خانه | فرهنگ،‌ هنر و ادبيات | آهنگ زمانه

اُپرای سالومه

یکشنبه, 1390-02-04 17:03
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
جُنگ موسیقی
محمود خوشنام

محمود خوشنام - در میان زنان خواننده‌ی اپرا، پس از نامدارانی چون ماریا کلاس (Maria Callas) و رناتا تبادلی (Renata Tebaldi)، می‌توان از مونسرات کاباله (Montserrat Caballé) نام برد که توانسته است شهرتی کم و بیش همپای آن‌ها پیدا کند.

 

کاباله نسبت به اسلاف خود رفتاری مردمی‌تر دارد و خود را تنها در محافل اپرایی نگاه نمی‌دارد. شرکت او در شوهای تلویزیونی یکی از دلایل شهرت مردمی اوست. مونسرات کاباله در ۱۲ آپریل ۱۹۳۳ در شهر بارسلون در اسپانیا‌زاده شد. در همان‌جا تحصیل کرد و نخستین بار در سوئیس به روی صحنه رفت.

 

کاباله با تکیه بر استعداد و توانایی‌های حیرت‌انگیز خیلی زود توانست رپرتوار گسترده‌ای برای خود فراهم آورد و پیاپی در نقش‌های مختلف و در اپراهای مختلف ظاهر شود.‌ گاه پیش آمده در عرض یک هفته در پنج اثر اپرایی نقش‌آفرینی کرده است.

 

کاباله در سال ۱۹۶۵ برای نخستین‌بار در ایالت متحده آمریکا به روی صحنه رفته و از آن پس به‌عنوان خواننده‌ی دائمی در اپرای متروپولیتن (Metropolitan) نیویورک مشغول کار شده است. گفتنی‌ست که کاباله در مراسم گشایش بازی‌های تابستانی المپیک در سال ۱۹۹۲ در اسپانیا در اجرای قطعه‌ی «بارسلونا» با فِرِدی مرکوری (Freddie Mercury) خواننده‌ی فقید پاپ نیز همکاری داشته است.

 

صدای درخشان مونسرات کاباله را می‌شنویم در اجرای آوایی از اپرای سالومه (Salome) از ریچارد اشتراواس (Richard Strauss) آهنگساز آلمانی.

 

[اپرای سالومه با صدای مونسرات کاباله از ریچارد اشتراوس]

 

 

در سال‌های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی خودمان، دو گروه آواز جمعی در تهران به‌وجود آمد که بیش و پیش از هر چیز به اجرای ترانه‌های تنظیم‌شده‌ی بومی می‌پرداختند. چندصدایی خوانده شدن ترانه‌ها، نیروی پرجاذبه‌ای به آن‌ها می‌بخشید و گواهی می‌شد بر این نظر درست که موسیقی روستایی ایران زیبایی‌های پنهان بسیار دارد که باید آن را به یاری شگردهای تنظیمی و اجرایی آشکار ساخت.

 

این‌کار را البته پیش از همه روبیک گرگوریان در سال‌های ۲۰ و ۳۰ آغاز کرده بود. ولی گروه‌های تازه به این‌کار مداومت بخشیدند و دایره‌ی عمل آواز جمعی را گسترش دادند.

 

یکی از این گروه‌ها را اولین باغچه‌بان، استاد فقید هنرستان عالی موسیقی و خواننده‌ی مترو سوپرانو اپرای تهران رهبری می‌کرد و گروه دیگر را آلفرد ماردویان، یکی از نوازندگان ارکس‌تر سمفونیک تهران؛ و اما این گروه‌ها علاوه بر ترانه‌های بومی، برخی از آثار آهنگسازان پیشرو و یا ترانه‌های شهری شهرت‌‌یافته را نیز در برنامه‌های اجرایی خود می‌گنجاندند. یکی از ترانه‌های شهرت یافته‌ی شهری و هنوز از یاد نرفته، که اینک دست‌کم ۸۰ سال از عمر آن می‌گذرد، «شد خزان» نام دارد. آهنگ از جواد بدیع‌زاده است که با شعر دل‌انگیزی از رهی معیری پیوند خورده و بدیع‌زاده خود آن را خوانده است.

 

در سال‌های پیش از انقلاب «شد خزان» را گروه آواز جمعی تهران به رهبری آلفرد ماردویان نیز به اجراء درآورده است. تکه‌ای از آن را باهم می‌شنویم.

Share this
Share/Save/Bookmark

http://www.parstourism.ir/Default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=6384

حرفهای تلخ وتاریخی کار گردان محبوب ایرانی

بيضايي: زخم‌هاي بسياري هست که نيازمند «مرهم» است

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما