حسين مرعشی اولين رئيس اين سازمان بود که با انتخاب محمود احمدی‌نژاد به عنوان رئيس‌جمهور در سال ۱۳۸۴ از کار برکنار شد.

مطالب ديگر مطبوعات:
روزنامه ابتکار؛ سه سناريو برای روابط ايران و مصر
روزنامه جام جم؛ پديده‌ای خطرناک‌تر از زلزله در کرمان در راه است

لوور: «تعهدی به ایران نداشتیم»

Wed, 27 Apr 2011 13:19:39 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - موزه‌ی لوور پاریس در پاسخ به قطع روابط سازمان میراث فرهنگی ایران با این موزه اعلام کرده است علی‌رغم وجود توافقنامه برای همکاری مشترک، هیچ قراردادی برای برپایی نمایشگاه در ایران نداشته است. در فروردین ماه سال‌ جاری، حمید بقایی، رییس سازمان میراث فرهنگی ایران اعلام کرد به دلیل اینکه موزه‌ی لوور به تعهدات خود در قبال امانت دادن تعدادی از اشیاء ایرانی موجود در این موزه‌ی فرانسوی به موزه‌ی ملی ایران عمل نکرده است، سازمان میراث فرهنگی از این پس تمام همکاری‌های خود با این مؤسسه فرهنگی را به‌طور کامل قطع می‌کند. به گفته‌ی حمید بقایی «ایران تاکنون دو بار نمایشگاه در موزه لوور داشته ‌است و آن‌ها نیز باید سال ۸۸ نمایشگاهی از آثار ایرانی در کشور ما برگزار می‌کردند که تاکنون اقدامی در این رابطه انجام نداده‌اند و ما نیز در مقابل این حرکت آن‌ها کل ارتباطاتمان با این موزه را قطع می‌کنیم».

به گزارش «روزنامه هنر» در بریتانیا، موزه‌ی لوور اعلام کرده است توافقنامه میان ایران و فرانسه هرگز نهایی نشد بنابراین لوور تعهدی برای ارسال آثار ایرانی موجود در مجموعه‌ی خود به موزه ملی ایران نداشته است.

آزاده اردکانی، رییس موزه‌ی ملی ایران، نیز در خصوص قانونی بودن و الزام‌آور بودن این توافقنامه گفته است: «در ابتدای امر ما تفاهم‌نامه امضاء می‌کنیم و در مورد موزه بریتانیا هم همینطور بود و تفاهم‌نامه قید قانونی نداشته است و نمی‌تواند اهرمی برای اجبار قانونی ایجاد کند». او در مصاحبه با «رادیو گفتگو» در ایران اظهار داشت در بخشی از توافقی که سال ۱۳۸۳ با موزه‌ی لوور انجام شده بود، قرار بود نمایشگاه‌های متقابل در دو کشور برگزار شود، اما دولت فرانسه در این زمینه کم‌کاری‌ کرد و در سه سال اخیر سازمان میراث فرهنگی با سفیر فرانسه در ایران گفت‌وگو کرده و این کوتاهی را گوشزد کرده است.

«روزنامه هنر» در بریتانیا از زبان یکی از سخنگویان موزه‌ی لوور گزارش کرده است که چنین توافقی میان ایران و فرانسه صورت گرفت. این توافق متضمن همکاری‌های مشترک از پژوهش گرفته تا برگزاری نمایشگاه‌های دو جانبه در تهران و پاریس بود. اما هرگز قراردادی میان ایران و فرانسه برای برگزاری نمایشگاه در تهران منعقد نشد. به گفته‌ی این سخنگوی موزه‌ی لوور، برگزاری نمایشگاه در هر یک از این دو پایتخت باید در پی امضای تعدادی قرارداد جداگانه و متعاقب توافقنامه‌ی اصلی باشد و تاکنون هیچ تعهد و الزام خاصی برای برگزاری نمایشگاه در تهران داده نشده است. با این حال این مقام رسمی موزه‌ی لوور نیز اذعان داشته است تاکنون برخی همکاری‌های مشترک میان میراث فرهنگی ایران و لوور انجام شده که از آن میان می‌توان به برگزاری نمایشگاه «آواز دنیا: هنر ایران صفوی» در سال ۱۳۸۶ و با مشارکت سازمان میراث فرهنگی ایران در موزه‌ی لوور اشاره کرد. نمایندگانی از ایران در سمینارهایی که به همین مناسبت در پاریس برگزار شد نیز حضور یافتند. موزه‌ی لوور نیز در آن زمان فیلمی مستند درباره‌ی مساجد تاریخی اصفهان به نمایش گذاشت.

علی‌رغم اظهارات سخنگوی موزه‌ی لوور مبنی بر عدم امضای قرارداد برای ارسال آثار به ایران، مقامات سازمان میراث فرهنگی ایران همچنان معتقدند این موزه فرانسوی به تعهداتش در این زمینه عمل نکرده و راه را برای همکاری‌های بیشتر بسته است.

پیش از این سازمان میراث فرهنگی با تهدید موزه بریتانیا به قطع روابط توانسته بود استوانه‌ی کوروش را برای مدتی قرض گرفته و در موزه‌ی ملی ایران به نمایش بگذارد. به گفته‌ی مسئولان موزه، حدود دو میلیون نفر از این استوانه باستانی بازدید کردند. به اعتقاد دست‌اندرکاران سازمان میراث فرهنگی سیاست تهدید در قبال مؤسسه‌هایی که از قرض دادن آثارشان به ایران امتناع می‌کنند، می‌تواند مؤثر باشد و هشداری به دیگران نیز تلقی شود.

رییس سازمان میراث فرهنگی ایران اعلام کرده است که اکنون به‌دنبال مذاکره با کشور چین برای نمایش تعدادی از آثار تاریخی آن کشور، از جمله سربازان سفالین، در موزه‌ی ملی ایران است.

جنگل‌ حرا میان جهانی شدن و تخریب

Babak M — Fri, 04 Feb 2011 11:41:34 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی ـ ایران در حالی پی‌گیر ثبت جنگل‌های «حرا» در فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو است که بنا بر گزارش‌های منتشر شده، این مناطق جنگلی با خطرات ناشی از فعالیت‌های صنعتی و انسانی تهدید می‌شود.

مقامات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران قصد دارند جنگل‌های «حرا» را به عنوان نخستین اثر طبیعی ایران که دارای اهمیت جهانی است در فهرست سازمان یونسکو به ثبت برسانند.جنگل‌های «حرا» در استان هرمزگان میان جزیره‌ی قشم و سواحل جنوبی ایران قرار گرفته است. بخش دیگری از این جنگل‌ها در استان‌های بوشهر و همچنین خلیج گواتر در سیستان و بلوچستان قرار دارد. با این‌حال فعالیت‌های صنعتی در منطقه‌ی پارس جنوبی و همچنین هتل‌سازی در جوار این منطقه‌ی حفاظت شده، آسیب‌هایی جدی به این جنگل‌ها وارد کرده است.

در مهرماه امسال بازرسانی از طرف سازمان یونسکو برای تهیه‌ی گزارش نهایی از این منطقه بازدید کردند.
به گفته‌ی سید رضا موسوی، مدیرعامل سازمان منطقه‌ آزاد قشم، اکنون پس از بازدید نمایندگان اتحادیه‌ی جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) و بازرسان سازمان یونسکو از جنگل‌های «حرا»، ثبت جهانی این منطقه‌ی طبیعی از سوی سازمان منطقه آزاد قشم پی‌گیری می‌شود.

با این حال به نظر می‌رسد مشکلات زیست محیطی که حیات این مناطق بکر و طبیعی را با خطر روبه‌رو کرده هنوز وجود دارد و اقدام خاصی برای برطرف کردن آنها انجام نشده است.به گفته‌ی امید صدیقی، مدیرکل دفتر اكوبیولوژی دریایی سازمان محیط زیست كشور، در برخی قسمت‌های جنوب ایران تعداد این درختان کاهش پیدا کرده است.

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، این مقام مسئول در سازمان حفاظت محیط زیست ایران از توسعه‌ی ناپایدار به‌خصوص در منطقه‌ی پارس جنوبی و همچنین هتل‌سازی توسط سازمان میراث فرهنگی به عنوان عوامل اصلی آسیب‌رسانی به این درختان نام برده است.به گفته صدیقی، بیشترین عوامل تهدید جنگل‌های «حرا» در پارك ملی «نایبند» دیده می‌شود كه در آن‌جا ساخت و سازهای ناشی از طرح توسعه‌ی پارس جنوبی و فعالیت‌های شدید گازی از یك طرف و از طرف دیگر ساخت هتل توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری آسیب‌های فراوانی به محل رویش درختان حرا وارد كرده است.

پروژه‌ی عظیم پارس جنوبی که مورد انتقاد حافظان محیط زیست قرار دارد به طرق مختلف به زیست‌بوم این منطقه آسیب‌ وارد کرده است.آلودگی گاز، انتشار گوگرد، نشت مایعات نفتی به درون آب و قطع درختان برای گسترش سازه‌های نفتی بخشی از آسیب‌هایی است که از طرف این پروژه‌ی بزرگ نفتی و گازی به جنگل‌های «حرا» وارد شده است.

گوگرد که یکی از محصولات فرعی در پارس جنوبی است به دلیل کم ارزش بودن از نظر اقتصادی در منطقه ذخیره و گاهی بر اثر بارندگی شدید وارد آب‌های زیرزمینی می‌شود.گزارش‌هایی مبنی بر آتش گرفتن و سوختن گوگردهای ذخیره شده نیز منتشر شده است. با انتشار آلودگی‌های گوگردی به راه‌های مختلف، بخشی از درختان «حرا» آسیب دیده‌اند.

از سوی دیگر ساخت هتل در محدوده‌ی سپر حفاظتی پارک ملی «نایبند» نیز یکی دیگر از تهدیداتی است که متوجه این منطقه‌ی جنگلی شده است.در سال ۱۳۸۳ سازمان میراث فرهنگی ایران با کسب مجوز، ساخت هتلی را در فاصله‌ی بیست متری سپر حفاظتی این منطقه به انجام رساند.

مطابق قوانین مربوط به استقرار صنایع در محدوده‌ی پارک‌های ملی، هتل‌ها و مراکز اقامتی جزو واحدهای خدماتی با آلایندگی كم محسوب می‌شوند و می‌توانند با شرط رعایت ملاحظات زیست محیطی در عرصه‌ی حفاظتی پارك‌های ملی ساخته شوند، اما به گفته‌ی مدیرکل دفتر اكوبیولوژی دریایی سازمان محیط زیست ایران، این هتل علاوه بر این‌كه در حریم منظر پارك ملی واقع شده و باعث مخدوش شدن چهره‌ی پارك شده است، سیستم تصفیه‌ی فاضلاب ندارد و پساب آن به منطقه‌ی «حرا» نشت می‌كند.
آقای صدیقی همچنین تاکید کرده به دلیل احداث این هتل از تعداد پرندگان مهاجر و آبزیان در این منطقه کاسته شده است.

جنگل‌های «حرا» یا «مانگرو» که در مرز میان خشکی و آب قرار دارند از آب شور استفاده کرده و آن را به آب شیرین تبدیل می‌کند.ایران به جز پرونده‌ی جنگل‌های «حرا»، قصد دارد در سال‌های آینده پرونده‌ی مناطق طبیعی دیگری مانند کوهستان دماوند، دریاچه‌ی هامون، منطقه‌ی حفاظت شده‌ی توران در استان سمنان، غار علی‌صدر کوهستان سبلان، منطقه‌ی ارسباران، جنگل‌های هیرکانی و کویر لوت را به عنوان آثار طبیعی منحصر به فرد به یونسکو ارائه کند.