خانه | گوی‌سياست

در دامگه حادثه؛ سناریوی امنیتی یا اقتضای جباریت سیاسی

پنجشنبه, 1391-03-18 15:11
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
علی افشاری

علی افشاری - انتشار کتاب پرویز ثابتی از منظری روشن‌کننده این واقعیت است که چگونه شیفتگان مکتب اقتدارگرایی و جباریت سیاسی علی‌رغم همه تضاد‌ها و تعارض‌ها با هم به یک نقطه مشترک می‌رسند. خطوط کلی و نتیجه‌گیری‌هایی که ثابتی به صورت گزینشی و با در آمیختن راست و دروغ به هم می‌بافد اشتراک نظر زیادی با مطالبی دارد که دستگاه‌های متعدد امنیتی و شیفتگان استبداد دینی در ۳۲ سال گذشته بیان کرده‌اند.

این اشتراک می‌تواند ناشی از یک توافق و بده وبستان بین این دو جریان متعارض باشد که تفاوت آن‌ها فقط در مصداق است وگرنه به لحاظ نوع نگرش در زمینه حکمرانی، مخالفت با آزادی‌ها و توسعه سیاسی، اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی، سمپاشی علیه نیرو‌های چپ، ملی و مذهبی که با هر دو حکومت مخالف بوده و اصولاً رویکرد امنیت قبرستانی و سخت‌افزاری تقریباً هم‌نظر هستند.

 

مصاحبه‌کننده نه تنها هیچ برخورد چالشی نداشته است بلکه کاملاً همدلانه و در برخی موارد کاسه داغ‌تر از آش شده پس از چند مصاحبه با صدای امریکا و سپس مصاحبه تجلیل‌آمیز از مرد شماره یک ساواک و عامل اصلی سرکوب‌های خشن و خونین دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی به ایران می‌رود و نه تنها با وی برخورد نمی‌شود، بلکه در میزگردی در مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران شرکت می‌کند و گزارش این برنامه در سایت شبه امنیتی فارس‌نیوز و سایت‌های مشابه انتشار می‌یابد! (ر. ک به خبرگزاری فارس)

 

این مؤسسه به لحاظ مالی و اداری زیر نظر بنیاد مستضعفان است و در پشت پرده وزارت اطلاعات نیز بر آن نظارت دارد. مدیر این مؤسسه موسی نجفی حقانی، فردی امنیتی و اطلاعاتی است.
البته انصاف حکم می‌کند که متذکر شد این مؤسسه در مجموع تحقیقات خوبی در زمینه جمع‌آوری اسناد و مستند کردن تاریخ معاصر تاکنون انجام داده است اما جهت‌گیری‌های آن کاملاً همسو با خطوط دستگاه امنیتی کشور و گفتمان رسمی نظام است.

 

آگاهان به مسائل سیاسی ایران به خوبی واقف‌اند که مکانیزم رفتاری جمهوری اسلامی چنین نیست که به کسی که در پایان مصاحبه با پرویز ثابتی ظفرمندانه بگوید «حرف‌های شما آب به لانه مورچگان می‌ریزد»، چنین فضایی بدهد و با چند انتقاد جزئی زهر قضیه را بگیرد!
 

چنین رفتارهای دموکرات‌منشی‌ که با حمله جریانات افراطی حکومت مواجه نشود در تاریخ حیات جمهوری اسلامی و به‌خصوص در زمان حاکمیت مطلقه اصول‌گرایان سابقه ندارد و کاملاً غیر عادی است.

 

بنابراین می‌توان این فرضیه را در نظر گرفت که دست‌اندرکاران امنیتی، سناریویی را تدارک دیده بودند تا در حوزه علائق و منافع مشترکی که با ثابتی دارند او را فعال کرده و با شکست سکوتی ۳۲ ساله به سمپاشی علیه کسانی بپردازد که جمهوری اسلامی آن‌ها را در طول حیات خود قلع و قمع کرده است.

 

نگاه و نوع برخورد مصاحبه‌کننده در خصوص دکتر مصدق، جبهه ملی، نهضت آزادی، گروه‌های چپ، سازمان مجاهدین خلق، کانون نویسندگان، حزب توده با ادبیات محافل امنیتی و افراطی جمهوری اسلامی و نگاه رسمی حاکم شباهت بالایی دارد.

 

پرویز ثابتی

وی در حالی داعیه پر طمطراق محقق تاریخی را یدک می‌کشد که با مقدمات اصول این‌کار نیز بیگانه است و نحوه پریشان پاورقی‌نویسی به خوبی بضاعت ناچیز وی را روشن می‌سازد.

 

همچنین بی‌اطلاعی او از مسائل تاریخ معاصر ایران به دلیل سیر نا‌همگون سئوال‌ها و بی‌ارتباط بودن با متن تحولات تاریخی حیرت‌انگیز است. عمده منابعی که در سئوال‌های وی آمده روایت مقامات وابسته با ساواک و یا امنیتی‌ها در جمهوری اسلامی است.

 

بنابراین مقامات امینتی فکر کرده‌اند با انتشار این کتاب و آوردن چند زندانی سیاسی و رد ادعا‌های ثابتی در جلسه‌ای مشابه میزگرد برگزار شده اثر صحبت‌های وی علیه حکومت را خنثی کرده اما آثار سمپاشی علیه اپوزیسیون باقی می‌ماند و به گمان حکومت بحرانی برای مخالفان ایجاد می‌شود.

فرازی از صحبت‌های عرفان قانعی‌فرد در جلسه مزبور روشنگر است که می‌گوید: «من سخنان پرویز ثابتی را در چهار نکته حائز اهمیت می‌دانم اول اینکه عوام‌فریبی را از روی چهره‌هایی که نسل من به خوبی نمی‌شناسند کنار زد [منظور وی افرادی چون دکتر مصدق و شاهپور بختیار، مهندس مهدی بازرگان و... است]. دوم اینکه حرکت‌های تروریستی و ضد ایرانی را در آن سال‌ها روشن کرده است. [منظور فعالیت‌های مسلحانه سازمان مجاهدین خلق و فدائیان خلق است] نکته بعد موضوع روشنفکر‌نما‌ها بود که او سخنان قابل توجهی درباره کانون نویسندگان و مدیران مطبوعات دارد. همچنین در این کتاب به من تلنگر زد که با شک و تردید نسبت به خیلی چیز‌ها نگاه کنم. (ر. ک به خبرگزاری فارس)

 

این موارد که وی به عنوان دستاورد‌های مصاحبه برشمرده است فصل مشترک ادعا‌های سیستم‌های امنیتی جمهوری اسلامی و رژیم پهلوی است. همچنین روشن می‌سازد فردی که هیچ سابقه فعالیتی ندارد که مورد توجه جمعی قرار گرفته باشد و در ادعایی اغراق‌برانگیز سعی می‌نماید خود را نماینده نسلش! معرفی کند، توسط بدنام‌ترین نیروی ساواک تلنگر می‌خورد!

 

از طرف دیگر ثابتی ۲۰۰۰ صفحه خاطراتش که به گفته خود نیمی از آن‌ها درباره مفاسد و ایرادات حکمرانی رضا شاه و محمد رضا شاه پهلوی است و نیمی دیگر پیرامون مخالفان، ممکن است در اختیار قانعی‌فرد گذاشته باشد تا پس از مرگ وی منتشر کند. قطعاً دستیابی به این یادداشت‌ها برای حکومت فرصتی مغتنم است.
 

البته این ادعا فقط در حد فرضیه است و اثبات قطعیت آن نیازمند شواهد بیشتر و محکم‌تری است.

 

اما سویه اصلی این یادداشت این فرضیه نیست بلکه مشخص کردن بینش و رویکردی است که امثال ثابتی‌ها و اردشیر زاهدی‌ها را کنار حسین شریعتمداری، وزارت اطلاعات، روح الله حسینیان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی و... قرار می‌دهد. به زعم آن‌ها هر کس که با آن‌ها مخالف بوده مانند نگاه ولی فقیه جمهروی اسلامی مزدور بیگانگان بوده‌اند و مستندی هم برای این ادعا‌ها وجود ندارد جز حرف‌های کلی و بی‌بنیاد و مبتنی بر حدس و گمان و نفس ارتباط را به معنای وابستگی در نظر گرفتن.

 

در دوران بازجویی و شکنجه در بازداشتگاه ۵۹ سپاه، خشن‌ترین بازجویی که با آن سر و کله می‌زدم خود را ثابتی می‌نامید. در آن زمان فکر می‌کردم آنها قصد ارعاب داشته‌اند اما در عین حال متعجب بودم سربازان جان‌نثار ولایت بدون هر گونه شرمی اسم معروف‌ترین نیروی ساواک را بر خود گذاشته بودند!

 

اما انتشار گفت‌وگوی ثابتی دریچه جدیدی به رویم گشود و پی بردم که همسویی و تجانس این دو جریان بیش از این حرف‌هاست. نگاه به قدرت و شیفتگی به انحصار سیاسی نقطه‌ای است که همه قلدران با تفاوت‌های فاحش در مسلک، ایدئولوژی و هویت را در عمل وحدت می‌بخشد.
 

به باور آن‌ها قدرت فقط از آن حکومت و نیرو‌های داخلی و خارجی است که قوه قهریه دارند. پژواک ادعای ثابتی درباره منتسب کردن مخالفان شاه و مبارزان انقلاب به انگلیسی، آمریکایی، روسی و آلمانی بودن و... تکرار‌‌ همان فرکانسی است که در ۳۳ سال گذشته از سوی صاحب‌منصبان جمهوری اسلامی نثار مخالفان شده است.

 

در دامگه حادثه:مصاحبه عرفان قانعی‌فرد با پرویز ثابتی

از دید آنها مردم فاقد قدرت تلقی می‌شوند. نمی‌توانند باور کنند که نیرو‌های جامعه در پرتو اراده و تجمع نیرو و استفاده از فرصت‌ها می‌تواند به قدرت تبدیل شود و یا خواستی قوی را در جامعه مطرح کند. آن‌ها، هر دو مردم ایران را تحقیر می‌نمایند گویی خود از کره مریخ آمده‌اند و برای آن‌ها نه تنها حقوقی قائل نیستند، بلکه اساساً برای مردم وزنی قائل نمی‌شوند.

 

مردم ایران یا به تعبیر خامنه‌ای عوام هستند که بایدتحت هدایت خواص که منظور خود او است قرار بگیرند و یا آنچنان که ثابتی توصیف می‌کند استعداد و لیاقت دموکراسی را نداشتند و گوسفندانی بودند که باید در حصار‌هایی بلند حبس می‌شدند و فضای بسته سیاسی اجازه هیچ دسترسی به منابع غیر حکومتی را نمی‌داد تا مبادا بازیچه اغیار شوند!

 

ثابتی در گفت‌وگوی فوق سناریوسازی‌های امنیتی خود در دوران تصدی مسئولیت در ساواک را به طریق دیگری ادامه می‌دهد تا با بافتن راست و دروغ اطلاعات گمراه‌کننده بدهد و فضا را برای تخریب دوباره کسانی که روزگاری اسیر داغ و درفش و برخورد‌های اقتدارگرایانه ساواک بودند مساعد سازد.

 

این نگاه که همه چیز ر ا در قدرت حاکم و دستگاه جبار منحصر می‌نماید و راهبرد‌هایش را بر اساس دولت‌محوری بدون توجه به کیفیت و چگونگی اعمال اقتدار دولت تنظیم می‌کند تنها در امنیتی‌های رژیم‌های گذشته و حال محدود نمی‌شود.

 

در بین دانشگاهیان، حوزویان، اصحاب قلم و هنر نیز افرادی بوده و هستند که خود را در خدمت دستگاه قرار می‌دهند و تحت هر شرایطی آستانه‌بوس قدرت مسلط هستند و راه بهبود را در این مسیر جست‌وجو می‌کنند!

 

مثالی روشنگر در این‌باره پیروز مجتهد‌زاده است که روزگاری در روزهای یکشنبه در هایدپارک لندن با در دست داشتن عکس شاه روی چهارپایه می‌ایستاد و برای مردم سخنرانی می‌کرد و انواع فحش و بد وبیراه را نثار جمهوری اسلامی می‌نمود. اما سال‌ها بعد در چرخشی اساسی توجیه‌گر سیاست‌های جمهوری اسلامی در عرصه خارجی شد. در سال گذشته نیز در یادداشتی در سایت حکومتی خبر آنلاین به تخریب شخصیت دکتر مصدق پرداخت. (ر. ک به خبر آنلاین)

 

هارمونی زیادی بین یادداشت وی و نگاه حاکم در مصاحبه فوق درباره دکتر محمد مصدق وجود دارد که مصاحبه‌کننده با الهام گرفتن از دکتر حسن آیت وی را مصدق‌السلطنه می‌نامد.

 

متن متناقض و اظهارات آشفته مجتهد‌زاده که با ترکیب ادعا‌های درست و غلط معجونی ساخته بود تا به چهره دکتر مصدق این شخصیت محبوب تاریخ معاصر ایران چنگ بکشد! ادعا‌های او در این لفافه انجام شد که می‌خواهد برخورد علمی کند اما مشابه روش مصاحبه‌کننده با ثابتی چیزی که در این متن اثری نمی‌توان از آن یافت برخورد علمی و بی‌طرفی در مقام تحقیق و پرسش است!

 

جای‌جای این مطلب مشابه مصاحبه با ثابتی پر از برخورد‌های غرض‌ورزانه، تعصب‌آلود و کینه‌توزانه است و در چهارچوبی که به «بولتن‌نویسی» مشهور است و یادآور روش کاتب‌های درباری است، شکل گرفته.
البته اشتباه، اغراق، مدعیات نا‌درست، زوایای نا‌مکشوف، برخورد ایدئولوژیک، قبیله‌گرایی در مسائل و سرفصل‌های تاریخ معاصر وجود دارد و متأسفانه همین مسئله باعث سوء‌استفاده امثال ثابتی‌ها شده است.

 

اما اصلاح اعواج‌ها و کژتابی‌ها و موارد نا‌درست تاریخی این نیست که اشتباهات رخ داده در مسیری وارونه بازتولید شوند و قطب زیر ضرب‌رفته در جای جریان فاتح قرار بگیرد و با تحریف، گنده‌گویی و اتهام‌های بلا استناد، مطرودین ملت را تبرئه نمایند!

 

اگر چه سینه زدن برای ۲۸ مرداد امر عبثی است و نباید اسیر گذشته باقی ماند اما توجیه آن رویداد شوم و فروکاستن آن به اختلاف نظر نیرو‌های سیاسی وقت نیز خطایی بزرگ است.

 

با این‌حال از زاویه‌ای انتشار خاطرات ثابتی مفید است چون نشان می‌دهد بر خلاف ادعای مصاحبه‌کننده، وی نه تنها نابغه امنیتی نیست بلکه از سطح هوشی متوسط نیز بی‌بهره مانده است. کافی است پیشنهاد او به شاه، متحد دولت امریکا در منطقه خاورمیانه در سال ۱۳۵۶ برای جلوگیری از انقلاب ایران و خنثی کردن سیاست‌های جیمی کار‌تر ر ا در نظر گرفت تا میزان خامی این فرد که در سایه اختیارات زیادی که دربار پهلوی دوم به وی داده بود، برای دو دهه نفر اول ساواک بود، روشن گردد:
«اعلام حکومت نظامی، انحلال مجلسین اخراح خبرنگاران خارجی (به ویژه خبرنگار بی‌بی سی) از ایران، بستن هر دو سفارت آمریکا و بریتانیا در تهران، برخورد قاطع با روحانیت و دستگیری ۱۵۰۰ نفر از قعالان سیاسی» (ر. ک به در دامگه حادثه، مصاحبه عرفان قانعی فرد با پرویز ثابتی)

 

وی در مصاحبه فوق اشتباهات فاحشی در بازگویی برخی رویداد‌ها دارد. مثلاً می‌گوید آیت الله گلپایگانی برای آزادی آیت الله خمینی در سال ۱۳۴۲ به تهران آمده است! و یا سعادتی همراه با تقی شهرام از زندان ساری فرار کرده است!

 

اشتباهاتی از این دست در کل مصاحبه کم نیست و این امر علاوه بر تناقض‌ها که به عنوان مثال از سویی امیر اسدالله علم را نیروی نزدیک و تحت امر انگلستان معرفی می‌کند و به کل روحانیت نیز اتهام مشابهی وارد می‌سازد و از سوی دیگر قطعیت تلاش‌های علم برای اعدام آیت الله خمینی امری اثبات شده است، و دروغ‌هایی که عامدانه بیان شده، اعتباری برای این اظهارات باقی نمی‌گذارد.

 

در واقع استناد به ادعا‌های اعلام شده در این مصاحبه از منظر علمی و حقیقت‌طلبانه فاقد اعتبار است.

 

شاید تنها حسن این اثر که مصاحبه‌شونده خود را در مقام دانای کل، محور همه امور مملکتی و طرف مشاوره در همه امور حساس تا قبل از اخراج محترمانه از ساواک و دولت می‌نشاند، این واقعیت است که سپردن سکان دستگاه امنیتی کشور به دست چنین فرد بی‌کفایت، متوهم، اقتدارگرا و خشونت‌طلب برای دو دهه از دلایل مهم فروپاشی نظام پهلوی است.

 

اگر مدیریت امثال ناصر مقدم در ساواک و سیاست‌های متأخر حکومت پهلوی در اوایل دهه پنجاه به جای یکه‌تازی شاه رخ می‌داد شاید جلوی انقلاب گرفته می‌شد؛ امری که با توجه به شخصیت پارادوکسیکال محمد رضا شاه پهلوی که از یک‌سو اقتدارگرا بود و از سویی دیگر از نوعی تزلزل شخصیتی و ضعف اراده رنج می‌برد، بعید بود تحقق یابد.
 

Share this
Share/Save/Bookmark

توصیه میکنم که زیرنویس‌های مصاحبه کنندهٔ , قبل یا بعد از مطالعه متن کتاب خوانده شود تا در بطن گفته‌های مصاحبه شونده باشید و از سیر تحولات و حوادث تعریف شده به بیراه تفسیر و تکمیل نویسنده کتاب نیفتید، تا خواندن کتاب در مسیر معمولی پیش رود و بتوان از کاراکتر این مقام عالی‌ رتبه امنیتی‌ ؟! به کشفیات و نتایجی رسید. در هوش و حافظه قوی این مقام امنیتی شکی نیست و عطش قدرت‌طلبی، ماکیاولیسم، توطعه‌گری و مدیریت خشن نظامی‌گونه را در لابلای گفته‌ها میشود لمس کرد. عجیب آنکه بعد از ۷۵ سال زندگی‌، هنوز یک جوان دانشجو ۲۰ ساله عاصی و عدالتجوی افراطی چپ‌گرا را گویا از زهدان مادر کمونیست میداند و بجای آگاهی‌ و بسط دانش سیاسی نسل جوان آنزمان، سعی در نابودی هرکه چپ و کمونیست است دارد و از طرف دیگر فساد و ارتشأ نمادهای سرمایه‌داری در ایران را با تحلیل و تفسیر امنیتی‌ در بایگانی ساواک نگه میدارد تا در روز مبادا از آن استفاده شود. با قبول نارسایی‌ها و اتوریته شاه در همه عرصه‌های سیاسی، اما کیش شخصیت او را با همه اشتباهات جبران ناپذیر او،قبول دارد و با سیستمی‌ که به گفته خود انتقاد اصولی به آن دارد ولی برای منافع شخصی‌ به همکاری و همگردانی میپردازد. اینکه بعنوان یک کارمند سابق ساواک، با کدام توان مالی‌ در اوایل انقلاب، ناشناس برای اقامت ۲ ماهه به هاوایی میرود، سخنی نیست یا در این ۳۳ سال ، سر در محفل کدام سازمان تحقیقی- تحلیلی یا امنیتی‌ داشته، جوابی نیست و... ولی با همه اینها این کتاب ارزش یکبار خواندن را دارد !

پرویز ثابتی Parviz Sabeti نمونه کامل یک پلیس سیاسی


پرویز ثابتی و «ابراز تاسف» در گیومه

http://www.didgah.net/maghalehMatnKamel.php?id=27081

با این حساب سال آینده در نمایشگاه کتاب تهران در غرفه روح اله حسینیان آنرا بدست خواهیم آورد و جای نگرانی نیست!!!
از آقای افشاری بلحاظ تفسیر مناسبش سپاسگزارم، درصورتی که امکانپذیر است کتاب مورد اشاره را اسکن کرده تا ماها در داخل کشور)شهرستانها( دسترسی داشته و بهره برداری کنیم.

آقای افشاری٬ من در تهران زندگی می کنم و هر دو حکومت را درک کرده ام. بنده صد در صد جمهوریخواهم. اما بت لا غیرتا آیا در تمامی دوره ی حکومت دو پادشاه پهلوی یهنی امدکی بیشتر از پنجاه و هفت سال به اندازه ی یک هفته حکومت صالحان که خود شما هم جزو شان بودید تجاوز٬ قتل٬ اختلاس و دزدی و سرقت٬ شلاق٬ اعدام٬ ترور٬ سنگسار٬ دخالت در امور خصوصی مردم شده است یا نشده. اگر نشده بگو و این دو را با هم مقایسه نکن. خمینی و خامنه ای و روحانیت نه تنها به مردم ایران و دختران و پسران جوانش و زنان و مکردان پیرش تجاوز جنسی کردند٬ بلکه تجاوز روحی و روانی و معنوی هم کردند. آنان برای همیشه روح و روان مردم را مورد تجاوز جنسی قرار دادند و آنها را برای چندین قرن مجروح و خونین کرده اند. بنده بسیار متاسفم که شما این دو حکومت را با هم مقایسه می کنید. حکومت شاه ظلمهای پرشماری را بر مردم ایران کرده است٬ اما از زمان بقدرت رسیدن روحانیون که مروج بیشرفی و بی اخلاقی و دزدی های نجومی و اعدامهای هزاره ای و شاید ملیونی٬ و شلاق و سنگسار و اعدام و ترو ها ... بدریغ بوده اند تمامی جنایات زمان شاه رنگ باخت. چرا که روحانیون اسلام پناه روی تمامی بیشرفان تاریخ ما را سفید کرده اند. من امیدوارم نمیرم و ببینم بیرقهای باد رقصان پیکره این بیشرفان را که فرزند یگانه مرا مورد تجاوز قرار داده اند. من به امید انروزم که پیکره خمینی را از قبر بیرون آورند و در آتش خشم مردمی بسوزانند. چرا که تملامی مسالمت و تمامی صلحطلبی ما را روحانیت به خاک و خون و تجاوز کشید. من آری٬ من که پیوسته خواهان صلح و صفا و بخشش بوده ام اینک آمیدوارم که چنان دماری از روزگار روحانیت درآید که تاریخ نمونه ی آنرا سراغ نداشته باشد. آری فرزند من اینک روده بزرگش در اثر تجاوز و چرک بریده شده٬ و به قول آقای پرفسور اینک بیم سرطان و شهات او نیز هست. و من خواهان انتقام فرزندام و فرزندان وطنم هستم. آری اسلام تو و اسلام خمینی تو و اسلام پیامبر تو این است. اگر چه شاه هم اسلام پناه بود٬ اما متاسفانه در ایران همه بیمارند. اسلام را باید چاره کرد. ****بر آنانی که ایران را به این روز سیاه نشانده اند.

با سپاس فراوان از مقاله شما،،،
این نتیجه گیری که چون، آقای عرفان قانعی فرد را پس از مصاحبه با آقای پرویز ثابتی نکشته اند یا دست کم گرفتار و شکنجه نکرده اند، پس حتما سناریویی در کار بوده است که علیه قلع و قمع شدگان از سوی جمهوری اسلامی سمپاشی کنند - بدون این که شواهدی محکم در دست باشد- کمی پارانویایی به نظر می رسد! بند و بست در ایران، بی شمار است، ولی شرایط آن گونه هم که شما تصور می کنید، نیست!
اصولا رسالت یک نویسنده یا تاریخدان آن است که در صورت لزوم، به ملت خود پشت کند و حقایق تاریخی را بیان نماید.
دکتر مصدق مرد بزرگ و شریفی بود، ولی منفی باف هم بود (نطقهای ایشان در مجلس در دسترس است)؛ خودمحور هم بود. از ایجاد حزب خودداری می کرد و تلاش داشت با رویکرد پوپولیستی امور را سامان دهد. روزولت 2 بار کودتای 28 مرداد را از ارتش آغاز کرد که به یاری حزب توده، برملا شد. بار سوم از بازار شروع کرد و به پایان مورد نظر هم رسید. یعنی همان پاپیولیشن که دکتر مصدق به آن می بالید، پولها را گرفتند و دکتر را کوبیدند!
اما زنده یاد دکتر شاهپور بختیار با آن که در تلخ ترین شرایط تاریخ معاصر ایران زمین، آن گاه که مطبوعات ایران مست کردند و به بهانه واهی سخت گیری دولت ازهاری، چله نشستند، شرافتمندانه و جوان مردانه گام پیش نهاد؛ هنوز جای بحث است که ایشان همزمان با حمله عراق به ایران، در بغداد چگونه مراوده ای داشته است؟؟؟
از تغییر چشم انداز مجتهد زاده، در طی سالیان،انتقاد کرده اید. باید بگویم همان دفتر تحکیم وحدت هم که امروز مبارز مدنی است و شما هم عضوی از آن بوده اید، از مسببان اصلی انقلاب فرهنگی و قلع و قمع اساتید باسواد و پرتوان این مرز و بوم به شمار می رود؛ منتهی چه می توان کرد که فاصله زمانی و مکانی، ضرب آهنگ حوادث تکان دهنده را می گیرد و آنها را لوث می کند!
نوشته اید آقای ثابتی از سطح هوشی متوسط نیز بی بهره است. به من بگویید هوش را بر پایه کدامین نظریه روانشناختی تعریف کرده اید؟
شکنجه به هر صورتی و در هر کجا محکوم است؛ ولی آقای افشاری گرامی، از جمله مخالفان رژیم پیشین، "پدر طالقانی" بوده است که حتما عکس ایشان را با اسلحه در کنار یاسر عرفات دیده اید، نه محمد نوری زاد که با دلی شکسته در گوشه ای می نشیند و ساز بابا طاهر عریان را کوک می کند!
از رویکرد غیر علمی آقای قانعی فرد، یاد کرده اید، ولی من در مقاله قبلی شما در سایت رادیو زمانه دیدم که اصول علم سیاست را بر پایه همخوانی یا نا همخوانی با اصول فقه شیعه تبیین کرده اید! (دوگانه اصلاح و تغییر نظام سیاسی ایران)
از تزلزل شخصیتی و ضعف اراده محمد رضا شاه پهلوی یاد کرده اید! باید بگویم بسیاری از مخالفانش هم چندان انسجام شخصیتی نداشته و ندارند. برای نمونه، از مخالفان موثر ایشان، دکتر ابراهیم یزدی بوده است که در پیشگفتار 6 صفحه ای کتاب" آخرین تلاشها" 16 مرتبه هم میهنان خود را دشمن، دشمنان و اردوگاه دشمن نامیده است! یعنی به نسبت، بسی بیشتر از آنچه که هیتلر در کتاب" نبرد من" از واژه نفرت در باره قوم یهود یاد کرده است!

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما