خانه | جامعه | دگرباش

ایران شادمان

یکشنبه, 1390-02-25 16:17
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
ششمین برنامه شنیداری دگرباش زمانه: گفت‌وگو با حسین ترک‌خواه، فعال حقوق دگرباشان جنسی، ساکن کانادا- بخش نخست
آرمان نامدار

.

آرمان نامدار- حسین ترک‌خواه، فعال حقوق دگرباشان ایرانی ساکن مونترال کاناداست. وی از بنیانگذاران گروه «ایران شادمان» است؛ گروهی که گرچه اینک فعالیت رسمی ندارد، اما در طول سال‌هایی که فعالیت می‌کرد کوشید تا جامعه ایرانیان کانادا را با مسئله همجنسگرایی و اثرات مخرب همجنسگراستیزی آشنا کند. در این برنامه، نخستین بخش گفت‌وگوی من با حسین ترک‌خواه را می‌شنوید.

حقیقتاً و اولین باری که به صورت علنی یک هویتی این‌چنینی آشکار شد توی سوئد بود. توسط آقای ابراهیم و بقیه که اسم هومان را گذاشته بودند روی آن. واقعاً هم یک تعداد انگشت شمار بودند، که مجله‌ای هم درآورده بودند. این آقای ابراهیم به رغم همه چیزها آدم محکمی است چون پیشینه سیاسی داشته است. به سختی‌های کار اجتماعی و به چالش کشیده‌شدن عادت داشته است.

یادم نمی‌آید دقیقا با چه مکانیسمی ارتباط برقرار شد. می‌دانید که در جنوب کالیفرنیا عده زیادی ایرانی که خیلی خیلی زیاد هم هستند بودند. یادم نمیاد ارتباط بین آن‌ها و بچه‌های سوئد چگونه برقرار شد ولی هرگونه که بود آن‌ها هم همین اسم را انتخاب کردند: هومان. می‌گفتند هومان. هومان شاخه لس‌آنجلس. این‌هایی را که می‌گویم برای دهه نود است. اوایل دهه تا اواسط دهه نود است. این‌ها را کماکان پیدا می‌کردند. من ساقی را ازهمین‌جا می‌شناختم. از طریق کنفرانس‌های سالیانه انجمن زنان مونترآل که فعالیتش تنگاتنگ با سایر انجمن‌های ایرانی اروپا و شهرهای دیگر اروپای شمالی بود و حالت آکادمیک داشت و دعوت می‌کرد تا افراد بیایند و مقاله علمی بدهند. ساویز(شفایی) مقاله می‌داد و دعوت می‌کرد تا دیگران هم مقاله بدهند. ساویز مقاله علمی داد راجع به همجنسگرایی و مادرش هم به عنوان حالت نیمه‌علمی و نیمه فعال به عنوان مادر یک همجنسگرا موضوع را تشویق کرد که باعث شد این موضوع خیلی جلب توجه کند. من اینطور شد که ساویز را شناختم.

 

خودم هم به خاطر این که از اوایل دهه نود که آمدم اینجا از طریق کالج‌ها و دانشگاه‌های اینجا و دوستان گی و لزبین غیر ایرانی که اطرافم بودند با این موضع هر سال راحت‌تر و آشناتر می‌شدم. حتی در گی پرایدها هم شرکت می‌کردم با دوستان غیر ایرانی. ولی به این صرافت افتاده بودم که این باید به جامعه ایرانی مونترآل تعمیم پیدا کند. با یک عده از دوستان همفکردر سال ۱۹۹۷ که همه آن موقع دانشجو بودیم به صرافت افتادیم تا ایرانی‌ها در یک گی پراید به این عظیم و طویلی شرکت کنند. تعداد ما هم بسیار بسیار محدود بود. آن موقع هم ادبیات دنیای همجنسگرایی به فارسی نبود. همه به انگلیسی بود ولی ما مجبور بودیم به هر شکل، چیزی به فارسی هم بدهیم بیرون. همانطور که به صورت معمول دور هم جمع می‌شدیم که چه معادل اسمی بگذاریم برای گی و لزبین. وقتی ترجمه کردیم گی را، با ترجمه تحت‌الفظی، به معنی شاد و شاد بودن می‌رسیدیم. از این شاد رسیدیم به شادمان و چون ایرانی بودیم یکی از دوستان پیشنهاد کرد اسم را بگذاریم «ایران شادمان». ما گفتیم باشد بگذاریم «ایران شادمان». همه چیز در بحث‌ها خیلی راحت و هموار پیش می‌رفت.

یک گروه با هسته اولیه تشکیل شد در مونترآل کانادا. سال ۱۹۹۸ در رژه همجنسگرایان به صورت جدی و نمایان شرکت کردیم که توجه خیلی از مسئولین ارتباطات جمعی را در خود مونترآل جلب کرد. تلویزیون‌ها با ما مصاحبه کردند. تابستان که تمام شد و ترم پاییز دانشگاه شروع شد حتی توی روزنامه‌های دانشگاه راجع ‌‌به این مقاله نوشتند که توی این همه گروه‌های متعددی که رژه می‌‌روند یک گروه خاورمیانه‌ای هست. با نوشتن‌شان هم خیلی حمایت می‌کردند. جالب این‌جا بود که آن‌ سال روزنامه‌های کثیرالانتشار انگلیسی و فرانسوی مونترآل در حالی آنقدر می‌نوشتند و حمایت معنوی از ما می‌کردند که جراید هموسکشوال مونترآل کوچک‌ترین علاقه‌ای نشان نداده بودند؛ حتی در این حد که یک کلمه بنویسند. من فکر می‌کنم به خاطر رقابت‌های احمقانه‌ای که داشتند این‌طور بود. چون توجه رسانه‌ها ناگهان به‌طور جدی از آن‌ها برداشته شده بود و جلب شده بود به یک گروه انگشت‌شمار که معلوم نبود کی بودند. حالتی که ما توی رژه شرکت کرده بودیم مثل حالت‌های آن‌ها نبود. لباس‌های آن‌ها خیلی جورواجور و سکسی بود. لباس‌های ما اینطور نبود. لباس‌های ما، لباس‌های عادی روزمره دانشجویی بود. پلاکاردهایی دست‌مان بود که به فارسی، انگلیسی و فرانسه بود؛ بسیار حرف‌های معنی‌دار بود. این مثل این‌که آن‌ها را تکانی داد. آن‌ها را از خواب خرگوشی در‌آورد. هم جامعه کلی مونترآل را بهت زده کرد و هم جامعه گی و لزبین آنجا را بهت‌زده کرد. جوری که خانمی که مدیر هماهنگی این برنامه بود و استاد عکاسی دانشگاه هم بود وقتی نگاه کرد با تحسینی نگاه می‌کرد که انگار یک پدیده عجیب و غریب در زندگی دیده است.

و هم این که جامعه ایرانی را بسیار بهت‌زده کرد. همان گروه و هسته کوچک سه‌نفره‌ای که بودیم یکی از تصمیماتی که گرفتیم، این بود که آگهی بدهیم به هفته‌نامه «پیوند». پیوند با تعجب ولی به هر شکل آگهی را چاپ کرد. ما آنجا نوشتیم که یک عده ایرانی همجنسگرا می‌خواهند در رژه شرکت کنند و دعوت می‌کنیم از عموم تشریف بیاورند و اگر دلشان می‌خواهد برای حمایت شرکت کنند. متعاقب چاپ این آگهی در دو شماره موجی از اعتراض‌ها، تلفن‌ها و فکس‌های جورواجور،‌ از نصیحت گرفته تا فحش و بد و بی‌راه شروع شد. باید این را در نظر بگیرید که این قوانینی که الان در مونترآل جاری می‌شود در کل کانادا هیچ‌یک وجود نداشت. حتی توی جامعه بزرگ‌تر مونترآل که پایتخت گی و لزبین‌های شمال اروپاست بسیار محدودیت‌ها بوده. آن موقع نسبت به الان جامع محافظ کارتر بوده. در هر شکل این رژه شکل گرفت. یک سال گذشت. سال پس از آن هم دوباره در رژه همجنسگرایان شرکت کردیم. این‌بار ایرانی‌های بیشتری به ما کمک کردند که خودشان اصلاً همجنسگرا نبودند. ولی خب بچه‌های روشنفکر و شجاع و نوگرایی بودند که بی‌محابا از ما حمایت کردند.

پایان بخش نخست

Share this
Share/Save/Bookmark

بکار بردن اسم افراد هومان بر خلاف موافقت انها کار درستی نیست.
شما همان کاذی را می کنید که ارشام کرد و اسم یکی از بچه ها را بیرون داد. شما حق ندارید کسی را بدو.ن نظر خودش کامینگ اوت کنید.
تا کی میخواهید چیز یاد بگیرید. از این گذشته خود این جسین از جهت روانی مسئله دار است.

خیلی ممنون
http://www.goftman-iran4.info/-othermenu-28/1502-2011-05-17-11-07-41

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما