خانه | لندن

در راه المپیک لندن ۲۰۱۲

چهارشنبه, 1391-02-27 12:56
نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
سفر جادویی مشعل المپیک از لندن ۱۹۰۸ و ۱۹۴۸ تا لندن ۲۰۱۲
ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده − ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۲ برابر با ۶ مرداد ۱۳۹۱ خورشیدی: تمامی جهان چشم به لندن خواهند دوخت؛ جایی که سی‌امین بازی‌های المپیک نوین، معتبر‌ترین جشنواره ورزشی کره زمین، پس از ۶۴ سال بار دیگر در این شهر برگزار می‌شود.

بازی‌ها به مدت ۱۶ روز تا یکشنبه ۱۲ اوت ادامه دارند و در مراسم پایانی پرچم المپیک با پنج حلقه‌ آن، که نشان‌دهنده نژادهای گوناگون بشر در پنج قاره است، به شهردار شهر ریودوژانیروی برزیل- میزبان بازی‌های ۲۰۱۶ -تحویل داده خواهد شد.

 

در سفر جادویی مشعل المپیک، اروپایی‌ها با ۱۴ بار میزبانی بیشتر از بقیه لذت برده‌اند. در این میان لندن با برپایی بازی‌های تابستانی آینده با سه بار میزبانی رکورددار خواهد شد. پاریس و لندن برای میزبانی بازی‌های ۲۰۱۲ رقابت سختی با هم داشتند. آمریکای شمالی و مرکزی پنج بار، آسیا سه بار و اقیانوسیه سه بار میزبان بوده‌اند. سه بار نیز شعله‌های دو جنگ جهانی باعث شد بازی‌هایی که شعارش صلح، دوستی، مسالمت و همیاری است، برگزار نشود.

 

مجموعه برنامه‌های «از لندن تا لندن» با ایرج ادیب‌زاده در رادیو زمانه. ایرج ادیب‌زاده در بازی‌های آسیایی تهران ۱۹۷۴ به عنوان مفسر و گزارشگر در رادیو تلویزیون ملی کار می‌کرد. او در سال ۱۹۷۶ بازی‌های المپیک مونترال و در سال ۱۹۷۸ جام جهانی فوتبال آرژانتین را پوشش داد. او همچنین برنامه «ورزش ۲» و «ورزش از نگاه ۲» در شبکه دوم تلویزیون ملی ایران ایجاد کرد. «ورزش از نگاه ۲» به لحاظ نگاه تازه و اجتماعی‌اش به ورزش در آن زمان بسیار پرببینده بود.

در این میان تهران، پایتخت ایران نیز خود را برای برپایی میزبانی یکی از این بزرگ‌ترین جشنواره‌های بشری آماده کرده بود که رویدادهای انقلاب ویرانگر سال ۱۹۷۹ این رؤیا را نقش بر آب کرد؛ رؤیایی که پس از برپایی شایسته‌ بازی‌های ۱۹۷۴ آسیایی به واقعیت نزدیک شده بود و تا زمانی که رژیم اسلامی در ایران وجود دارد، این رؤیا هرگز به واقعیت نخواهد پیوست.

 

پس از آنکه تهران از میزبانی بیست و سومین دوره بازی‌ها کنار رفت، لس‌آنجلس به عنوان تنها نامزد، میزبان وعده‌گاه المپیک ۱۹۸۴ شد.

 

بر اساس یک ارزیابی، از میان نزدیک به ۲۰۰ عضو کمیته بین‌المللی المپیک تنها ۳۰ یا ۳۱ کشور امکان و توانایی میزبانی بازی‌های المپیک نوین را دارند. ۷۰ کشور جهان از نظر مالی، انسانی و وسایل تکنیکی و علمی مدرن شایستگی میزبانی این بازی‌ها را ندارند. چندین کشور نیز به دلیل داشتن حکومت‌های بنیادگرا و یا دیکتاتوری بخت میزبانی ندارند. ایران در دوران حکومت جمهوری اسلامی هم یکی از این کشورهاست.

   

مقصد ما، لندن ۲۰۱۲

 

کمتر از ۷۰ روز به گشایش پرشکوه بازی‌های المپیک لندن باقی مانده است. هیجان و نگرانی برای نزدیک به ۱۰ هزار نفر که از روز رقابت‌های نامزدی میزبانی تا آغاز نخستین کلنگ ساختمان در برپایی تشکیلات و ورزشگاه‌ها شرکت داشتند، هر روز بالا‌تر می‌رود.

 

نزدیک به هفت سال کار و فعالیت، برنامه‌ریزی و بودجه، که آخرین سال آن بسیار دشوار بود، نتیجه داده است. در حالی که کمتر از ۱۹۰ روز به مراسم گشایش باقی مانده، همه چیز با بودجه‌ای که پیش‌بینی شده بود، سر وقت آماده شده است.

 

کمتر از ۷۰ روز به گشایش پرشکوه بازی‌های المپیک لندن باقی مانده است

ویژگی مهم بازی‌های لندن ۲۰۱۲ در همین است که از ۱۰ ورزشگاه و مرکز اصلی بازی‌ها، هشت تای آن آماده شده است – و همین فردا می‌توان بازی‌ها را در آن‌ها آغاز کرد. برخلاف بازی‌های ۲۰۰۸ پکن، که تا چند روز مانده به مراسم گشایش هنوز برخی ورزشگاه‌ها و راه‌های ارتباطی تمام نشده بود، یا بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع در هند که به دلیل تمام نشدن برخی ورزشگاه‌ها مشکلات زیادی به وجود آمد.

 

دهکده المپیک لندن با ۲۵۰۰ آپارتمان برای اسکان ۱۷۰۰۰ ورزشکار و همراه در طول بازی‌ها آماده است. ورزشگاه اصلی المپیک نیز که مراسم گشایش و پایانی و رقابت‌های مهم دو و میدانی و برخی ورزش‌ها در آن برگزار می‌شود، با گنجایش ۸۰ هزار نفری‌اش با هزینه‌ بیش از یک میلیارد پوند برابر با یک و دو دهم میلیارد یورو آماده است.

 

در مورد مراسم گشایش و پایانی بازی‌های لندن هنوز برگزارکننده‌ها دست خود را رو نکرده‌اند. اما برخی اطلاعات به‌دست آمده نشان می‌دهد که مراسم گشایش – که شاه‌بیت بازی‌هاست و نزدیک به پنج میلیارد نفر در سراسر جهان از ۲۰۰ کشور بیینده آن خواهند بود– با استفاده از تکنولوژی جدید همه را شگفت‌زده خواهد کرد.

 

برای هرچه باشکوه‌تر شدن همین مراسم، دولت بریتانیا تصمیم گرفت بودجه پیش‌بینی‌شده را دو برابر کند. بریتانیایی‌ها تصمیم دارند نمایشی به یادماندنی و متفاوت برپا کنند؛ به ویژه آنکه هیچ مخالفتی در میان نبوده است. پیش‌بینی می‌شود پس از بازی‌های المپیک مونیخ ۱۹۷۲، که بسیار باشکوه برگزار شد، و متأسفانه با حمله تروریستی فلسطینی‌ها و گروگانگیری ورزشکاران اسراییلی و سپس کشته شدن ۱۱ ورزشکار اسراییلی، پنج تروریست فلسطینی و یک مأمور پلیس آلمان، همه شکوه و زیبایی آن از میان رفت، بریتانیایی‌ها می‌خواهند بازی‌های لندن متفاوت باشد و به ویژه در میان بازی‌هایی که تاکنون در قاره‌ سبز انجام شده، به یاد ماندنی باشد.

 

یکی از بودجه‌های مهم این بازی‌ها صرف امنیت آن شده است. بیش از ۶۰ هزار نفر برای تأمین امنیت بازی‌ها آماده شده‌اند.
 

مسأله‌ای که بریتانیایی‌ها روی آن تأکید دارند، شرکت ورزشکاران کشورهای مورد تردید با پیشنیه فعالیت‌های تروریستی است.

 

تروریسم و مشکلات ورزشکاران و همراهان کاروان ایران

 

دو هفته پیش وزیر کشور بریتانیا اعلام کرد که ورزشکاران و اعضای همراه کشورهای پیشینه‌دار در فعالیت‌های تروریسی، ویزای ورود دریافت نخواهند کرد.

 

بازی‌های المپیک ۱۹۴۸

 

در این میان حضور برخی از ورزشکاران ایران و همراهان و رؤسای فدراسیون‌ها که از اعضای سپاه پاسداران هستند به دلیل آنکه سپاه پاسداران در فهرست ممنوعه اتحادیه اروپا قرار دارند، نمی‌توانند در بازی‌های لندن شرکت کنند؛ این در حالی است که خطر حمله به ایران هم وجود دارد.
شایان یادآوری است که بیش از نیمی از اعضای کاروان پارالیمپیک، که از روز ۲۹ اوت در همین شهر لندن برپا می‌شود، نیز ممکن است ویزای ورود دریافت نکنند، زیرا بیشتر آن‌ها اعضای سپاه پاسداران هستند که به عنوان تروریست معرفی شده‌اند.
 

هفته آینده از «سوپراستار»‌ها در بازی‌ها، رویدادهای بزرگ و کوچک تا شروع المپیک لندن، نگاهی گذرا به حضورهای گذشته ایران در المپیک و رویدادهای مهم ایران در راه المپیک ۲۰۱۲ خواهیم نوشت.

  

 

المپیک: از لندن ۴۸ تا لندن ۲۰۱۲

 

در فاصله کمتر از ۷۰ روز تا المپیک ۲۰۱۲ لندن؛ ورزشکاران ایرانی در شرایطی پرهیاهو و پرحاشیه مهیای حضور در بزرگ‌ترین جشنواره ورزشی جهان در هر چهارسال یک بار می‌شوند. ایران حضور در المپیک را ۶۴ سال پیش در همین لندن آغاز کرد.( در سال ۱۹۴۸ که از پیدایش المپیک مدرن ۵۲ سال گذشته بود. )

 

تا دو ماه پیش از آغاز بازی‌های ۱۹۴۸، کمبود بودجه نخستین حضور ورزشکاران در المپیک را با تردید همراه کرده بود و از اردوی آمادگی خبری نبود.

 

با تلاش بی‌وقفه مسئولان انجمن تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک آن روزهای ایران، سرانجام تیمسار امان‌الله جهانبانی، رییس انجمن تربیت بدنی با تصویت مجلس شورای ملی ۳۰۰ هزار تومان بودجه گرفت تا زمینه اردوهای آماده‌سازی و انتخاب ورزشکاران مسافر المپیک مهیا شود. پس از چند ماه نگرانی با این بودجه کاروان ورزش ایران رهسپار لندن شد.
 

یادآوری می‌کنم که انجمن تربیت بدنی بعد‌ها به سازمان تربیت بدنی و ورزش تغییر نام یافت و از چندی پیش وزارت ورزش و جوانان جایگزین آن شده است.
 

حاصل گام نخست ورزش ایران در عرصه المپیک تنها یک مدال برنز بود. در این آغاز راه تک‌برنز ایران، افتخاری بزرگ و امیدبخش به شمار رفت. جعفر سلماسی در وزنه‌برداری نخستین مدال المپیک را برای ایران به‌دست آورد.
 

برخلاف المپیک پیشرو، ورزش ایران در شروع حضورهای بین‌المللی، کم‌پول اما بی‌حاشیه با ۳۸ ورزشکار و ۱۴ همراه پای به لندن گذاشت. از این ۵۲ نفر امروز بیشتر ورزشکاران و همراهان اعزامی دارفانی را وداع گفته‌اند – از جمله جعفر سلماسی.

 

جعفر سلماسی در وزنه‌برداری نخستین مدال المپیک را برای ایران به‌دست آورد.

تیمسار امان الله جهانبانی رئیس هیأت اعزامی، ابوالفضل صدری رئیس کمیته ملی المپیک، احمد ایزدپناه نماینده انجمن تربیت بدنی، سرهنگ مصطفی بهارمست نماینده انجمن ورزشی ارتش، دکتر علی کنی، حسن صادق رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، نصرت‌الله حاج‌عظیمی رئیس فدراسیون ژیمناستیک، عبدالله نادری رئیس فدراسیون مشت‌زنی، دکتر علی‌ زاهدی پزشک اعزامی، محمد شعاع عکاس، حسینقلی آتاشه ورزشی‌نویس انجمن تربیت بدنی ایران در لندن، صائیم ‌بیک مربی اهل ترکیه تیم کشتی آزاد، کاظم رهبری مربی تیم بسکتبال و تقی وصالی مربی ژیمناستیک، همراهان کاروان ورزشی ایران بودند.
 

ایران در رشته‌های وزنه‌برداری، کشتی آزاد، بسکتبال، مشت‌زنی، تیراندازی و ژیمناستیک در این آوردگاه حضور یافت.
 

ملی‌پوشان ایران:
 

وزنه‌برداری با پنج شرکت‌کننده: محمود نامجو، جعفر سلماسی، اسدالله مهینی، ناصر میرقوامی و سید رسول رئیسی.

کشتی آزاد با هشت شرکت کننده: منصور رئیسی، منصور رحیمی‌ها، حسن سعدیان، علی غفاری، عباس زندی، عباس حریری، منصور می‌رقوامی و ابوالقاسم سخدری.

مشت‌زنی با هشت شرکت‌کننده: قاسم رسائلی، آمانوئل آغاسی (پدر آندره آغاسی، تنیس باز نامدار و پیشین جهان از آمریکا)، جمشید فانی، مسعود رحیمی‌ها، ژرژ عیسی‌بک، حسین طوسی، الکساندر شورا و جمشید آبادی.

بسکتبال با ۱۲ بازیکن: هوشنگ رفعتی، ‌حسین کاراندیش، حسین صعودی‌پور، حسین جبارزادگان، حسین هاشمی، کاظم اشتری، ابوالفضل صلبی، فرهنگ مهتدی، اصغر احساسی، فریدون اسفندیاری، ‌ ضیاء‌الدین شادمان و فریدون صادقی.
 

ژیمناستیک با یک نفر: علی یزدزاد.

تیراندازی با ۳ نفر: سروان محمود سخائی، سروان ملازال و سروان فرهنگ خسروپناه.
نخستین حضور ایران در بازی‌های المپیک لندن ۱۹۴۸ در حالی با یک مدال برنز جعفر سلماسی در دسته‌ پروزن و یک مقام چهارمی در کشتی (آزاد) به پایان رسید که نداشتن بودجه تنها مشکل ورزش ایران در راه المپیک بود.
 

Share this
Share/Save/Bookmark

مثل همیشه عالی بود استاد

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.

نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.

لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.

کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و
منتشر نخواهد شد.

 

لینک به ادیتور زمانه:         

برای عبور از سد فیلترینگ

پرونده ۱۳۹۱ / چشم‌انداز ۱۳۹۲

مشخصات تازه دریافت برنامه های رادیو زمانه  از ماهواره:

ماهواره  :Eutelsat

هفت درجه شرقی

پولاریزاسیون افقی 

سیمبول ریت ۲۲

فرکانس ۱۰۷۲۱مگاهرتز

همیاران ما