خانه | جامعه | حقوق انساني ما

زلزله و پاییز در راه

پنجشنبه, 1391-06-02 18:18
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
گفت‌وگو با حسن شریعتمداری، فعال سیاسی در آلمان
ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده - دوازده روز از زمین‌لرز‌ه‌های مرگبار و ویرانگر آذربایجان گذشته و گزارش‌هایی از شیوع بیماری‌های عفونی در مناطق زلزله‌زده منتشر شده است.

 
هنوز معلوم نیست وعده‌ای که دولت برای ساخت خانه و مسکن داده است، عملی خواهد شد یا نه. از سوی دیگر، آمریکا با ارسال کمک‌های نقدی به ایران موافقت کرده و می‌خواهد موانع ناشی از تحریم‌ها را بر گروه‌های خصوصی که می‌خواهند پول به ایران بفرستند، به طور موقت برطرف کند.
 
سازمان‌های غیر دولتی می‌توانند طی ۴۵ روز آینده بدون نقض ممنوعیت مالی یا بازرگانی، روزی ۳۰۰هزار دلار به مناطق زلزله‌زده کمک کنند. وزارت خزانه‌داری آمریکا هشدار داده که این کمک‌ها از طریق سپاه پاسداران که در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار دارد، نمی‌تواند توزیع شود.
 
از سوی دیگر، وزیر خارجه‌ بلژیک از رد کمک‌های دولت بلژیک به زلزله‌زدگان از طرف حکومت ایران، ابراز تأسف کرده است.
 
برای بررسی بیشتر اوضاع مناطق زلزله‌زده، با حسن شریعتمداری، فعال سیاسی اهل آذربایجان که در آلمان ساکن است، تماس گرفته‌‌ایم.
 
گزارش وضعیت منطقه‌ زلزله‌زده‌ دوازده روز پس از زمین‌لرزه بسیار اسفناک است. شما اوضاع را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 
حسن شریعتمداری: همانطور که در اغلب گزارش‌ها دیده‌اید، این زمین‌لرزه که در صورتی که یک نظام دلسوز و یک دولت کارآزموده‌ بر سر کار باشد، حدود خسارات وارده به مردم می‌توانست خیلی محدودتر از این و تلفات خیلی کمتر از این باشد، تبدیل به یک فاجعه‌ انسانی شده که ابعاد آن روز به روز بیشتر واضح می‌شود.
 
آنطور که متخصصان می‌گویند، زلزله‌ای با این شدت، اصولاً یا نمی‌بایست تلفات می‌داشت، یا تلفات آن باید خیلی اندک می‌بود، ولی از آنجایی که به هیچ وجه در ساختمان‌ها استانداردهای ضد زلزله رعایت نمی‌شود و در مقابل زلزله بسیار سست‌بنیاد ساخته می‌شوند، در چنین حوادث طبیعی‌ای تعداد بسیار زیادی از ساختمان‌ها بر سر مردم فرو می‌ریزند و مردم زیر آوارهای آن می‌مانند.
ابتدا صحبت از ۲۵۰ کشته بود، حالا منابع غیر رسمی می‌گویند تعداد قربانیان بالای چندهزار است و تعداد کسانی که منازل خود را از دست داده‌اند و از هستی ساقط شده‌اند، سر به هزاران می‌زند. علاوه بر محل‌های بزرگی مانند ورزقان، کلیبر و اهر، در دهات و روستاهای بی‌شمار و کوچک، همه‌ خانه‌ها و مساکن از بین رفته‌اند و در هر کدام‌شان، تعدادی قربانی زلزله به چشم می‌خورد.
 
قاعدتاً آنطور که متخصصان می‌گویند، زلزله‌ای با این شدت، اصولاً یا نمی‌بایست تلفات می‌داشت، یا تلفات آن باید خیلی اندک می‌بود، ولی از آنجایی که به هیچ وجه در ساختمان‌ها استانداردهای ضد زلزله رعایت نمی‌شود و در مقابل زلزله بسیار سست‌بنیاد ساخته می‌شوند، در چنین حوادث طبیعی‌ای تعداد بسیار زیادی از ساختمان‌ها بر سر مردم فرو می‌ریزند و مردم زیر آوارهای آن می‌مانند.
 
حکومت گروه‌های کارآزموده‌ای برای نجات قربانیان از زیر آوار ندارد، کمک‌های خارجی را رد می‌کند، دیر واکنش نشان می‌دهد، کمک‌هایی که به آنجا می‌رسد، دست باندهای کاسبی می‌افتد که نمی‌گذارند بین مردم توزیع بشود. این است که مردم خودشان این‌بار از زلزله‌ بم درس گرفتند و دست به کار شدند و مخصوصاً آذربایجانی‌ها همت بزرگی کردند و به همشهریان و هموطنان خودشان کمک کردند و در نتیجه، مقداری از آلام مردم جبران شد.
 
همانطور که می‌دانید، این کارها به هیچوجه جای کمک‌های ارگانیزه، فنی و تخصصی گروه‌هایی را نمی‌گیرد که معمولاً حکومت‌ها و صلیب سرخ و یا هلال احمر ارگانیزه می‌کنند، اما در ایران متأسفانه نه تنها از آن‌ها خبری نیست، بلکه حکومت ایران جلوی ورود گروه‌های تخصصی را از خارج گرفته و همانطور که شما در گزارش‌تان گفتید، بلژیک و چند کشور اروپایی، اظهار تأسف کرده‌اند که تاکنون دولت ایران کمک‌های آن‌ها را قبول نکرده و در بعضی موارد نسبت به آن سکوت کرده است.
 
به نظر شما، دلیل رد کمک‌های خارجی از سوی حکومت جمهوری اسلامی چیست؟
 
علاوه بر جهالت و غرور کلی‌ای که این حکومت دارد، بیگانه‌هراسی و ترس از اینکه مبادا اینها جاسوس باشند و به اسراری که نمی‌دانیم در آن مناطق چیست، پی ببرند، باعث می‌‌شود که حکومت از ورود این کمک‌ها جلوگیری کند. این حکومت در بم، رودبار و جاهای دیگر رفتاری مشابه داشت و بار دیگر از امتحان لیاقت و کارآیی مردود بیرون آمد و فسادش هم بر مردم روز به روز بیشتر معین می‌شود.
 
فراموش نکنیم زمستانی در پیش است، منطقه در انتظار پاییز زودرس است و مردم مسکن ندارند. لازم است مردم به امید وعده‌های توخالی حکومت نباشند، دست به کار بشوند، برای مردم پول جمع کنند، برای آن‌ها خانه و مسکن تدارک کنند و یا حداقل چادرهای محفوظی که بتوانند این پاییز را به سر ببرند تا به تدریج بتوانند اسکان پیدا کنند. وضع روز به روز در آنجا سخت‌تر می‌شود، برای اینکه پاییز زودرسی در پیش است و مردم در حقیقت تأمین ندارند.
 
شما از کمک‌های مردمی گفتید. رئیس جمعیت هلال احمر ایران، آقای فقیه هم گفته که مردم تاکنون به حسابی که به همین منظور باز شده است، نزدیک به هفت میلیارد تومان کمک کرده‌اند. مشکل دیگر اینکه به دلیل هرج و مرج موجود در منطقه، دو تریلی حامل چادرهای امدادی ربوده شده‌اند. این وضعیت را شما چطور ارزیابی می‌کنید؟ 
 
عده‌ای فرصت‌طلب هم هستند که از این اوضاع استفاده و شروع می‌کنند با اعمال غیر انسانی، کمک‌هایی را که می‌تواند خانواده‌ای را نجات بدهد، می‌ربایند و در بازارهای سیاه می‌فروشند.
بله کاملاً صحیح است، این هرج و مرج در آنجا وجود دارد و معمولاً در هرج و مرج عده‌ای فاسد از خود حکومتی‌ها دست دارند. علاوه بر این، عده‌ای فرصت‌طلب هم هستند که از این اوضاع استفاده و شروع می‌کنند با اعمال غیر انسانی، کمک‌هایی را که می‌تواند خانواده‌ای را نجات بدهد، می‌ربایند و در بازارهای سیاه می‌فروشند.
 
البته چون چنین است، من هم به سهم کوچک خودم حسابی باز کرده‌ام، از مردم تقاضا کرده‌ام کمک کنند و تیمی را در آنجا تشکیل داده‌ام که خیلی مطمئن هستند و فقط کمک‌های نقدی قبول می‌کنند و به دست مردم می‌رسانند.
 
از هموطنان عزیزم می‌خواهم که چه به وسیله‌ی ما و چه از طرق دیگر، هرچه زودتر کمک‌های خود را به دست مردم برسانند که این همبستگی ملی آینده‌ ما را تغییر خواهد داد.
 
نظر شما در مورد کمک‌های نقدی آمریکا که موافقت کرده موانع ناشی از تحریم‌ها بر گروه‌های خصوصی برداشته شود، چیست؟
 
آن را بسیار اقدام به‌جا و انسانی‌ای می‌دانم، ولی تقاضا دارم که این کمک‌ها محدود به چند ماه نشود و به‌خصوص اقلام دارویی و مواد اولیه‌ دارویی را بهتر است که امریکا از فهرست تحریم‌ها بردارد. هرچند آن‌ها در فهرست تحریم نیستند، ولی هیچ راه بانکی‌ای برای انتقال پول این داروها به تولیدکنندگان وجود ندارد و تولیدکنندگان دارو اغلب اکراه دارند به ایران دارو بفرستند. به نظر من، کشورهای غربی باید کاری کنند که حداقل دارو، مواد غذایی ضروری، وسایل آموزشی، هیچ موقع از مردم ایران قطع نشود. برای اینکه اگر هدف این است که حکومت در تنگنا قرار بگیرد، اینها چیزهایی هستند که مردم در تنگنا قرار می‌گیرند. همیشه قشر بالای ثروتمند جامعه از طریق مرزهای سبز به اینگونه وسایل دسترسی خواهند داشت. این مردم عادی هستند که تحت فشار قرار می‌گیرند و شایسته نیست که جنگ بین حکومت‌ها، مردمی را که هیچ گناهی ندارند، تحت فشار قرار بدهد.  

 

Share this
Share/Save/Bookmark

درود بر دلاور مرد آذربایجانی مهندس حسن شریعتمداری كه آسایش را برنگزید و برای ایرانی و آذری جز حقیقت چیزی نگفت.شاید عوام و برخی دشمنان دیرینه اش چون سلطنت طلبان و نژادپرستان برایشان حرفهای او خوش طمع نباشد,اما هر اندیشمندی كه صلاح را در آسایش مردم و نه در آسایش حذبش ببیندمیفهمد كه او مردم را ازوطن پرستی نیزمقدم تر میداند.كاری كه خردمندان كل جهان میکنند

ممنونیم از استاد شریعتمداری و چشم به راه كمكهایی كه فرمودند.ایشان از مفاخر آذربایجان هستند

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما