خانه | فرهنگ،‌ هنر و ادبيات | روایت زمانه

مجموعه‌های تلویزیونی «فارسی وان»

شنبه, 1390-03-07 16:10
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
برنامه گزارش زندگی ما- شماره ٢٠
شهرنوش پارسی‌پور

شهرنوش پارسی‌پور - حدود یک سال پیش به من گفته شد مردم ایران علاقه‌ی شدیدی به تماشای شبکه‌ی تلویزیونی «فارسی وان» پیدا کرده‌اند. در آن موقع در اروپا بودم و خانم صاحبخانه علاقه‌ی شدیدی به تماشای این کانال تلویزیونی داشت و باعث شد من هم به تماشای آن علاقمند شوم. کم کم معلوم شد «فارسی وان» شبکه‌ای‌ست که سریال‌های کره جنوبی، هند، و لاتین‌ها را به زبان پارسی برمی‌گرداند.

 

نخستین بار که این سریال‌ها را دیدم از نحوه‌ی گپ زدن پارسی آن‌ها یکه می‌خوردم. بعد عادت به تماشای آن‌ها کردم و برای زمانی کوتاه همانند هموطنان مقیم ایران به این کانال تلویزیونی معتاد شدم. تا این لحظه حداقل پنج دوره کامل سریال‌ها را دیده‌ام. بعضی از این سریال‌ها آنقدر مبتذل و سطحی هستند که باورکردنی نیست، اما من به تماشای آن‌ها معتاد شده‌ام. البته تصمیم جدی دارم که تا چند هفته دیگر به رفع این اعتیاد قیام کنم. اما در تمام این ماه‌ها این موضوع ذهن مرا به خود مشغول داشته که چرا به آن‌ها نگاه می‌کنم. مهم‌ترین نکته‌ای که کشف کردم زیبایی و شیک‌پوشی هنرپیشگان این سریال‌هاست. آنان از میان زیبا‌ترین هنرپیشگان زن و مرد کشورهای مربوطه‌شان برگزیده شده هستند. البته در واقعیت امر مردم از نظر زیبایی در سطح‌های مختلف هستند، اما نمی‌فهمم چرا من با این همه ادعاهای گنده گنده پای‌بند زیبایی این هنرپیشه‌ها شده‌ام. به ویژه لباس‌هایی که آن‌ها به تن می‌کنند ویژه بوتیک‌های اختصاصی‌ست. موضوع این فیلم‌ها نیز اغلب عاشقانه است. شمار زن‌های بدجنس و پست‌فطرت آنقدر زیاد است که مرا مبهوت کرده است. اما ظاهرا این روند طبیعی این اپراهای به اصطلاح صابونی‌ست (soap opera) که ویژه‌ی زن‌ها ساخته می‌شود. زن‌هایی که اغلب از دست همجنس‌هایشان عذاب می‌کشند.

اما همه‌ی این‌ها توجیه‌کننده نبود که چرا من به این سریال‌ها علاقمند شده‌ام. تا اینکه ناگهان روزی کشف کردم علت این علاقه به‌سادگی این است که من نیز به‌طور طبیعی دلم می‌خواهد از طریق زبان پارسی با جهان ارتباط برقرار کنم و دنیا را ببینم. منتهی دلم می‌خواهد دنیایی را ببینم که به دنیای خودم شباهت داشته باشد. من ایرانی حق این‌کار را ندارم. ایرانی را که به من نشان می‌دهند، اعلب ایران خودم نیست. مردمی که در سریال‌ها و فیلم‌ها ظاهر می‌شوند، هیچ نوع شباهتی به من ندارند. برای همین با اینکه از طریق همین «فارسی وان» تماشای تمامی فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی مجاز است رغبتی به دیدار آن‌ها ندارم. اصلاً نمی‌فهمم هنگامی که مادر و دختر در اتاق تنها هستند چرا حجاب دارند. در حقیقت در سریال‌های ایرانی کسانی را به مردم نشان می‌دهند که متعلق به سیاره‌ی دیگری هستند. هیچ ایرانی آن‌گونه زندگی نمی‌کند که در سریال‌های ایرانی نشان داده می‌شود.
 

ویژگی دیگر سریال‌های «فارسی وان» این است که فیلم‌ها متعلق به کشورهایی‌ست که مردم ایران را اذیت و آزار نکرده‌اند. مردم ایران کینه‌ی مردم کره جنوبی و یا کشورهای آمریکای لاتین را به دل ندارند. در نتیجه با خیال راحت‌تری این سریال‌ها را نگاه می‌کنند. سریال «باران دروغ» از کره جنوبی آنقدر مرا مسئله‌دار کرده بود که برای دیدن آن له له می‌زدم. بعد به من گفته شد که در ایران شب‌ها ترافیک کمتر می‌شود چون مردم برای دیدن این سریال زو‌تر به خانه می‌روند.

 شهرنوش پارسی‌پور: از منطق‌الطیر می‌توان یک سریال بسیار درازمدت بیرون کشید و ادبیات «الانسان‌الکامل» اثر عزیزالدین نسفی می‌تواند دستمایه‌ی بررسی سینمایی ایران مقطع ماقبل حمله مغول قرار گیرد. هزار و یک شب آنقدر غنی‌ست که هالیوود همیشه به آن تکیه داشته و زیباترین فیلم‌ها را از آن بیرون کشیده. ما حتی قادر نبوده‌ایم یک فیلم به افتخار زنی با نام شهرزاد بسازیم.

حالا من مانده‌ام و این مسئله که چرا در حالی‌که تمامی سریال‌های فارسی روی همین برنامه‌های «فارسی وان» قرار دارد رغبتی به دیدن آن‌ها ندارم. فیلم‌های فارسی هم هست که باز رغبتی به دیدار آن‌ها ندارم. چنین به‌نظرم می‌رسد که دستی نامرئی جلوی ایجاد رابطه‌ی حقیقی میان ایرانی‌ها را می‌گیرد. به‌راستی باور نمی‌کنم، آخوند‌ها اینقدر احمق باشند که نفهمند مردم رغبتی به تماشای سریال‌ها و فیلم‌های خودشان را ندارند. شخص من حاضرم مسئولیت ساختن دو سریال را تقبل کنم و حاضرم قول بدهم که در هنگام پخش آن‌ها شهر خلوت بشود. اما البته من یک شرط دارم که هنرپیشگان زن من در خانه حجاب نداشته باشند. مسئله‌ی عجیب این است که همین حجاب اجباری جلوی بحث و گفت‌وگوهای بسیار جدی را می‌گیرد. نشان دادن زن دانشمند در این حجاب مضحک عملاً غیر ممکن به‌نظر می‌رسد. چون جمع بستن حجاب و دانش کار بسیار مشکلی‌ست. با این احوال تکرار می‌کنم که ما ایرانی‌ها خودمان قادر هستیم بهترین سریال‌ها را بسازیم. ما می‌توانیم کاری بکنیم که مردم دیگر به هیچ سریال خارجی نگاه نکنند. تاریخ ایران پر است از داستان‌های بسیار جالب و سرگرم‌کننده.

  

در حال حاضر ما مشغول خواندن داستان «خسرو و شیرین» اثر نظامی گنجوی هستیم. صحنه‌هایی که این شاعر توانا شرحشان را می‌دهد، خود همانند یک سینمای حقیقی‌ست. چنان او صحنه‌ها را جاندار توصیف می‌کند که می‌توان بهترین سریال‌ها و فیلم‌ها را از آن‌ها استخراج کرد. نگاهی به شرایط زنان در عصری که نظامی از آن گفت‌وگو می‌کند به‌راستی جالب است. می‌بینیم که شیرین سوار بر اسب تنها به سفر می‌رود. او یک تیرانداز است و در کنار زنانی زندگی می‌کند که جنگجو هستند. عمه او پادشاه ارمنستان است و بخش اعظم درباریان او را زنان تشکیل می‌دهند. نه تنها داستان خسرو و شیرین، بلکه اما داستان‌های دیگر ادبیات فارسی قابلیت فیلم شدن را دارند. از منطق‌الطیر می‌توان یک سریال بسیار درازمدت بیرون کشید و ادبیات «الانسان‌الکامل» اثر عزیزالدین نسفی می‌تواند دستمایه‌ی بررسی سینمایی ایران مقطع ماقبل حمله مغول قرار گیرد. هزار و یک شب آنقدر غنی ست که هالیوود همیشه به آن تکیه داشته و زیباترین فیلم‌ها را از آن بیرون کشیده. ما حتی قادر نبوده‌ایم یک فیلم به افتخار زنی با نام شهرزاد بسازیم.
 

در نتیجه دوستان، من «فارسی وان» نگاه می‌کنم و به خوبی متوجه هستم که هالیوود پشت آن قرار گرفته است، که چون می‌داند دیگر نگاهش نمی‌کنند و یا سعی دارند نگاهش نکنند پوست انداخته است و تبدیل شده به فیلم‌های آمریکای لاتین. کاملاً متوجه شده‌ام که این حرف درستی‌ست که مردم زیبایی را دوست دارند. نمی‌توان انکار کرد که حتی زشت‌ترین مردم از دیدن چهره‌های زیبا لذت می‌برند. از همین «فارسی وان» آموختم که می‌توان حرف‌های بسیار جدی را در پس و پشت داستان‌های ظاهراً مبتذل بر زبان آورد. مردم چه باید بکنند که از دیدن چهره‌ی آخوند‌ها در تلویزیون خسته شده‌اند. ظاهراً این آقایان حرف‌های مهمی می‌زنند، اما اگر حوصله کنید و دوباره به آن‌ها گوش بدهید، روشن می‌شود که آن‌ها هم مزخرف می‌گویند. منتهی بلد نیستند این مزخرف را به صورتی بگویند که جذاب باشد. برای من روشن نیست چرا آن‌ها عقل هالیوود را به وام نمی‌گیرند و خود را پشت چهره‌ی زنان و مردان زیبا پنهان نمی‌کنند. مسئله البته بسیار روشن است. همه‌ی این آخوند‌ها از تلویزیون پول می‌گیرند تا بیایند جلوی دوربین بنشینند و ور بزنند. چنین است که ایران اقتصاد ندارد و دستگاهی که می‌تواند پولساز باشد به دستگاهی پر هزینه تبدیل شده که خرج روی دست مردم می‌گذارد.
 

اما تلاش‌هایی در خارج از کشور به انجام می‌رسد تا تلویزیون‌های مستقل و پولساز ایجاد کنند. بدبختانه به دلیل نبودن بودجه‌ی اولیه انجام این‌کار شدنی نیست. ما در خارج از کشور قادر نیستیم برای داخل کشور برنامه درست کنیم، چون هیچ صاحب کالایی حاضر نخواهد شد تبلیغاتش را به ما بدهد. همه ملاحظه جمهوری اسلامی را می‌کنند. نتیجه این است که مردم مجبورند فیلم‌هایی را به تماشا بنشینند که هیچ ربطی به واقعیت‌های ایران ندارد. خدا به مردم ایران صبر بدهد و شاید بتوان این مسئله را مورد مطالعه قرار داد که چه بسا جغرافیای ایرانی باعث این وضعیت شده است. آخوند‌ها دائم همه جا خود را نشان می‌دهند تا مردم دور وبر ایران هرگز رغبت نکنند به ایران بیایند.
 

عکس‌ها:

شبکه‌ی تلویزیونی «فارسی وان»
مجموعه‌ی تلویزیونی «اوللونا» از مجموعه‌های «فارسی وان»
مجموعه‌ی تلویزیونی «طلسم زیبا» از مجموعه‌های «فارسی وان»
مجموعه‌ی تلویزیونی «همسان»، یک داستان عاشقانه در مکانی مرموز از شبکه‌ی «فارسی وان»

 

Share this
Share/Save/Bookmark

ممنون از این مطلب که سوال مهمی را مطرح نموده و از ابعاد دیگه هم میشه به اون پاسخی داد:

از دیدگاه من، هر داستانی دارای سحریست که براحتی میتواند فرد را درگیر کند و بکشاند و بکشاند به هر جا که دوست دارد حال آنکه در مبتدل بودن و بدنوشت بودن بیشتر سریالهای فارسی وان شکی وجود ندارد، یعنی اینکه برای کشدار کردن داستانهای بسیار ساده دست به دامن سوژه های آبکی و تکراری میشود آنهم نه تنها در سایر سریالها بلکه در خودش تکرار که باید حداقل برای خودش عبرت پذیر باشد و اصلاٌ برای بسیاری مواقع خیلی با نمک یک مشت خنگ دور همدیگه میچرخن و میچرخن و به خاطر ندونستن یک موضوع کاملاٌ عیان، صدها بار از یک سوراخ گزیده میشوند ولی معادله آن برای ایران و ایرانی خیلی ساده هست چون اینطرف به قول مقاله بالا بدیلی برای همین سریالهای آبکی در داخل وجود ندارد و از آن مهمتر همه سریالهای ایرانی فقط به دور موضوع پول میچرخند و بس و ایرانی در زندگی عادیش آنقدر درگیر همین پول هست که دوست ندارد در داستانها هم فقط همین را تعقیب کند ولی سریالهای فارسی وان هیچکدام بطور مستقیم درگیر پول نیستن

و یک کار دیگه هم که این سریالها میکند و به قول مقاله به تن آدمهای زیبا، لباسهای زیبا میکنند و همینطور نوعی پوشش آزاد را در حکومتی که ملت را حتی اُمُل کرده، خانوادگی میکند و در این شبکه که اکثر زنها را با لباسهای کوتاه به نمایش میگذارد، بوسیدن را سانسور میکند تا خانواده های معمولی ( نه مذهبی ) آسانتر به آن در پیش همدیگه نگاه کنند

و همینطور با نمایش موضوعات پیش پا افتاده، مغز را از کنکاش برای یافتن معانی و مفاهیم و حتی منطق بین روابط معاف میکنند که این خصوصیت هم به خوبی برازنده اکثریت ایرانی ها هست

هر چند برخی سریالهای خوب مانند سریالهای طنز آمریکایی، سریال "ویکتوریا"، "همسان"، سریال کره ای "خواهر دوست داشتنی من" و ... را هم میتوان در این شبکه پیدا کرد

خانم پارسی پور حال واقعا از کجا معلوم که همین احوندهایی که می گویید عقلشان نمی رسد و یا نمی توانند خود در پس و پشت ناپیدای این برنامه ها نیستند و بهتر ار هرکس با ارایه ابن جذابیتها موفق در جدب مخاطب شده اند .. حال چرا به این شکل و چرا در این موقعیت زمانی و اینکه چه اهداف عمیقتری در پس این قضیه میباشد خود مجال بحث دیگری را میطلبد ...

"نشان دادن زن دانشمند در این حجاب مضحک عملاً غیر ممکن به‌نظر می‌رسد. چون جمع بستن حجاب و دانش کار بسیار مشکلی‌ست." واقعا که جمهوری اسلامی همان نظامی است که ما سزاوار آن هستیم. مغز و خرد شما در حد همان آخوندهایی است که " از تلویزیون پول می‌گیرند تا بیایند جلوی دوربین بنشینند و ور بزنند".

این هم از به اصطلاح روشنفکر ما که جایگاه ثابتی هم در رادیو زمانه دارد.
البته این سطح فکر پایین ، سلیقه مبتذل و سخنان مهمل در بقیه مقاله های ایشان هم نمود دارد .
باعث تاسف است .

مطلب بسیار عالی بود و البته من هم زمانی که سریال های یانگوم و جومونگ را در تلویزیون ایران پخش می کردند،گاهی با خودم فکر می کردم که چرا مردم ما به جای سریال هایی که به نوعی مربوط به تاریخ دیگران می شوند،نباید سریال هایی را ببینند که به تاریخ،فرهنگ و ادبیات خودمان مربوط است؟!
از آن مهم تر اینکه متأسفانه بخش بزرگی از مخاطبان این سریال ها کودکان و دانش آموزان هستند و مطالبی را از آنها می آموزند که نه هیچ ربطی به فرهنگ و تاریخ ایران دارند و نه تأثیری در پیشرفت فکری و زندگی روزمره ایرانیان...

به نظر من مشکل تنها این نیست که در ایران مردم از دیدن چهره آخوندها در تلویزیون خسته شده اند، در ایران هم مانند همه جای دیگر دنیا داستان های آبکی و سطحی هواداران بیشتری دارند. نه تنها در مورد فیلم و سریال که یکراست می رود به خانه های مردم و بدون اجازه سر سفره خانواده ها می نشیند، بلکه در مورد کتاب هم عین همین مشکل وجود دارد. حتی در کشورهای اروپایی هم که داعیه روشنگری و پیشرفت وجود دارد، یک کتاب مبتذل عشقی بیشتر از اثر تازه فلان نویسنده جدی طرفدار دارد. متاسفانه یا خوشبختانه-نمی دانم- در همه جوامع بشری اکثریت با کسانی است که تمایل ندارند در پیچیدگی ها و ظرایف زندگی دنبال دلایل فلسفی بگردند. به همین کلیشه های سطحی در روابط بین آدمها بسنده می کنند. از تکرار داستان ها و سوژه ها خسته نمی شوند به شرطی که هربار آنها را در رنگ و لعاب متفاوتی ببینند.
زیبایی لباس ها و چهره های این هنرپیشه ها هم داستان دیگری دارد. فکر می کنم تنها چیزی که در این نوع سریال ها واقعا «عمق» دارد، مسئله جنسی است. در کنار داستان های غم انگیز آبکی و ماجراهای زشت ، گروهی از سکسی ترین زنها و جذاب ترین مردان حضور دارند که اگر با آن مشکلات درگیر نبودند، کاری جز لذت بردن از زندگی نداشتند. بیننده ها در تخیل خود، آرزوی همخوابگی و زندگی کردن با چنان موجودات زیبایی را در سر می پرورانند. من یکی از همان بیننده هایی هستم که این نوع فیلم ها بیشتر از یک فیلم کاملا پورنوگرافی روی حس هشتمم تاثیر می گذارد !!

سلام.با تشکر از رادیو زمانه و برنامه های خوبش و خانم پارسی پور عزیز.دوستان عزیز که اینجا نظر مخالف میدهید وظیفه جامعه شناس و روشنفکر نقد همه چیز و همه کس است.خانم پارسی پور هم جامعه شناس و هم روشنفکر است و به عنوان جامعه شناس و روشنفکر نظرات خود رابیان می کنند و به راستی برنامه های ایشان طرفداران بسیاری در ایران دارد.در ضمن ایکاش ما یاد میگرفتیم نظر خود را بدون توهین بیان کنیم.دوستان عزیز شما اگر برنامه های خانم پارسی پور را نمی پسندید چرا هر هفته به آن گوش داده و بعد نظر توآم با توهین و یا غرض ورزانه خود را مینویسید.بهتر نیست با توجه به تعدد برنامه های رادیو زمانه به برنامه هایی که دوست دارید گوش دهید؟با تشکر از رادیو زمانه و خانم پارسی پور عزیز و برنامه های خوبش.

من در تعجبم چطور خانم پارسی پور تصور می کنند مردم ایران کینه ورزند. این وصله اگر به هر مردمی بچسبد با توجه به تاریخ و رفتار همین امروز، به مردم ایران نمی چسبد. شاید ایشان هم مانند بسیاری دیگر که از خارج مردم را می بینند مردم ایران را با رژیم کینه ورز اسلامی یکی می بینند. من که تا همین اواخر در ایران بوده ام هرگز ندیدم انتخاب فیلم یا اثر هنری یا حتی کالای صنعتی توسط مردم ایران بر اساس میزان علاقه یا عدم علاقه آنها به کشوری یا فرهنگی باشد. این خصلت اگر خوب است یا بد در مردم ایران نیست چه برسد به اینکه کینه ورز باشند و از روی کینه به فیلمی کمتر توجه کنند. این ویژگی است که یک حکومت در عرض سی دو سال یا یک ضد فرهنگ کینه ورز در عرض هزار و چهارصد سال نتوانسته است از خون مردم ایران خارج کند. حکومت اسلامی بیشترین کینه را نسبت به یهودیان نشان داده است اما همین تعداد اندکی از یهودیان هم که در ایران مانده اند هیچگاه از مردم آزار ندیده اند مگر از عوامل حکومتی. از سوی دیگر گمان من این است که حتی اگر سریالی ساده از طرف یهودیان یا بهاییان یا حتی اعراب ساخته شود مردم ایران آن را به تماشا خواهند نشست. مگر فراموش کرده اید یک سریال مصری در ایران چقدر طرفدار داشت.
از دید ابتذال هم نمی توان به این موضوع نگاه کرد. مردم ایران در حال حاضر روزانه با صدها درگیری که بر پیچیدگی زندگی می افزاید دست به گریبانند و پای تلویزیون دیگر دنبال پیچیدگی و درگیری نیستند بنابر این به گمان من حتی اگر یک فیلم کاملا فلسفی و کاملا غیر عشقی و حتی توسط مردمی که ایران دوست ندارند اما ساده و روان ساخته و نمایش داده شود مردم به تماشایش خواهند نشست به ویژه اگر موضوع فیلم در تضاد با فرهنگ تلقینی حکومت اسلامی باشد. به عنوان نمونه شما می توانید افرادی با چهره زننده آخوندی اسلامی انتخاب کنید و این حکومت با فلسفه اش را به چالش بکشید اما در قالب فیلمی روان و ساده با کمی دستمایه طنز و من مطمئن هستم که از بقیه سریالها طرفدار بیشتری خواهد داشت. و البته به موضوع خانواده هم مربوط باشد تا خانمهای خانه دار که بیشترین بینندگان سریالهای فارسی وان هستند را نیز به خود جلب کند.
البته ممکن است اگر چنین فیلمی به موضوعات خانوادگی نپردازد از طرف خانمهای خانه دار مورد توجه قرار نگیرد.

نوشته جالبی بود..اما بايد توجه کرد که جذابيت همه اين سريالها به دليل نکته مثبت داشتن اونها نيست و لزوماً نبايد الگو قرار بگيرند .مثلاً سريالهای امريکای جنوبی توسط مردهای ايرانی صرفاً به دليل نحوه غير عادی لباس پوشيدن زنها مورد توجه واقع می شوند و اين يک عقده فرهنگی است..من سريالهای کره ای را می پسندم .نکات مثبت زيادی دارند و می تونن الگو قرار بگيرند

علی عزیز،

آیا ۲ خرداد جدا تولد شماست؟ اگر هست چرا سالش را ننوشتید؟

شهرنوش

من با نظر این جامعه شناس و هر جامعه شناسی دیگر در باره حجاب که مثل سیاست های رایج ج. ا یا فرانسه یا هر کدام از کشورهایی که یا از این ور بوم افتادن یا از اون ور بوم انتقاد دارم. اگر این خانم روشنفکر جامعه شناس (من دانشجوی دکتری جامعه شناسی هستم و البته تا کنون چیزی در خصوص جامعه شناسی از ایشان نخوانده ام) به دموکراسی معتقد است این نوع ستیز با اقشاری که حجاب برایاشن مهم است ولی سیاسی هم نیستند جای بحث دارد! اگرچه ستیز با حجاب مهمترین مسئله فمنیستهای ایرانی و ایرانی تبار هست اما واقعا این خانم ها که ادعای روشنفکری دارند باید به این هم فکر کنن که حجاب سابقه طولانی دارد و نباید خصمانه در باره آن موضع گیری کنند وگرنه عملا فرقی با ج. ا ندارند. جمع دانش و زنان با حجاب یک توهین است . چرا که اصولا حجاب با دانش منافاتی ندارد . مثلا چند درصد رقصنده ها و یا بی حجابان دانشمندند؟؟
خیلی این استدلال آبکی و خنده دار هست . حجاب در حوزه امور خصوصی است و ربطی به دانمند بودن یا نبودن ندارد.. و اصولا باعث افت شخصیت کسی هم نمی شود .. افراطی گری در باره هر چیز بد است .. من نظم در باره حجاب ممتنع است . و لی این گونه اظهار نظرها هم دور از روشنفکری می دانم
فارسی وان جذاب است چون مردم ایران عقده ای شده اند.. محرومیت باعث می شود که آدم ها حریص به آنچه ندارند شوند.. ج. ا بر خلاف غریزه طبیعی انسانها رفتار می کند.. و ایرانیها هم از آنجا که انسان هستند و غریزه دارند منظورم غریزه جنسی نیست .. غرایز مثل میل به آزادی ،.. با دیدن این نوع سریالها عقده هاشن فرو می دهند.
مسئله دیگر هم این که اصلا چه لزومی دارد که این مسیل را اینقدر مهم جلوه دهیم .. خب سریالهای فارسی پخش می کند. مردم ایران هم که زبان بلد نیستند در نتیجه این سریالها برایشان جذاب است .
اگر انگلیسی می فهمدند شاید سریاهای فاکس هم برایشان همینقدر جذاب بود..

ما خیلی وقته تلویزیون ایران نگاه نمیکنیم چون اصلا باباهاش ارتباط برقرار نمیکنیم ولی مثلا با سریال میس مرمید (آریانگ) فارسی وان خیلی ارتباط برقرار کردیم و خیلی هم محبوب بود
راستی طلسم زیبا به اون عکسی که گذاشتید ربطی نداره چون اسم اصلیش هست Bella Calamidades و نه Love spell به معنی طلسم عشق لطفا اصلاح کنید
با احترام

درود برتو شهرنوش عزیز به مسئله خیلی مهمی پرداختی.وقتی با دوستان در این مورد بحث میکردیم میگفتم که چرا از داستانهای زیبای ایرانی فیلم ساخته نمیشود.بسیار جای تعجب دارد که کارگردانهای ایرانی از این داستانها سریال و فیلم نمیسازند.از این نکته هم نباید گذشت که کشورهای غربی هیچگاه به فکر مردم ایران نبودند و نیستند!غیر مستقیم با مستبدین همکاری میکنند و امتیاز میگیرند.آنها درک درستی از دموکراسی ندارند.حداکثر آزادی را برای کشور خود میخواهند.ازتو بخاطر پرداختن به این مهم سپاسگزاری میکنم.دوستدار تو علی.میبوسمت از راه دور

مقاله خوبی بود مردم دیگر از دیدن اخوند و هنر پیشه ریشو و هنرپیشه زن حجاب دار حالشان بهم میخورد خب معلوم است میرود به چیزی نگاه میکند که زیبا و چشم نواز باشد این حکومت اسلامی و همفکران اسلامیش کاری کرده اند که هر چیزی که بوی اسلام بدهد مردم ازش فرار میکنند حداقل اکثریت مردم اگه نگوئیم همه مردم شما در همین کامنت ها هم رده پای یکی 2 نفر از همفکران اسلامی این حکومت را میبینید

شما را نمی انم اما تماشای سریال های فارسی وان همیشه برای من مثال یک نوع شکنجه فرهنگی بوده. نمی خواهم بگویم که ما غنائت فرهنگی داریم خیر چون شاید زمانی انچنین بود که با ورود اسلام به تدریج و با آمیختن با فرهنگ اسلام ناب محمدی به چیزهای دیگری مبدل شد. شاید این چنین باشد که سریال های فارسی وان شیک پوشی و مد و زیبایی های ظاهری را تبلیغ یا به نمایش بگذارد اما نکته ای که همیشه باعث رنجش خاطر من بوده ولنگ و وازی ها و پیامهای نا مناسبی است که این شبکه برای خانواده ها دارد. من به روابط ها نگاه میکنم در اکثر سریال های لاتین فارسی وان هیچ قاعده و قانونی در داشتن ارتباط های جنسی با دیگران وجود ندارد همه یک مرتبه با هرکس که به آنها نزدیک شده رابطه جنسی برقرار کرده اند، زنان شوهر دار و مردان زن دار از این قاعده مستثنی نیستند و این پیامی نیست که برای عامه مردم داشته باشیم. من شاید بیشتر وقتم را صرف دیدن سریالهای تلویزیونی امریکایی کنم ولی در تمام این سریال ها همیشه اهمیت خانواده مساله ایست که روی آن تاکید شده و سعی شده تا خانواده را به عنوان رکن اصلی جامعه تلقی کنند و پیامهایی در حفظ و تقویت بنیان خانواده داشته باشند. این چنین هست که سریال های درام امریکایی نظیر پرنتهود اگرچه مشکلات یک خانواده را در لایه های مختلف نشان میدهد اما سعی بر نابود کردن بنیان خانواده ندارد و تلاش میکند با بررسی مشکلاتی که میتواند خانواده را متلاشی کند یا به سمت زوال حل دهد مبارزه کند. این فقط یک نمونه بود در بیشتر سریال ها به نحوی به اهمیت خانواده پرداخت میشود اما در سریالهای امریکای لاتین فارسی وان تنها بی بند و باری و ارتجاع و پس روی به عموم عرضه میشود. به هر حال این نظر شخصی بنده است و بدیهی است که مبتنی بر مشاهدات بنده بوده.

حرفهای ایشان صحیح است، حتی آن قسمتی که درباره زنهای محجبه گفته‌اند، چون صدا و سیما سعی در غالب کردن ایدیولوژی خود به صورت سریال به مردم است. مثلا جا کردن تمامی شخصیت‌های زن دانشمند و متخصص در حجابی بیشتر از بقیه زنهای فیلم و قرار دادن نام های اصیل ایرانی برای تمامی شخصیت ‌های منفور و منفی سریال‌ها.

البته صدا و سیما آب در هاون می‌کوبد، حتی اگر یک هفته بودجه ای که از حق این مردم مظلوم، به ناحق به حلقش سرازیر می‌شود قطع گردد با سر به زمین سقوط می‌کند. این رسانه(؟) مجموعه‌ای کامل از بی‌لیاقتی است.

ببخشید که اینجا جواب میدهم.بله دوم خرداد روز تولد من هست.اما این عدد دو نه باعث افتخار من هست و نه برام فرقی داره.اما از خصوصیات متولدین ماه خرداد خیلی خوشم.و احتمالن به خاطر این که همه انسانها خصوصیات اخلاقی خودشون رو خیلی دوست دارن.اما هیچ وقت عدد 2 برام مهم نبوده و صرفن عدد روز تولدم من هست.بله متولد دوم خرداد 1360 هستم.ببخشید که اینجا جواب دادم.با تشکر از خانم پارسی پور عزیز.

وضوح ارتباط رژیم ایران - با شروع یکباره پخش چنین شبکه هایی نظیر آنچه گفته آمده - به قدری شفاف و دیده شدنی است که ندیده شدنش از سوی نویسنده مقاله و بسیاری از شمایان - موجب اندوه است - درست به موازات حرکت توفنده مردم در تابستان 88 و کمی پس از آن با دیدگاهی روان شناسانه و جذب کننده چنین فضای بازی را درسطح عمومی از طریق ماهواره پدید آوردند - آر ی خودشان - پدید آوردند - این مزد و اجرت فریادهایمان در خیابانهای تهران است ! اما چه حقیرانه و چه تهی -بی شک این مجموعه شبکه های جدید الورود در سرکوبی و مهار حرکت اعتراضی ایرانیان نقش داشته اند - اینان سمی هستند گوارا چون سایر سموم که هر روز مینوشیم و دم نمیزنیم - اینست نگرش و نقد من - اینکه مردم چرا استقبال میکنند بطور جدی سوال مزحکی است - چون بدیهی است چرا - شما اثرات تخریبی و تزریقی آنرا!!! به فرهنگ کشورت بنگر

این  رو که  همه  می دونن. حتی مادر بزرگ هشتاد ساله بی سواد من. باور کنید بهتر از شما تحلیل می کنه.از این گذشته شما واقعا به فارسی وان علاقه مند شدید؟ عجبا!

هند؟!!!

شکر خدا ما این کانال رو نداریم.دوبله هاش هم که افتضاح اندر افتضاح.میگن یه خورده دوبله هاش بهتر شده.این کانال رو معمولا زنان و دختران جامعه میپسندن(به خاطر مسائل عشق و عاشقی)، البته درصدی از آقایون هم به این کانال گرایش دارن.
شاید تمایل زنان جامعه بطور کلی پارسی زبان ما به این کانال این باشد که در این سریالها به دنبال خلاهای احساسی و عاطفی خود در زندگی شخصی، زناشویی و اجتماعی خویش میگردند و برگردان پارسی آن هم به این مهم کمک کرده است.همچنین پارادوکس این سریالهای خارجی در برابر سریالهای ایرانی با آن قواین سفت و سخت مزید بر علت شده تا این کانال پربیننده باشد.

من از اینکه خانمی با سواد و قابلیتهای خانم پارسی پور خیال می کند که "نشان دادن زن دانشمند در این حجاب مضحک عملاً غیر ممکن به‌نظر می‌رسد. چون جمع بستن حجاب و دانش کار بسیار مشکلی‌ست. " سخت در تعجبم! خانم پارسی پور سری به دانشگاهها، ادارات، مطب پزشکان و دفترهای مهندسی و .... در داخل و خارج ایران بزنند تا ببینند چطور حجاب را با دانش می توان جمع بست. این همه ساده کردن و سطحی نگری واقعا از ایشان بعید است.

آقای رهگذر

من از حجاب اجباری حرف نزدم.
شهرنوش

دوازده میلیارد تومن خرج سریال مختار شده که شخصیتی ایرانی هم نبوده، اصلاٌ شما کدامیک از شخصیتهای معتبر فرهنگی خودتون را تو این صدا و سیمای خش شیشه ای میتونید پیدا کنید؟ اینطوریه که به صراحت مشخص میشه با وجود این همه اسلام اسلام گفتن و آنرا از دل ایران و ایرانی در آوردن باز هم ایران این چند سال اشغال شده، یک اشغال نظامی نه حتی فرهنگی .....

من كارم نصب ديشه-واثرات مخرب فارسي وان وكانالهاي غيره جديد رو كه سكس پنهاني پخش ميكنه رو توي بيشتر خونه هايي كه رفتم ديدم وميبينم-اكثر مردم-نه همه مردم-ظرفيت ديدن چنين چيزايي رو نداريم-البته ميتونم به جرات بگم بيشتر ما ايراني ها پرفسور هستيم-وهمه چيز رو خيلي خيلي خوب نقد ميكنم-ولي موقع عمل به نقدواعتقاد خودمون -ميگيم ولش كي به كيه-

يه چيز ديگه -مغز كوچيك من بهم مگه همه اين كانالها باحدف خاصي از داخل كشور برنامه ريزي شدن-و براي اينكه گاهي مردم رو بيشتر تشنه ديدن كنند -چي كار ميكنن؟ پارازيت پخش ميكنن بشقابها رو جمع ميكنن -وغيره-كه گروه بيشتر ي روجذب ديدن بشن -واون موقع مسايل مهم اطراف برامون بي ارزش وديدن سريال بااهميت جلوه ميكنه-

ح جاب مصونیت است نه محدودیت بیايم این رو با تمام وجودمون درک کنیم خانم ها و زن
ها زیبایی ذاتی دارند که همانند مروارید است که اگر در صدف ماند حفظ می شود اما متاسفانه درک این موضوع برای
خیلی ها سخت است

کمترین آسیبی که این سریال وارد می کند ، پایین آوردن سطح ذائقه فرهنگی مردم است. داستانهای سطحی و تک بعدی که البته رنگ و لعاب ظاهری آن به مدد بی مایگیش می آید. من از همان ابتدا در مقابل این جذابیت مقاومت کردم و در خانه هم به بقیه اجازه نمی دهم وقتشان را با این خزعبلات هدر دهند. در ضمن بنده هم یک زن خانه دارم ولی ترجیح می دهم وقتم را با کتاب خواندن پر کنم تا با فارسی وان و مهملاتش!

با نظر خانم پارسي پور موافقم كه حجاب اختياري با دانش در تضاد است مثل اصطلاح مضحك روشنفكر مذهبي.

یه سوال ؟
آیا شما در آمریکا فارسی 1 میبینید؟!مگر این شبکه در آمریکا هم قابل دیدن است؟ویابقیه شبکه ها که سریال ایرانی پخش میکنند.؟!!!!!!!!!اگر در اینرتنت میبینیدلطفا ادرسش را بدهید ما هم ببینیم.ما هم غریبت ننشینیم و در ملبورن زندگی میکنیم.

کاربر میهمان

بروید به این سایت:
www.farsi1.com

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما