خانه | جامعه | حقوق انساني ما

بازیگر جسور سوری

چهارشنبه, 1390-09-16 15:26
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
باسما اتاسی
برگردان: 
نادیا پارسا

باسما اتاسی - "فدوا سلیمان"، بازیگر زن سوری علیه مقامات سوریه، طایفه و خانواده خود شوریده است. او در خانواده‌ای"علوی" در سوریه تربیت شده است؛ فرقه‌ای مذهبی که هواداران رئیس جمهوری، بشار اسد به آن تعلق دارند.

فدوا سلیمان هنگامی که در یکی از تجمع‌های اعتراضی در یکی از مناطق سنی‌نشین و محافظه‌کار کشور، به روی سکویی بلند رفت و در برابر صد‌ها مخالف حکومت، علیه دولت بشار اسد شعار داد، بسیاری از سوری‌ها را شوکه کرد.
 
به دنبال این تظاهرات که در مرکز شهر "حمس" برگزار شد، برادر او در تلویزیون دولتی ظاهر شد و گفت که وی و خانواده‌اش فدوا را طرد کرده‌اند. او اضافه کرد که حرکت فدوا با انگیزه دریافت پول بوده است. او توضیح داد که با دیدن فدوا در تلویزیون "الجزیره‌ عربی"، در حالی‌ که داشته‌ علیه دولت شعار می‌داده شوکه شده است.
 
فدوا سلیمان با این‌ که می‌دانست که جز مرگ یا زندان، سرنوشت دیگری در انتظارش نیست، هنوز اصرار داشت که در تظاهرات شرکت کند و این تصور و برداشت را که تمامی "علوی‌ها" (که در مجموع ۱۰ درصد از جامعه را تشکیل می‌دهند) حامی دولت "اسد" هستند، از بین ببرد. فدوا همچنین می‌خواست نشان دهد داستان‌‌سرایی‌های حکومت در این زمینه که تمامی تظاهر‌کنندگان یا از گروه‌های اسلام‌گرا هستند یا تروریست‌های مسلح، بی‌اثر کند.
 
در حال حاضر فدوا سلیمان مخفی است و از زمانی ‌‌که مقام‌های سوریه به دنبال او هستند، مجبور شده است به طور دائم فرار کند.
 
سلیمان متولد "حلب" است، اما در پایتخت (دمشق) زندگی کرده است و علت این مهاجرت این بود که بتواند به حرفه بازیگری بپردازد. او در فیلم‌ها و سریال‌های بسیاری نیز بازی کرده است. از زمان آغاز ناآرامی‌ها در ۱۵ مارس گذشته، او یکی از هنرمندانی بوده است که به مخالف با حکومت "اسد" پرداخته است.
 
فدوا در گفت‌وگو با شبکه الجزیره، درباره علت شرکت خود در تظاهرات اعتراضی و رهبری تظاهرات "حمس"، موقعیت جامعه "علوی" و نیز احتمال وقوع یک جنگ داخلی در سوریه سخن گفته است.
 
چه عاملی باعث شد که شما به "حمس" بروید و یک تظاهرات ضد دولتی را در این شهر به راه بیاندازید؟
 
فدوا سلیمان: حمس در محاصره است. شمار شهیدان در این شهر زیاد است و حکومت به وسیله بلوک‌های سیمانی، بخش‌های مختلف شهر را از هم جدا کرده است. علاوه بر این، رژیم سوریه تلاش کرده است که در بخش‌های مختلف میان مردم تنش ایجاد کند. همه این‌ها دلایلی است که به‌رغم رگبار گلوله‌ها، بلوک‌ها و سایر خطرها و موانع موجود، راغب شدم این اقدام را انجام دهم.
 
پس از این‌ که تلویزیون "الجزیره عربی" تصاویری از این تظاهرات را پخش کرد، زندگی شما
چگونه تغییر کرد؟ ما می‌دانیم که خانواده شما در تلویزیون دولتی ظاهر شده‌اند و گفته‌اند
که شما را طرد کرده‌اند.
 
وقتی‌ که به "حمس" آمدم، می‌دانستم که سرنوشتی جز مرگ یا زندان در انتظارم نیست. هم‌اکنون نیز زندگی‌ام تحت خطر است. نیروهای نظامی برای یافتن من، خانه‌های همسایه‌ها را تفتیش کرده‌اند و خیلی‌ها را نیز کتک زده‌اند تا که بگویند من کجا هستم.
 
من به دلایل امنیتی نمی‌توانم هیچ اطلاعاتی درباره موقعیت کنونی‌ام یا راجع به تصمیم خانواده‌ام بدهم، ولی چیزی که به‌طور کلی می‌توانم بگویم این است که خانواده‌هایی که از گروه‌های اقلیت هستند، فشار زیادی را بر افرادی که به نوعی "دگراندیش خانواده" به حساب آیند، وارد می‌کنند. به همین دلیل، اختلاف‌های بسیاری در این خانواده‌ها دیده می‌شود.
 
چه تعدادی از "علوی‌ها" در سوریه، نسبت به رژیم اسد، موضعی مانند موضع شما را دارند؟
 
بسیاری از افرادی که به گروه‌های اقلیت تعلق دارند، مخالف رژیم اسد هستند. این مسئله حتی پیش از آغاز ناآرامی‌ها هم دیده می‌شد. به ترکیب گروه‌های اپوزیسیون که صدای‌شان بلند است نگاهی بیاندازید. آنها از فرقه‌ها و مذاهب مختلف هستند. در داخل دمشق، همه ما راهپیمایی ترتیب داده‌ایم و در گردهمایی‌‌های ویژه سایر گروه‌ها نیز شرکت کرده‌ایم.
 
من از این ‌که اسلام‌گرایان اداره کشور را برعهده بگیرند هراسی ندارم. اگر شما در خیابان‌های سوریه قدم زده باشید، این مسئله را در می‌یابید که اسلام در اینجا هرگز خیلی تندرو نبوده است. این رسانه‌های دولتی هستند که تلاش می‌کند "چهره مسلمانان کشور" مخدوش جلوه داده شود.
 
در شهرهای دیگر مانند "سویدا" (در جنوب) یا "طرطوس" (در غرب) که مردم به‌‌طور غالب از اقلیت شیعه هستند، شرایط خیلی بدتری حاکم است. مردم نمی‌توانند صدای خود را بلند کنند، چراکه حکومت نسبت به اقلیت شیعه، در مقایسه با سنی‌ها‌، بسیار بی‌رحم‌تر و خشن‌تر برخورد می‌کند. در این مناطق، پیش از این‌ که مردم تصمیم به تظاهرات بگیرند، دولت، خانواده‌ها و فرزندان آنها را تهدید می‌کند.
 
البته که شماری از فرقه "علوی" نیز طرفدار رژیم هستند، ولی این افراد در فرقه‌های دیگر نیز وجود دارند، منتها از آن‌جایی که رژیم "علوی" است، در نهایت تمامی اشتباه‌ها و اقدامات رژیم، به گردن "علوی‌ها" می‌افتد.
 
این طور به نظر می‌رسد که بسیاری از "علوی‌ها" از نیروهای امنیتی پلیس که در میان آنها حضور دارند و نیز از شرایطی که ممکن است پس از سقوط رژیم "اسد" برای آنها پیش آید در هراسند. ما گزارش‌هایی از رسانه‌های دولتی و نیز گاهی نیروهای اپوزیسیون راجع به کشتن یا دزدیدن افراد در مناطق شیعه‌نشین "حمس" توسط گروه‌های مسلح می‌شنویم. به این ترتیب آیا آنها نباید از چشم‌انداز ناآرامی‌های کنونی نگران باشند؟
 
درست است. این پرسش خیلی مهمی است. من مایلم به این سئوال، پاسخ روشنی دهم. چراکه دیگر خیلی از این چیزها برایم مهم نیستند! چیزی که در "حمس" اتفاق افتاد، این بود که رژیم یک گروه ۲۰۰ نفره از نیروهای امنیتی را در مناطق اقلیت‌نشین تشکیل داد. آنها‌ مردم را می‌کشتند و جسدهای‌شان را در نواحی دیگر می‌انداختند تا از این طریق به اختلاف‌های فرقه‌ای و محلی دامن بزنند. ما برای این مسئله، مدرک داریم و بیانیه‌های زیادی نیز منتشر کرده‌ایم تا مردم را نسبت به این موضوع و حضور جنایتکارانی که در میان آنها هستند آگاه کنیم.
 
برای دهه‌های طولانی، رژیم گروه‌های اقلیت را فریفته است. پدر اسد (رئیس‌جمهور پیشین، حافظ اسد) وانمود می‌کرد که مدافع اقلیت‌ها است. اما نیروهای او در سال ۱۹۸۰ به بهانه حضور مبارزان اخوان‌المسلمین به شهر "حما" یورش بردند. آنها خانه‌ها را خراب کردند و مردم را کشتند. حافظ اسد سعی می‌کرد این تصور را برای گروهای اقلیت‌ جا اندازد که بدون حضور او در جایگاه "رئیس‌جمهوری"، اخوان‌المسلمین در سوریه یک حکومت اسلامی تشکیل خواهند داد.
 
بشار اسد در مصاحبه‌ اخیرش گفته است که ناآرامی‌های اخیر در سوریه، در نتیجه مبارزه‌ میان پان‌عربیست‌ها و اسلام‌گرایان است. آیا شما از قدرت‌یابی اسلام‌گرایان نمی‌ترسید؟
 
اگر مردم به شیوه دموکراتیک انتخاب و اعلام کنند که می‌خواهند اسلام‌گراها روی کار بیایند، این انتخاب و تصمیم خودشان است. من از این ‌که اسلام‌گرایان اداره کشور را برعهده بگیرند هراسی ندارم. اگر شما در خیابان‌های سوریه قدم زده باشید، این مسئله را در می‌یابید که اسلام در اینجا هرگز خیلی تندرو نبوده است. این رسانه‌های دولتی هستند که تلاش می‌کند "چهره مسلمانان سوریه" مخدوش جلوه داده شود.
 
در روزهای گذشته، اظهار نظرهای زیادی درباره احتمال وقوع یک جنگ داخلی در سوریه شنیده می‌شود. آیا شما با این گفته‌ها موافق هستید؟ شما فکر می‌کنید آینده کشور چه خواهد شد؟
 
جنگ داخلی کاملاً محتمل است. رژیم نمی‌خواهد هیچ گزینه‌ای که از یک‌سو نجاتش را تضمین می‌کند و از سویی دیگر ظلم و ستم و کشتن مردم را توجیه می‌کند، کنار بگذارد.
 
از طرف دیگر، اگر شما در خیابان‌های سوریه باشید، میزان پختگی و آگاهی مردم را درک خواهید کرد. آنها تشخیص داده‌اند که مشکل‌شان، سایر فرقه‌ها نیست. بلکه مشکل، رژیم و آن کسانی است که در ریختن خون مردم نقش داشته‌اند. از همه فرقه‌ها افرادی هستند که با سیستم اطلاعاتی همدستی دارند. این مسئله کاملاً روشن است.
 
به منظور اجتناب از بروز یک جنگ داخلی، جامعه بین‌المللی باید قدم‌های جدی در برابر رژیم اسد بردارد. تاکنون ما شاهد هیچ حرکت جدی‌ای از سوی جامعه جهانی نبوده‌ایم. من با چشمان خودم دیدم که یک مرد ۲۵ ساله در تظاهرات تیر خورد و کشته شد. رژیم به کشتار خود ادامه می‌دهد، چرا که هیچ تهدید جدی‌ای را از سوی جامعه جهانی احساس نمی‌کند. من با مداخله نظامی موافق نیستم، اما قطعنامه و تصمیم‌های جامعه جهانی بیشتر رو به سمت نگرانی‌های "بشردوستانه" دارد و نه منافع ملی سوریه.
 
 
منبع: الجزیره، ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱
 
 
 
 

 

Share this
Share/Save/Bookmark

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما