خانه | گوی‌سياست

چاوز، مردی از تبار سیمون بولیوار

چهارشنبه, 1391-12-16 19:29
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده − هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا دیروز در اثر ابتلا به بیماری سرطان درگذشت. مرگش موجب اندوه مردم در داخل و خارج ونزوئلا شد و رهبران جهان آن را به مردم ونزوئلا تسلیت گفتند. از جمله اوباما رئیس جمهور آمریکا که پیام تسلیت اش را با یک متلک و نیش ملایم همراه کرد و از "آغاز مقطعی نوین" بعد از چاوز یاد کرد و بر احترام آمریکا به موازین دموکراسی، حکومت قانون و رعایت حقوق بشر تاکید نمود.

روابط چاوز با آمریکا در زمان ریاست جمهوری اوباما چندان خصمانه نبود، اما در زمان جرج دبلیو بوش روابط دو کشور به شدت تیره بود، به طوری که بعد از حمله آمریکا به عراق، چاوز از احتمال حمله آمریکا به ونزوئلا جهت تصرف منابع نفتی آن سخن می‌گفت و تنش لفظی شدیدی بین دو کشور حاکم بود. اثری از این تیرگی مناسبات با آمریکا را می‌شود در صدور دستور اخراج دو تن از اعضای دفتر وابستگی نظامی سفارت آمریکا در کاراکاس توسط نیکلاس مادورو، معاون چاوز مشاهده کرد. این دستور چند ساعت قبل از اعلام مرگ چاوز صادر گردید.

 

ضد آمریکایی بودن رهبران چپگرای آمریکای لاتین سنتی دیرینه دارد که ریشه اش را باید در سالهای سلطه استعمار جست. چاوز همیشه با احترام از مقابله قبایل و رهبران بومی کشورش علیه استعمارگران اسپانیایی یاد می‌کرد و خود را رهبر انقلاب بولیواری می‌دانست. سیمون بولیوار رهبر انقلابی و ضد استعماری قرن نوزدهم در ونزوئلا و آمریکای لاتین است. چاوز با الهام از ایده‌های انقلابی و محبوبیت بولیوار، در پی ساختن یک جنبش توده‌ای مبتنی بر دموکراسی مردمی، استقلال اقتصادی، توزیع عادلانه درآمدها و پایان دادن به فساد سیاسی بود، و در این راه به شهادت دوست و دشمن به توفیقات چشمگیری هم نائل شد.

 

سوسیالیسم قرن بیست و یک

 

او سوسیالیسم خود را سوسیالیسم قرن بیست و یکم می‌نامید و با طرح‌های مبتکرانه و مشارکت دادن مردم در امور وبا تکیه بر درآمد سرشار نفت به واقع نیز اقدامات مثبتی در ونزوئلا انجام داد. بنا به گزارش کمیسیون اقتصادی برای آمریکای لاتین و کارائیب، ونزوئلا و اکوادور بین سالها‌ی ١٩٩٦ تا ۲۰۱۲ پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در زمینۀ کاهش فقر داشته‌اند. بنا به این گزارش در ۱۰ سال گذشته فقر در ونزوئلا پنجاه درصد کاهش یافته است. مطابق این گزارش در سال ۱۹۹٨ که چاوز به قدرت رسید، فقر ۶۰ درصد بود، در سال ۲۰۰۲ این میزان به ۴۶,۶ درصد و سال ۲۰۰٨ به ۲۷,۶ درصد رسید. این میزان در کل آمریکای لاتین بی سابقه است.

 

ضد آمریکایی بودن رهبران چپگرای آمریکای لاتین سنتی دیرینه دارد که ریشه اش را باید در سالهای سلطه استعمار جست. چاوز همیشه با احترام از مقابله قبایل و رهبران بومی کشورش علیه استعمارگران اسپانیایی یاد می‌کرد و خود را رهبر انقلاب بولیواری می‌دانست. سیمون بولیوار رهبر انقلابی و ضد استعماری قرن نوزدهم در ونزوئلا و آمریکای لاتین است. چاوز با الهام از ایده‌های انقلابی و محبوبیت بولیوار، در پی ساختن یک جنبش توده‌ای مبتنی بر دموکراسی مردمی، استقلال اقتصادی، توزیع عادلانه درآمدها و پایان دادن به فساد سیاسی بود، و در این راه به شهادت دوست و دشمن به توفیقات چشمگیری هم نائل شد.

هم اکنون در ونزوئلا بنا به طرح "برنامه‌های اجتماعی" در زمینه بهداشت، آموزش و یارانه مواد غذایی دستاوردهای بزرگی کسب شده و خدمات بهداشتی و درمان در تمامی سطوح رایگان است، آموزش از مقطع ابتدایی تا آخرین مراحل دانشگاهی نیز مجانی است. از این گذشته فروشگاه‌های عرضه کالا در مناطق فقیرنشین با قیمت پائین در تمام ونزوئلا در دسترس مردم است.

 

کمک به دیگر کشورهای آمریکای لاتین

 

چاوز در کنار مردم کشور خودش به فکر مردم محروم کشورهای دیگر آمریکای لاتین هم بود. به همین دلیل نزد بسیاری از آنها محبوب است و از او به عنوان قهرمان یاد می‌کنند. اما او خانه تاریک کن و بیرون روشن کن نبود. اول زیرساخت‌های اقتصادی کشور خودش را درست می‌کرد، بعد می‌رفت سراغ کمک به دیگران، از جمله کمک به اقتصاد کوبا.

 

 چاوز میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی را در کشورهای دیگر آمریکای لاتین و در قراردادهای نفتی، در پروژه‌های زیربنایی، و در کمک به بازپرداخت بدهی کشورهایی چون آرژانتین و برزیل سرمایه گذاری و مصرف کرد.

 

او همچنین قراردادهایی برای فروش نفت ارزان منعقد نمود و به کشورهای کوچک منطقه کارائیب و کشورهایی مانند اکوادوردر آمریکای لاتین نفت را به بهای پایین تر از ارزش واقعی آن عرضه کرد. به ویژه تا توانست به فیدل کاسترو هم کمک کرد و همین خشم آمریکا را علیه او بر انگیخت.

 

او علاوه بر اینها با ملی کردن نفت و برخی از صنایع بزرگ، و کاستن از کاهش قدرت شرکت‌های چند ملیتی و محدود کردن فعالیت‌های آن‌ها دشمنان زیادی برای خودش تراشید. در مقابل با ساختن صدها هزار خانه ارزان قیمت در نقاط مختلف کشور و واگذاری آن‌ها به مردم، دوستی آنها را به خود جلب می‌کرد.

 

 حمایت از دیکتاتورها

 

 با وجود تمام این اقدامات مثبت، پاره‌ای سیاستهای خارجی چاوز از جمله حمایت از دولت محمود احمدی نژاد خشم مردم ایران را برانگیخت. گذشته از احمدی نژاد، قذافی، صدام حسین و بشار اسد نیز مورد حمایت چاوز بوده‌اند. این بی‌اعتنایی به موازین حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین در سیاست خارجی از جمله نکات منفی در کارنامه چاوز است.

 

 سفرهای متعدد و پی در پی به ایران به ویژه در زمان احمدی نژاد و همزمان با سرکوب جنبش سبز، از سوی اپوزیسیون جمهوری اسلامی به عنوان دهن کجی به مردم تلقی و محکوم شد.

سفرهای چاوزبه ایران زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی شروع شد و رفته رفته با سفرهای متقابل در زمان احمدی نژاد، و سفر به مشهد و زیارت مرقد امام رضا بحث برانگیز شد. دو کشور که هر دو عضو اوپک هستند به علت سیاست مقابله با آمریکا نیز خود را به همدیگر نزدیک احساس می‌کنند و در زمینه‌های اقتصادی، فنی و آموزشی یکدیگر سرمایه گذاری می‌کنند.

 

استفاده از ونزوئلا برای خروج از انزوا و دور زدن تحریمها

 

جمهوری اسلامی در تنگنای انزوای جهانی و زیر فشار تحریمها، از کشورهایی مانند ونزوئلا برای دور زدن تحریمها استفاده می‌کرد. همچنین پیدا شدن یک چک پنجاه میلیون یورویی در دست یک مقام جمهوری اسلامی در آلمان، که چندی پیش راهی ونزوئلا بود، به شائبه پولشویی نیز دامن زد. آمریکا مکررا ونزوئلا را متهم به همکاری با جمهوری اسلامی در دور زدن تحریمها کرده است.

 

شدت نزدیکی دو کشور به حدی است که محمود احمدی نژاد در عزای مرگ چاوز یک روز عزای عمومی اعلام نموده است.

 

احمدی نژاد در پیام تسلیت خود مانند معاون چاوز بیماری او را که به مرگ منجر شد، "مشکوک" دانست. احمدی نژاد نام چاوز را " یادآور زلال پاکی و مهربانی، شجاعت، پایمردی، عشق به مردم و فداکاری و تلاش بی‌وقفه برای خدمت به مردم به ویژه محرومین و زخم خوردگان از استعمار و استکبار" دانست. او در ادامه این پیام چیزی نوشت که صدای پاره‌ای از اهل حوزه را در آورد:

 احمدی نژاد با ابراز این که "هوگو جاوز زنده است، تا عدالت، عشق و آزادی زنده است" افزوده است: "تردید ندارم که او باز خواهد گشت و به همراه صالحان و حضرت مسیح و تنها باقیمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد."

 

به گزارش نیمروز نیوز حجت‌الاسلام سید مهدی طباطبایی با درست نداستن ادعای رئیس جمهور در مورد رجعت چاوز همراه با حضرت مسیح و امام عصر گفت: اینگونه صحبت کردن نه وجه شرعی دارد و نه وجه قانونی.

این حجت‌الاسلام با اشتباه خواندن اعلام عزای عمومی برای یک فرد خارجی در کشور تصریح کرد: درست است که چاوز دوست و همراه ایران بوده است و در راه مقابله با استکبار قدم برداشته است، ولی اعلام کردن عزای عمومی برای ایشان یک حرکت اشتباه بود.

Share this
Share/Save/Bookmark

چاوز فردی عدالت طلب بود اما هیچگاه نتوانست سوسیالیزمش را فراتر از مارکسیزم روسی برد او با عدم درک صحیح از کاپیتالیزم ضرورتا قادر به ارائه ی آۀترناتیو مناسب برای ونزوئلا و سوسیالیزم قرن 21 نبود . او همان راهی را در پی گرفت که فیدل کاسترو خیلی پیشتر از او شاید بهتر باشد بگوئیم او فیدل کاسترو ی قرن 21 بود نه سوسیالیزم قرن 21 .

شما با کدام مدرک و آمار با یقینن اظهار می کنید که چاوز مورد خشم مردم ایران قرار گرفت. بهتر نیست بنویسید بخشی از مردم ایران. نا سلامتی مردم ایران هفتاد ملیونند.

بر عکس مقاله شما, بسیاری معتغدند که او برای کشورش بسیار مضر بوده است.
http://www.foreignaffairs.com/articles/139014/michael-shifter/so-long-ch...
http://www.slate.com/articles/news_and_politics/politics/2013/03/hugo_ch...

بسیار منطقی و منصفانه تحلیل کردید. ممنون .

مقاله جالبیه که مختصر و مفید به همه جنبه ها اشاره کرده.
هر کسی با هر مرامی که به مردم خدمت کنه قابل ستایشه. چاوز هم خدمات زیادی کرد و نکات مثبتش بیشتر از منفی هاش بوده.

مفید و جامع بود این نوشته . در مورد چاوز نوشتن با وجود اینهمه تبلیغات زیادی که مین استریم می کنه کار خیلی سختیه. آمریکا همیشه آمریکای لاتینو حیاط خلوت خودش کرده و با هر سوسیالیستی که اونجا باشه مبارزه می کنه یا اینکه کودتا علیه ش براه می اندازه. در رسانه هاشون هم سعی می کنن هر آدم مبارزی رو در آمریکای لاتین لجن مال کنن.

چاوز، دمکراتی عدالتجو بود، با اینکه در سال ۱۹۹۲ رهبر یک کودتای نظامی ناموفق بود اما نه تنها کشته نشد بلکه محبوب مردم هم شد، چند سال پیش کودتایی بر علیه او صورت گرفت ولی به آرامی به قدرت برگشت و کودتا به شکست انجامید، با آنکه از لحاظ سیاسی مورد علاقه اکثریت مردم بود ولی رفتارهای غیر دیپلماتیک داشت، حراف و کمی‌ هوچی گر‌ بود و با بد نام‌ترین رژیم جهان یعنی‌ جمهوری اسلامی ایران مراوده و همکاری سیاسی- اقتصادی داشت. چاوز میتوانست رفرمهای اقتصادی و اجتماعی را بمانند لولا در برزیل به آرامی به پیش ببرد ولی جنجالی و پر شور بود و در آخر قربانی یک طرح حذفی شد، بهمراه او ۴ رهبر سیاسی آمریکای لاتین به بیماری سرطان دچار شدند ولی بیماری او شدید تر و در ۵۸ سالگی زندگی‌ را بدرود گفت ، چاوز نامی‌ نیک‌ از خود در تاریخ ونزوئلا و آمریکای لاتین برجای گذاشت.

جرا دفاع از دیکتاتور ها را مقابله با دمکراتهای میلیاردری که با حمله های کشور سوز و ملت کش ,با تحریمهای قحطی ساز و کودک کش و با مسلح کردن گروهای بی رحم و دیوانه, خانه و کاشانه می سوزانند نمی بینید؟. جهان معاصر رهبری سیاسی به مهربانی و خوش قلبی چاوز به خود ندیده است. کینه ی به چاوز ریشه در پلیدی ما دارد. پرخاش به چاوز سازش با ناخالصی های درون خود ماست. و اما آقای نویسنده, شیر مادرت به تو حلال که زحمتهای بی دریغ این مرد بسیار شجاع برای فقیران را با صداقت تشریح کردی. حقا که لنگه کفشی کهنه در بیابان نعمتیست. جانت همیشه جوان و جمالت همیشه زیبا.دستت درد نکند

..چاوز هم مثل صدام يک ديکتاتور بود.از وجود عکسهاي بزرگش در همه جا مشخص است

کسيکه حکومت فاسداسلامی و موردتنفر مردم ايران راحمايت کند، سياستمدار صالحي نيست

احسنت ، بخوبی حق مطلبو ادا کردین . خوبی های چاوز به بدی هاش می چربید . روی هم رفته آدم مبارزی بود

اینایی که ایراد میگیرند که به اینکه چرا چاوز با صدام دست داده اینکه ایراد نیست، خود این مقاله گفته اینو. این دوستان دم خروسو وقتی نشون میدن که هیچ ایرادی به آمریکا نمیگرن برای اشغال عراق. چرا این آمریکا توی شیلی کودتا کرد، اینا مهم نیست ؟!!!

"جمهوری اسلامی در تنگنای انزوای جهانی و زیر فشار تحریمها، از کشورهایی مانند ونزوئلا برای دور زدن تحریمها استفاده می‌کرد"
این حرف دقیقا درسته، چاوز آدم مبارزی بود و در آمریکای لاتین خیلی خیلی محبوبه. آخوندا و احمدینژاد می خواستن از محبوبیت اون استفاده کنن به نفع خودشون .

یه کمی بد دهن و خودخواه و پوپولیست بودش ، ولی از حق نگذریم که خیلی خدمت کرد . خیلی از صنعت ونزولا رو ملی کرد و به مردم کشورش رسید..

فقر را تقسيم کردن هنر نيست . من در کشور کوبا بوده ام و ديدم همه بدنبال فرار به آمريکا هستند.....

حالا که شهيد شده ! اما کسيکه دوستش احمدی نژاد بوده نبايد به سلامت سياسيش شک کرده؟

بسیار ممنون از شما که به اصل مسله توجه کردید. بنده خیلی از مطالب مربوط به چاوزو که خوندم توی رسانه ها و سایتهای مختلف دیدم همه نگاه می کنند به اینی که کی با کی دست داد یا کی چه کسیرو بغل کرد و این ظواهر ... چند تا کلمه پوپولیست و اقتدارگرا هم کلیشه ای به کار می برند. ولی به اساس موضوع کاری ندارند. ممنوم همچنین از این رادیو که این مقاله های عمیق رو منتشر می کنه.

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما